A big disease with a little name.

 

Facebitis.

Nooit van gehoord? Ik ook niet, tot nu. Heb het net zelf bedacht. 🙂

Toch ben ik er zeker van dat ik lijd aan deze aandoening. Die is nog niet opgenomen in het leerplan van de artsen, noch in de DSM V. Maar dat komt nog.

Voer voor psychiaters. In elk geval.

En geloof me , ook al kent niemand deze ziekte, ik ben zeker niet de enige die er door gebeten is.

Symptomen zijn:

  • het constant binnen handbereik houden van de smartphone.
  • de drang om telkens te checken of er nieuwe updates zijn.
  • het constant plaatsen van berichtjes, inchecken en liken.
  • het verspillen van de tijd die je wou besteden aan mediteren, koken, wandelen, schrijven…. aan het zinloos scrollen doorheen alle posts.

Tuurlijk weet mijn bloglezer, die van een meer dan gemiddelde intelligentie is, ondertussen waarover ik het heb: Facebook. De verslavende tentakels van deze app rollen zich zijdezacht en ongemerkt rond je brein. Met een juiste klik hier en een fijne like daar worden je gelukshormonen prettig geprikkeld, en voor je het weet zitten die octopusarmen muurvast in je hersencellen gebetonneerd.

Afbeeldingsresultaat voor verslaafd facebook
Picture from freshgadgets.nl

Zelf ben ik na een periode van ongebreidelde overgave aan de roes tot enige bezinning gekomen. Dat gebeurde door Facebook te verwijderen van mijn telefoon, niet één keer, niet twee keer, maar tig keren… Jammer genoeg steeds gevolgd door het weer installeren van die fucking app. Tijdens de momenten van Facebookvrij zijn, voelde ik me rustiger. Er kwam tijd vrij, die ik kon gebruiken voor dingen die ik liever doe, maar waar ik toch niet toe kom als mister Facebook zijn lonkende blik op mij richt. Ik sliep beter, want in plaats van voor het slapen gaan nog snel even de laatste updates te overlopen, mediteerde ik.

Natuurlijk zijn er ook nadelen aan het genezen van Facebitis. Ik had minder contact met mensen die ik weliswaar alleen volg via Facebook, maar die mij toch nauw aan het hart liggen. Ik wist veel minder wat er rondom mij, in de wereld of in mijn stad, gebeurde. Ik kreeg geen grappige quotes of filmpjes meer voorgeschoteld. Ik was niet op de hoogte van evenementen die werden georganiseerd. Ik kon mijn blog niet promoten. ….

Het is dus zaak om te genezen van Facebitis, en toch geconnecteerd te blijven. Wat een opgave. Een beetje als vragen aan een alcoholist om toch nog één pintje per avond te drinken, en daarna te stoppen.

Zoals ik daarnet al zei: het regelmatig verwijderen van de Facebook app van mijn smartphone heeft me één en ander geleerd. Wil je graag weten wat? Lees dan hieronder verder:

Vijf tips om gezonder om te gaan met Facebook en een nieuwe aanval van Facebitis te voorkomen.

  • Gooi de Facebook app van je smartphone en lees enkel nog Facebook op je vaste PC of laptop. ( Echter!! Nooit tijdens het werk natuurlijk 🙂 )Probeer dit zo lang mogelijk vol te houden. Waarschijnlijk lukt het je de eerste keer slechts enkele uren, hoogstens een dag. Geef niet op. Hou vol tot je een hele week bent doorgekomen zonder de app opnieuw op je smartphone te installeren.
  • Maak van de tijd die vrijkomt (en geloof me, er komt héél wat tijd vrij) gebruik om iets te doen waar je de tijd niet voor had. Ga wandelen, schrijf een gedicht, ga op bezoek bij iemand die je al veel te lang niet meer zag, kook een gezonde maaltijd… En noteer wat je allemaal deed, en hoeveel plezier je er aan beleefde.
  • Heb je de app toch weer geïnstalleerd, geniet dan vooral van elk moment dat je beleeft, op het moment zelf, in plaats van het vast te leggen voor de thuisblijvers. LIVING IN THE MOMENT – de enige echte manier om gelukkig te zijn.  Probeer effectief te doen wat je van plan was om te doen: je wil mediteren? Ga dan niet eerst nog even snel Facebook checken want voor je het weet ben je een half uur verder.
  • Lees nooit de reacties op Facebookposts. Dat maakt je alleen diep ongelukkig, echt. En geef in géén geval zelf commentaar op reacties.  Voor je het weet zit je verstrikt in een discussie met mensen waar je in de gewone omgang nooit of te nimmer een gesprek, laat staan een discussie, mee zou voeren.  Je zorgt er alleen maar voor dat je bloeddruk schrikbarende hoogtes bereikt, en daar doe je niemand een plezier  mee, vooral jezelf niet.
  • Ga niet meer op de app na 21u. Lees een boek, knuffel, neem een bad, en kruip dan onder de wol. De slaap zal zoet en diep zijn.

Denk niet dat het bij mij allemaal van een leien dakje loopt, verre van. Er zijn momenten dat ik mij ongegeneerd overgeef aan het liken en delen en toestanden. Maar ik hoef niet meer zo nodig elk moment van de dag de app binnen handbereik te hebben. En da’s een verademing.

Mocht je van Facebitis af willen, succes. En in elk ander geval is dat ook prima natuurlijk.

© Myriam

24 gedachten over “A big disease with a little name.

  1. Heerlijk artikel. Ik heb er zelf geen last van, alle notificaties staan uit en ik volg maar weinig mensen. Ik vind het irritant dat FB mij dan telkens meent te moeten herinneren aan wat ik mogelijk allemaal mis, maar ook daar ben ik immuun voor geworden. Even op het kruisje klikken en klaar Ik gebruik hem vooral als verjaardagskalender merk ik. En om mijn blog een beetje te promoten 😉

    Liked by 2 people

  2. Gek misschie maer ik lijd er niet aan.Ga af en toe eens kijken maar zelfs niet alle dagen,soms duurt het weken.Ook miin telefoon heeft me niet in zijn greep.ik moet er zelfs opletten dat ik hem niet vergeet als ik ga wandelen want dan is hij belangrijk.Moest ik vallen dat ik om hulp kan bellen.Ik wil niet geleefd worden door mijn telefoon of facebook.Wil ook niet heel mijn leven te grabbel gooien.Ik hou van mijn vrijheid veel teveel om me me laten vangen

    Liked by 1 persoon

  3. Facebook vind ik zo dom en oninteressant dat ik na enkele dagen verkenningssurfen al heb afgehaakt. Reclame, onbenulligheden, zelfverheerlijking, ma’s-tu-vu-toestanden, abominabele schrijfsels/reacties en tig foto’s waarvan ik geeneens snap waarom ze nou eigenlijk worden gepost. Hieraan verslaafd raken is wat mij betreft dan ook onmogelijk.
    Doch zoals steeds: elk zijn ding, nietwaar?

    Liked by 1 persoon

  4. Ja ik kan het ook dagen niet inkijken en soms kijk ik en denk weer hetzelfde maar snap wel wat je bedoelt.Zeker nu in de wintermaanden minder te doen kijk ik er vaker op. Reageren op commentaren doe ik nooit meer, inderdaad zinloze acties want mensen vatten dingen toch verkeerd op. Maar haal er wel leuke dingen op het gebied van tuinieren e.d. uit. Heb wel een aantal mensen op wel vrienden maar geen berichten gezet dat maakt het ook een stuk rustiger.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik herken de struggle, maar dan voor social media in het algemeen. Ik gebruik het zowel professioneel, voor m’n hobby als privé. Loopt allemaal door elkaar. Soms is het ook echt haat en liefde in één… Liefde omdat het interessant kan zijn, haat omwille van de vele info die op je afkomt en het gevoel het niet allemaal de baas te kunnen. Mijn eeuwig goede voornemen: m’n social media ge- en verbruik beperken tot bepaalde tijdstippen. Dergelijke posts herinneren me daar weer aan. Waarvoor dank:-)

    Liked by 1 persoon

  6. Ik ben absoluut niet FB verslaafd. Heb het nog wel maar lurk enkel nog af en toe. Ik ben nog slechts één klik verwijderd van het volledig deleten van mijn account (gaat ook nog wat tijd in kruipen) en dat hoofdstuk afsluiten. Op Twitter ben ik nog wel te vinden. Maar dat is veel relaxter. Vind ik.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s