Post & Random Stuff

 

mde

orca-image-1482930975941-jpg_1482930976093

Elke dag naar buiten. Dat is een must voor ondergetekende. Zeker tijdens de donkerste dagen van het jaar. Vanzelf lukt dat niet altijd. Maar het moet. Kom ik een dag niet buiten, dan ligt het spook van de melancholie op de loer. Hoe meer tijd binnen hoe dichter bij hij sluipt tot zijn vriend depressie mee komt kijken. Been there, done that. Niet meer met mij alsjeblieft. Dus ik verman me, trek mijn stapschoenen aan, mijn winterjas, dikke sjaal en wollen wanten en vertrek. Met Vriend er bij is dat véél makkelijker. Maar we zijn niet alle dagen samen, dus moet ik nu en dan mezelf motiveren. Zo ook vandaag.

Ik was een vrouw met een missie, dat maakt het simpeler om de sprong naar buiten te wagen. Ik vertrok richting schoenmaker.

Onderweg daar naar toe werd ik opgeschrikt door geïrriteerd getoeter. Eerst ver af. Maar de onverlaat gaf niet op en kwam al claxonnerend steeds dichterbij. Ik zag een bromfietsje van één of ander pizza bezorgbedrijf, achternagezeten door een klein autootje, met daar weer achter een grote auto, type MM = Macho Mercedes. Deze laatste was de lawaaimaker. Nu kan ik de agressie die wordt opgewekt door  kleine zich-niets-van-de-verkeersregels-aantrekkende vliegende tweewielers, absoluut begrijpen. Dat je al eens een vinger of zelfs een vuist op de toeter drukt, tot daar aan toe. Maar het werd nog gekker. Plots zette de MM een inhaalmanoeuvre in. Op een weg waar je maximaal 30 km/h mag rijden, waar het stikt van de voetgangers en fietsers, waar tegenliggers kunnen aankomen uit een bocht. MM ging luid toeterend voorbij. Doodzonde dat er niet net een patrouillerende politie agent voorbijkwam.

Op de plaats waar ik een schoenmaker vermoedde, was een lederzaak gevestigd, maar die was gesloten. Dat werd niets. Maar verderop in de Veldstraat bevond zich de Mc Donalds onder de schoenmakers. Mister Minit. Die binnen het uur nieuwe hakken op mijn schoenen zou zetten. En het liefst had dat ik ze dezelfde dag nog ging afhalen. Wegens gebrek aan stockeer ruimte. Geen probleem, da’s een excuus om nog even in de stad te blijven hangen. Alsof ik daar een excuus voor nodig zou hebben.

Ik vertrok richting De Post. Altijd pret te beleven daar. Er waren drie loketten geopend, één daarvan was voor klanten van het energiebedrijf ENGIE, een andere was voor ondernemers en het laatste loket tenslotte was voor het plebs, zijnde mensen zoals ik 🙂

Ik was niet gehaast, had geen stress. Naast mij zat een oudere man, die wel stress had.

Er zijn drie loketten geopend vandaag, sprak hij. En die ene, en hij wees naar het loket van het energiebedrijf, die zit daar al een half  uur helemaal niets te doen.

Dat loket is voor Engie, het vroegere Electrabel, antwoordde ik als een volleerd woordvoerder van dat bedrijf. De mevrouw aan dat loket hoort niet bij De Post.

De man zweeg even. En dat andere loket is voor bedrijven, zuchtte hij. Het is me wat. Vorige week was ik hier ook al en toen heb ik gewoon rechtsomkeer gemaakt, zo druk was het.

Op dat moment kwam de vrouw aan het Engie loket tot leven. Ze richtte zich op en noemde door haar speaker het nummertje dat mijn buurman in zijn  hand had. Verbaasd stond hij op en ging tot daar. Maar ik kom niet voor Electrabel, sputterde hij.

Bleek dat de dame in kwestie helemaal niet alleen voor dat energiebedrijf werkt. Ze werkt PVD voor de Post, en alleen als er klanten zijn die vragen hebben voor Engie vangt zij die op. In al die keren dat ik daar ben geweest, heb ik nog nooit iemand van dat loket een klant van de post weten bedienen. Of misschien heb ik dat verkeerd gezien. Dat kan ook.

Vandaag echter bediende ze de ene postklant na de andere. Ik heb een vermoeden dat de luidkeels uitgesproken opmerking van mijn buurman daar voor iets tussen zit.

Zo duurde het wachten minder lang dan oorspronkelijk gedacht.

Op de terugweg schoot ik dit plaatje, van de etalage van Tommy Hilfiger op de hoek van de Veldstraat. Twee nieuwe paspoppen zaten daar, jammer genoeg was ik niet snel genoeg, en waren ze aan het vertrekken toen ik deze foto schoot.

dav

Cute toch 😉

Ik heb mijn 7500 stappen gedaan vandaag.

©Myriam

 

PS De Kerstman bestaat!!! Hij heeft mijn wens gehoord, en bracht me een knappe e-reader. Heerlijk is het!!

 

15 thoughts on “Post & Random Stuff

  1. Meer van zulke paspoppen! 🙂 En ja, een eindje lopen doet een mens altijd goed, lekker naar buiten, bewegen… Goed dat je jezelf ook zonder vriend kunt motiveren! Levert ook nog eens een leuk blogje op… 😉

    Liked by 2 people

  2. Van het loket, nou ja! Ik snap dat dus niet, ik weet hoe het is om te zitten en niks te doen te hebben, als ze gewoon mensen helpt gaat haar dag ook sneller voorbij, maar goed, zal wel aan mij liggen 😉 Overigens moet ik ook meteen denken aan Wim Sonneveld… geweldig!

    X

    Liked by 2 people

  3. Neem voortaan je nieuwe e-reader mee als je weer naar een loket gaat (-:
    Dergelijke figuren maken het ergste in een mens naar boven. Maar wij laten ons niet kennen en blijven positief. Er is al genoeg ellende in de wereld. Hartstikke leuke foto’s heb je geplaatst. Daar word ik nou blij van.
    Ik wens je een fantastisch 2017 en alle liefs ♥

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s