Another league.

mama

De knappe vrouw op deze foto is mijn moeder. In haar véél jongere jaren. Vol bewondering staart ze naar haar eerstgeborene, ondergetekende. Ze wist toen niet hoeveel kopzorgen deze schattige meid haar zou bezorgen. In zalige onwetendheid verkerend blikt ze admirerend naar die mollige éénjarige op haar arm.

Ondertussen is mijn moeder niet meer die knappe jonge vrouw. En ik ben niet meer die mollige peuter 😦

Mama wordt in januari 88. Ik schrijf het met verwondering neer. 88. Da’s niet gewoon oud of bejaard of senior. Dat is oprecht héél hoogbejaard. Fijn vindt ze het niet dat ouder worden. Al vermeldt ze nu toch regelmatig met gepaste trots haar leeftijd. Eens je de tachtig bent gepasseerd, is elk jaar erbij, in goede gezondheid dan nog, een prestatie waar je fier mag op zijn.

En fier dat ben ik zelf ook op die straffe madam die mijn moeder is.

Gisteren ging ik traditiegetrouw op zondagnamiddag bij haar langs. Aan de telefoon vooraf vroeg ze me of ik bij het langskomen ook haar beddengoed wou vervangen. Ze wou en passant ook haar matras eens draaien (!!!). Dat was haar de vorige keer nog zelf gelukt, maar het had toch wat voeten in de aarde gehad, en daarom vroeg ze het nu aan mij.

Ik luisterde met stijgende verbazing naar haar vraag. Echt moeder, vertel je nu zonder blikken en blozen dat je nog maar enkele weken terug je matras zelf hebt gedraaid? Die grote, zware twee persoonsmatras waar je samen met papa op sliep? Ja hoor, oreerde mijn moeder vrolijk verder. Dat ging nog best goed, maar het was toch een beetje zwaar, en als je er nu toch bent?

Een vrouw van 88 die zelf haar matras draait, nou vraag ik je. Ze heeft natuurlijk wel haar gezondheid mee, die is vrij goed. Mentaal is ze nog drie maal zeven, man wat is die vrouw scherp. Ik voel me er vroegdementerend naast. Is er onduidelijkheid over een verjaardag of een familieafkomst dan vragen we het gewoon aan oma. Het fabuleuze geheugen van de familie. Actualiteiten? Daar draait ze haar hand niet voor om. De vrouw kan moeiteloos in de politiek stappen en elke medepolitieker naar huis praten.

Fysiek is het wat minder, al zou je dat niet denken als je hoort dat ze haar matras zelf keert. Ze pikkelt nog vrolijk rond in huis, doet alles zelf, behalve het poetsen. Ja, ook haar boodschappen, met de eigen auto!!!

Maar ze is niet meer zo snel en jolig te been als dertig jaar geleden, en haar handen staan krom van de reumatiek. Weinigen worden 88 zonder klachtje. Ook zij niet.

Maar mijn God, wat een madame is dat toch. Another league, ik zeg het haar vaak, zo maken ze de mensen niet meer tegenwoordig.

Chapeau moeder xxx

Niet dat ze dit artikel leest hoor. Aan dergelijke nieuwigheden doet ze niet, en ik herhaal NIET mee. En als het in haar hoofd zit…

© Myriam

29 thoughts on “Another league.

  1. Wow, 88 en dan zo nog in het leven staan. Prachtig. Lieve foto ook van jou en je moeder. Je kan zien dat jij het bent. Logisch natuurlijk, maar dat is niet altijd. Nou, hopelijk kan je moeder nu weer lekker slapen.

    Like

  2. Veel oudere mensen vind ik écht straf! Het is een feit dat de gezondheidszorg verbeterd is, maar toch. Je moet het maar doen. Ik kom bijna dagelijks bij 80-plussers en verwonder me er soms om hoe kranig ze nog zijn. Ondanks dat ze vaak voor iets hulp nodig hebben, zijn de meesten (gelukkig!) nog goed bij de pinken. En da’s ook al veel. Mijn grootmoeder was dement en mijn moeder (nu 74) heeft een heilige schrik om ook dement te worden. Bij het minste dat ze eens vergeet, schiet ze al in paniek. Maar dan zeg ik: ach ik vergeet ook altijd van alles. Chill, mama! 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een prachtige ode aan je moeder! En wat ben jij nog weinig veranderd sinds je babytijd – nog altijd even schattig, nog altijd even pienter uit je oogjes kijkend. Moeders oogappeltje die kennelijk niet erg ver van de boom is gevallen. Mooi blog!

    Liked by 1 persoon

  4. Prachtig! Je hebt een lach op mijn gezicht getoverd 😊 Zo fijn als ouderen nog zo gezond zijn! Mijn opa van 82 stond nog zelf op de ladder zijn dak te verven. En ook kreeg hij nog boetes voor te hard rijden. Haha zo prachtig!

    Liked by 1 persoon

  5. Ja. dat is zeker een hele prestatie. 88 en scherp, dat is het mooiste. Alles takelt af, daar ontkom je niet aan, maar als je scherp blijft, dan is het nog wel te doen. Mijn moeder is nog niet zover, maar mijn oma is 99 geworden.

    Love As Always
    Di Mario

    Like

  6. Mooi beschreven, ook ik heb zo’n krasse moeder. Ze heeft net twee nieuwe knieën maar probeert het toch het beste van te maken. Ik heb er bewondering voor en hoop dat wij ook nog straks qua geest nog zo zo in het leven staan.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s