# I am human.

 

Foto van deredactie.be

Non, je ne suis pas Charlie, je ne suis pas Nice, ni Paris.

Ik ben niet Brussel.

أنا لست بغداد (Ik ben niet Bagdad)

Ben İstanbul değilim (Ik ben niet Istanbul)

Ik ben een mens, un être humain, a human being. 

Op dit moment een héél verdrietig, héél emotioneel, héél bang mens.

Omdat er op deze aardbol wezens rondlopen die in hun hart haat en wraak kweken. Niets anders. Alleen haat. Alleen wraak. In mijn betere momenten als mens bedenk ik dat deze wezens misschien ooit andere gevoelens koesterden, warme en bijzondere gevoelens zoals hoop, vriendschap, liefde, blijheid. Typisch menselijke gevoelens. Gaandeweg zijn deze positieve elementen uit hun leven verdwenen, en hebben ze gekozen voor zwarte duisternis, wanhoop, verdriet en ellende. En vonden ze het kunnen dat anderen ook in die spiraal van uitzichtloosheid werden meegezogen.

Op dit moment ben ik zo emotioneel dat ik hen niet wil zien als mensen, niet kan zien als mensen. Beesten doen zoiets niet. In het menselijke ras heeft het altijd welig getierd: de behoefte om te vernietigen, om te doden, om macht uit te oefenen, om het eigen ideaal met harde hand en zonder medelijden op te dringen, en al wie niet wil horen uit de weg te ruimen. Oorlogen zijn van alle tijden, ze worden steeds grimmiger, steeds meer doden, steeds gesofisticeerdere wapens, steeds nieuwe strategieën.

En nu komt War na zeventig jaren relatieve rust het bastion Europa binnengeslopen. Slinks en in vermomming, terreur.

Ze winnen, als we inderdaad de deur sluiten, met vele dikke grendels en hangsloten, als we elke onbekende beschouwen als een mogelijke verdachte, als we geloven dat ISLAM en IS één en hetzelfde zijn. Als we denken dat politieke vluchtelingen ons dit toewensen, terwijl ze zelf alles doen om uit de oorlogsellende en de miserie van terreur te vertrekken.

Ze winnen als we zelf beginnen haten, en wanhopen. Dat mogen we niet toestaan.

We zijn ALLEMAAL mensen, human beings, laat niet toe dat die verdwaalde haters ons inlijven bij hun collectief der duisternis. Dan hebben ze écht gewonnen.

© Myriam

 

 

 

 

4 thoughts on “# I am human.

  1. Wat er ook in de wereld gebeurt, we kunnen in onze kleine plek waar we leven alleen dat meegeven dat ons mensen maakt. Liefde, vriendschap, geborgenheid, dienstbaarheid, luisterbereidheid, … Al komt het over als een druppel op een hete plaat, er zijn samen met mij zo veel mensen die dat op hun manier doen.
    Zo veel mensen geven toe aan het geweld door weg te blijven van ‘mogelijke doelwitten’.
    Als je als bewakingsagent op een evenement aanwezig bent mag dat de overhand niet nemen want dan stop je er beter mee.
    Het goede dat toch bij iedereen aanwezig is (zoals je aanvankelijk ook bij die terroristen had) heeft meer impact dan we soms vermoeden.
    Dank voor je artikel.
    Het zet aan tot denken.
    Het schopt een geweten.
    Way to go, Myriam.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s