Everything or nothing?

 

Vreemd om mijn blog te openen na er zo lange tijd niet meer naar gekeken te hebben. Helemaal NIET naar omgekeken sedert de laatste post, nu ongeveer een maand geleden. Het was met een zekere schroom dat ik net wordpress.com login intikte. Sinds mijn laptop de geest gaf en gedurende een dikke tien dagen buiten gebruik was, had ik geen blog meer gelezen, laat staan geschreven.

Misschien enige autistische trekjes? Bewijs…;

Facebooken doe ik met de smartphone, chatten via messenger ook. Nooit op de laptop.

Mails lees ik op de laptop, nooit op de smartphone. Wat in dit geval, met de kapotte laptop, wel een probleem was. Bergen mail stapelden zich op, maar ondergetekende vertikte het haar emailprogramma te openen. Tot de laptop hersteld was… En toen had ik zoooooo veel werk in te halen dat ik niet meer aan schrijven toe kwam.

Bovendien….

Bloggen doe ik met de laptop, of met een vaste pc mocht ik die hebben. NIET op een smartphone, no way. Bloggen doe deed  ik ook alle dagen. Lukt dat niet, dan begint er een stout stemmetje in mijn hoofd te kwetteren: “als je niet alle dagen kan bloggen, wel, dan maar niet meer. Als je niet alle blogposts kan lezen van alle mensen die je volgt, wel, dan maar niets meer lezen. ”

De laptop is hersteld, de mails zijn gelezen en voor het grootste deel beantwoord of verwerkt. En het stemmetje heb ik uitgeschakeld. Elke dag bloggen is niet realistisch, niet in de drukke tijden waarin ik nu leef. Niet bloggen is ook niet realistisch. Ik mis het té hard. Alles lezen van alle mensen die ik volg is een belachelijk voornemen. Ik kan dat niet halen. Dus lees ik hier en daar weer iets. En als ik iets like, dan heb ik het ook echt gelezen, zeker weten.

Genoeg bewijs voor enige vorm van autisme? Ach wat, gewoon wie ik ben, zonder enig hokje er bij te halen.

Nog een random fact, omdat het zo grappig was, mijn neus is ondertussen blauwgeel verkleurd op de plaats waar mijn bril rust. Neen, ik heb geen pak rammel gekregen. Het is te gek voor woorden, al was het op het moment zelf best pijnlijk. Ik zat op een feestje gisteren, toen mijn tafelgenootde fles cava opende….. en de dop tegen mijn neus wipte. Geen bloed, zelfs geen traantje, wel een beetje pijn en…. een blauwe neus…

Het kan erger.

Tot gauw,

Myriam

 

28 thoughts on “Everything or nothing?

  1. Het is altijd die cava bij jou. Ik hoop dat ik binnenkort eens jouw kant op kan komen. Ik begin me nu met die uitkering steeds rustiger te voelen en lichamelijk lijkt het ook de goede kant op te gaan. Ik ben ook een stuk minder blogs gaan lezen. Ik volg er nog wel veel, maar lees enkel de artikelen waarvan ik denk: Ja, dat lijkt me interessant. Anders wordt men gek. Voor zover…. ach je kent het verhaal.

    Liked by 1 persoon

  2. yeaaaahhhhhhhhhhhhh….. je bent er weer.. gelukkig…. ontwenningsverschijnselen.. ik dacht er aan om alle champagne in Nederland op te kopen, zodat je tijd over zou hebben.. maar daar lag het dus niet aan.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  3. Een blauwe neus… een blauwtje gelopen met de cava, hahahaha

    Welkom terug, er was al iemand die zich zorgen zat te maken om jou, iemand.. Myriam gezien? 😉 Nou bij deze, ze zal straks vast en zeker bij je aanschuiven 😀

    X

    Liked by 1 persoon

  4. dagelijks bloggen vind ik ook niet haalbaar. Alle blogs van mijn blogvrienden lezen probeer ik wél te doen, maar ik reageer enkel op dingen waar ik iets zinnigs weet op te schrijven.
    Als ik iemand tegenkom in Gent met een blauwe neus, ben ik dus aan het juiste adres… 😀

    Liked by 1 persoon

  5. Er onstaat een vreemde nieuwe stilte, wanneer er geen nieuws komt. Dat gebeurt wel meer met Bloggers die eventjes of voor een lange tijd stoppen. Een vreemde stilte die oplost van zodra er weer een berichtje komt. Welkom terug.

    Liked by 1 persoon

  6. Fijn om weer iets van je te horen, euh lezen, Myriam! 🙂 Tja, dat ‘autisme’ ken ik wel hoor; vriendlief shopt en googled het liefste op zijn telefoon, ik op mijn laptop. Veel overzichtelijker, haha. Sterkte met je neus, al klinkt het wel grappig, haha. 😛

    Liked by 1 persoon

  7. Dagelijks bloggen moet je echt willen, maar het niet als verplichting zien. Ik heb nog steeds geen problemen om elke dag een logje te plaatsen, maar als het een keer niet kan, dan is het jammer. Ik dacht er voorheen ook anders over hoor. Net als het lezen bij mijn favoriete bloggers, maar dat zijn er intussen zoveel dat ik dat dus niet meer bij kan houden. Ik houd me er maar aan vast dat die bloggers ook niet allemaal tijd hebben om bij mij langs te komen en dat is niet erg. Misschien ga ik binnenkort ook wel eens een poosje vakantie houden, maar ja, dan kan ik mijn ei weer niet zo kwijt, dus ik denk dat ik dat nog maar eventjes opschuif.
    Fijn dat je er weer bent Myriam! XXX

    Liked by 1 persoon

  8. Dus ook een tijdje weggeweest. Tja, die dingen gebeuren. Ik begrijp uit het bovenstaande wel dat het even kan duren voor je bij Platoonline gaat lezen, door al die drukte om je heen. Maar als je komt staat de virtuele koffie/thee klaar. 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s