DESPAIR

FICTIE

Hij zit ineengedoken op de grond, leunend tegen de tegelwand in de badkamer. In zijn trillende handen houdt hij een blauwe kaft vast. Die draait hij om en om, het lijkt alsof hij de details in zich wil opnemen. Hoe groot de map is, hoe zwaar ze in zijn hand ligt, of de kleur hem aanspreekt of net niet.

Ze begrijpt er niets van. Wat moet ie nou met een kaft in de badkamer, en dan nog zittend op de koude vloer? Geen plaats om papieren te sorteren toch.

Ze komt naderbij. Haar adem stokt. De kaft is leeg. De ringen van de sluiting staan open. Scherpe ringen. Dat had ie ook ontdekt. Tijd zat om na te denken natuurlijk tijdens zijn zelfgekozen  verbanning.

Bloed druipt van zijn ene arm naar beneden, en stolt in een klein plasje op de grond.

Hij kijkt haar niet aan, de angst en verwarring zweven als een stinkend aura rond zijn magere lijf.

Ze helpt hem voorzichtig recht, neemt het zelfbedachte wapen uit zijn bleke vingers, en strijkt vol mededogen over zijn rug.

Woorden heeft hij niet, de wanhoop welt uit elke porie.

Voor deze pijn is geen remedie.

Vreest ze.

©Myriam

 

 

11 thoughts on “DESPAIR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s