ADELINE 22 – HEADING SOUTH

Photo of Pierlas in Alpes-Maritimes
Picture from www. francethisway.com

Adeline was de dag na haar mislukte date met Toulouse naar Anna toe gereden. De twee vriendinnen hadden nog wat nagepraat over de ervaringen met de tandeloze date.  Toulouse zou bij Anna blijven tijdens Adelines vakantie in het zuiden.

Rond drie uur in de ochtend stapte Adeline de deur van haar appartement uit. Haar tas sleepte ze achter zich aan naar de ondergrondse parkeergarage. Met een klik van de sleutel opende ze de koffer, duwde haar reistas en beautycase naar binnen en ging met een diepe zucht achter het stuur zitten. Ze stelde de GPS in op Mougins, het dorpje vlak bij Nice waar ze een hotel had geboekt. Goedkoop was het niet, maar ze had hard gewerkt de voorbije jaren , en in het kader van het project: “ Reboot Adeline” vond ze dat dit een welverdiende luxe uitgave was.

De rit naar het zuiden verliep vlot. Doordat ze zo vroeg op de ochtend was vertrokken, passeerde ze de drukste punten voor het verkeer vastzat. Onderweg stopte ze regelmatig om even de benen te strekken, een sanitaire stop te maken, of iets eetbaars op de kop te tikken.

Hoe verder ze naar het zuiden ging, hoe warmer het werd. Tegen de middag stond de zon strak aan een helderblauwe hemel. Het landschap veranderde, de sfeer ook. Zuiden, zon, vakantie. Het gevoel groeide en zorgde ervoor dat haar een zucht van tevredenheid ontsnapte.

De airco draaide op volle toeren, en de muziek schalde luid door het wagentje, enkel overstemd door haar enthousiaste stem. Vals, maar wie kon het wat schelen? Ze genoot met volle teugen.

De Franse namen regen zich aan elkaar als de kralen aan een bontgekleurd halssnoer.

Ze verliet de autosnelweg, rond een uur of zeven in de vooravond, en vervolgde haar weg via kleinere baantjes tot ze op de Avenue Du Golf aankwam. Daar zag ze eindelijk de eindbestemming: Hotel du Mougins.

Ze reed de auto naar de bij het hotel horende parking, stapte uit en trok haar koffer en beautycase achter zich aan naar de hotellobby. De warme zuiderse lucht omhulde haar als een zacht laken. Het heerlijke parfum van uitbundig bloeiende struiken was bedwelmend, en een koor van tsjirpende krekels begeleidde haar.

Als in een roes stapte ze de hall binnen, waar ze met Franse hoffelijkheid werd begroet, en na de nodige formaliteiten naar haar kamer werd begeleid. De luiken waren dicht om de hitte buiten te houden. Ze dropte haar beautycase in de badkamer, deed de deur van haar kamer op slot, en gooide de luiken open. Dit verblijf zou elke euro die ze eraan had gespendeerd meer dan waard zijn voelde ze. Haar kamer keek uit op een prachtige mediterrane tuin, een beetje verder zag ze het water van het zwembad uitnodigend lonken. Ver genoeg van haar kamer om niet gestoord te worden door spelende hotelgasten, en toch zo dichtbij dat ze kon genieten van de weerspiegeling van het water. Ze besloot een lange lauwe douche te nemen in de luxueuze badkamer. Maar eerst Anna verwittigen dat ze veilig was aangekomen….

 

Rond de tijd dat Adeline zich ontspande onder de regendouche, stapte inspecteur Bart Van  Someren in zijn wagen. Hij probeerde de gedachten aan het werk dat achterbleef van zich af te zetten. Dat deed hij door de muziek van Pantera loeihard te zetten, en de autosnelweg aan een halsbrekende snelheid af te scheuren. Hij wist dat het niet mocht, dat hij elk moment kon geflitst worden, maar iedereen mocht een zwak punt hebben, en zijn zwakke punten waren naast Lisa, een snelle wagen waarvan hij het gaspedaal tot op de grond kon induwen.

Hij keek uit naar het kleine afgelegen huisje dat hij had gehuurd in het zuiden van Frankrijk. De GPS gaf aan dat hij richting Nice reed. Maar die drukke badplaats was niets voor hem. Hij hield van het zuiden, maar dan van de rust en eenzaamheid in de hoger gelegen dorpjes rond Nice en aanverwante badplaatsen. Zijn tocht voerde hem van de drukke snelwegen naar een kronkelende bergweg, richting Pierlas.

Met elke kronkel in de weg voelde hij meer van de opgebouwde spanning van zich afglijden.  De zon stond al hoog aan de hemel toen hij na een hele nacht verbeten doorrijden eindelijk in het centrum van Pierlas aankwam. De eigenaar van het huisje dat hij had gehuurd, gaf hem de sleutels en wat instructies mee. Verder klom hij de bergen in. Tot hij aan het volledig afgelegen huisje kwam, aan het eind van een nauwelijks berijdbaar weggetje, temidden van de heerlijke natuur van de alpes maritimes.

Hij opende alle deuren en ramen, schoof een ligzetel in de tuin, en installeerde zich daar met een goed boek. Het duurde niet lang voor het boek uit zijn handen gleed, en hij in een droomloze slaap gleed.

©Myriam

7 gedachten over “ADELINE 22 – HEADING SOUTH

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s