ALBERT HEIJN, BOERTIGE TREIJN en ZONNESCHEIJN…

whereveryouare.jpg

Gisterenmorgen stond ik onder de douche. Het hete water stroomde over mijn lijf. En ik dacht: ik kan genieten van dit moment. Ik kan er niet alleen van genieten. Ik GENIET er gewoon van. Van dit moment. Het warme water, het lekker geurende Rituals geurtje, het moment. Lijkt misschien normaal. Is het niet. Héél lang kon ik dat niet. Genieten van het moment. Dat was niet gelegen aan de omstandigheden, of aan andere mensen, neen, dat was iets in mij. Dat iets verhinderde me te ZIJN. Ik was alleen maar aan het denken wat ik gisteren, vorige maand of een uur daarvoor verkeerd gezegd had, of wat ik gedaan had en anders had kunnen/moeten doen. Of ik was al een dag of een maand verder, aan het plannen wat ik dan zou moeten doen om…..

Ik zeg niet dat ik dat nooit meer heb, maar toch. Als ik iets geleerd heb tijdens mijn toch al niet meer zo korte leven, dan is het dat. Het is allemaal in het NU te doen.

THE PAST HAS GONE

THE FUTURE HAS NOT YET COME

of

YESTERDAY IS HISTORY

TOMORROW IS A MYSTERY

TODAY IS A GIFT, IT IS CALLED PRESENT..

Enfin, dit gezegd zijnde. Wat heeft dat nu te maken met Albert Heijn? Niets eigenlijk.

Alleen stapte ik gisteren na de verkwikkende douche, helemaal zen tot aan de AH. Ik verzamelde wat ik nodig had in mijn mandje en begaf mij naar de kassa. Typisch voor AH aan de Korenmarkt zijn de oneindig lange rijen aan de kassa’s. Ik haat het, God wat haat ik het. Het schuift wel goed hoor. Echt lang moet je niet wachten, maar het zien van die rijen alleen al doet de moed in mijn schoenen zakken. Nu, ik stond er voor en ik moest er door. Ik schoof dus aan in één van die ontzettend lange rijen, en probeerde mijn ochtendlijke rustgevoel bij te houden.

Vanuit mijn ooghoeken zag ik een voluptueuze dame met blonde lokken vanachter mij opduiken.  Ze kwam eens piepen dacht ik, of er niet een mogelijkheid was om sneller bediend te worden. Die mogelijkheid was er niet, maar daar kon de dame niet mee leven.

Ze ging dubbel parkeren. Daar stond ze, braaf en met een onschuldig gezicht, te wachten, enkele meters voor mij, dubbel geparkeerd. (Lees naast de rij wachtenden)

Er steeg wat gemor op uit de rij achter mij. Zelf begon ik ook wat agressief te worden. Maar ik wou haar het voordeel van de twijfel geven. Je weet nooit wat iemand van plan is.

Maar neen hoor. Toen een tweetal personen voor mij iemand vertrok aan de kassa, schoot ze als een pijl in een boog naar voor, en nam de plaats in van de rechtmatige eigenaar.

Ik werd beurtelings wit, rood en lichtpaars. Géén goed teken. Dat kan ik je verzekeren.

Toen het mijn beurt was, en ik naar dezelfde kassa kon waar de misdadigster nog stond gerief in te pakken, zag ik mijn kans schoon.

“Beste mevrouw,” sprak ik zalvend, “normaal gezien voegen mensen achteraan in de rij wachtenden in, en gaan ze NIET, ik herhaal NIET, zoals u, gewoon effe voor. Hoe boertig is dat.” De mevrouw had niet verwacht dat iemand het gore lef zou gehad hebben om haar te wijzen op haar tekortkomingen. Ze verkleurde licht, trok de schouders op en zei: “Ik was gehaast.” “Nou, mevrouw, ik denk dat iedereen die hier in de rij staat wel gehaast is, of één of andere reden heeft om zo snel mogelijk weg te geraken uit deze winkel. Wat u gedaan heeft, is totaal ongemanierd. Ik vind het fijn dat ik de kans heb gekregen om u dit nog mee te geven voor u de winkel verlaat.”

Héhé, wat luchtte dat op, mens.

Ik stapte AH buiten en voelde de zon op mijn gezicht. De zenmodus kwam onmiddellijk terug. Nog even genieten van een koffietje op mijn favo terrasje aan de Graslei. Alle boertigheid was op slag vergeten.

© Myriam

 

 

 

31 gedachten over “ALBERT HEIJN, BOERTIGE TREIJN en ZONNESCHEIJN…

  1. Ik vind dat ook zo erg, die ellendig lange rij aan de kassa waar mijn madam dan in staat wijl ik in de auto op de parking op haar wacht. 😛

    Als je echt gezegd hebt wat hier staat, dan verdien je een pluim. Zelf zou ik ietsje minder beleefd hebben gereageerd, vrees ik.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik sta doorgaans zuur te kijken als zoiets gebeurt en redelijk luid te klagen tegen de echtgenoot, maar ik durf de persoon in kwestie dan toch niet aanspreken. Super dat jij dit wel gedaan hebt en dan nog zo afgemeten en beleefd ook… schitterend!

    Liked by 1 persoon

  3. Goed gedaan! Ik begrijp zelf niet waar mensen zo ontzettend bang voor zijn. Hoe moeilijk is het om even je grieven te uiten? Als ik onrecht zie klim ik doorgaans in de pen. Vaak met resultaat, soms niet. Heb er zelfs ooit een apart weblog voor geopend: vragen.blogspot.com

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s