Random encounters on a sunny day in Ghent…

Picture from http://www.sodahead.com

Wonderlijk, dat is het enige woord dat mij te binnen schiet als ik op deze dag terugkijk en overloop welke mensen ik toevallig ben tegengekomen.

De diversiteit van het menselijke ras weet me telkens opnieuw te verbazen. Dagelijks, van uur tot uur en soms zelfs van minuut tot minuut. En met de regelmaat van de klok zijn er enkele figuren die mijn pad kruisen en waar ik dan MOET over bloggen. Als ik het niet onmiddellijk kan doen, zal ik zeker ontploffen.

Om dat laatste te vermijden, wie zou dat nu willen meemaken, blog ik snel over enkele aparte figuren die ik dit weekend passeerde.

Gisteren bijvoorbeeld, liep ik met mijn dochter wat te slenteren in de Gentse binnenstad toen ik plots aan de rand van mijn blikveld een figuur ontwaarde die er mij toe aanzette mijn bril wat steviger op mijn neus te drukken.

Stel je een voluptueuze dame voor, van mijn leeftijd, een jaar of vijftig dus. Niet gewoon voluptueus, maar écht ontzettend mega voluptueus. Haar ronde vormen had ze in een kort jurkje gehesen, het golfde sierlijk rond haar blote ronde dijen. Interessanter echter was haar bovenpartij. Ik schat een goede cup Z, alleen had ze de cup thuisgelaten, en waren de borsten niet ondersteund aanwezig in het jurkje. Ze hingen ergens tot haar navel met andere woorden. 🙂 Het decolleté van haar kleedje was zo diep, dat haar tepels maar net bedekt waren. Ik kan je verzekeren dat het een indrukwekkend zicht was. In haar lange blonde krullen die schril afstaken tegen haar toch getekende gezicht stak een felblauwe bloem.

Het gesprek met mijn dochter verstomde en mijn mond viel open. Kon het? Jawel, het kon.

Vandaag was een nieuwe dag. We reden met de tram richting centrum. Die tram is een onuitputtelijke bron van schrijfinspiratie. Zo ook vandaag. Aan de overkant van het gangpad zat een oudere zwarte mijnheer te telefoneren, en dat deed hij met zo veel overtuiging dat héél de tram woordelijk kon meevolgen wat hij brulde. Mocht iemand zijn taal machtig geweest zijn tenminste. Volgens mij brulde hij zo hard omdat hij tot in Afrika moest gehoord worden, want een andere reden zag ik niet. Niemand brult zo hard dat andere gesprekken onmogelijk worden.

Gelukkig werd het telefoongesprek beeindigd en konden we ons weer op onze eigen besognes richten. Tot een oudere man, een rasechte Gentenaar dit keer, de tram opstapte en in plat Gents een gesprek aanknoopte met twee eveneens Gentse dames achter ons.

Ah Monique en vriendinne, oe est?

Khè gistere nen eegiptischen zanger guurd, en kverstonne der de kluuten van. Kè em gevroagd zing nekier int vloams, moar ei verstoeng mei nie, kzegge en français s’il vous plait, en hij begost int fransch. Hij stoak zane micro uunder meine neuze, en ei docht zekers dakik nie ging durven zingen, moar da was gien woar. Ik é kik zaine micro gepakt en ik kekik gezoengen vur hiel da café. En een ovasie da kik gad è. Da kunt e gei nie geluuve

Excuseer mijn erbarmelijk Gents. Maar wat was dit authentiek mooi. Een korte vertaling voor de westvlamingen onder ons:

Dag Monique en vriendin, gisteren heb ik een Egyptische zanger gehoord, ik verstond er niks van. Ik vroeg hem om in het nederlands te zingen, maar hij begreep me niet. Toen vroeg ik om in het Frans te zingen, en hij zong een Frans liedje. Hij stak de microfoon onder mijn neus, en hij dacht waarschijnlijk dat ik niet zou durven zingen. Maar dat dacht hij verkeerd, ik nam de micro uit zijn handen  en ik zong voor het hele café. En wat een applaus heb ik gehad…. Dat kan je niet geloven…

Als klap op de vuurpijl was er dan deze avond… Ik zat op het toilet in een eetgelegenheid waar ik was met mijn kindertjes. Plots werd er aan mijn deur gerammeld, en een mannenstem sommeerde mij om haast te maken omdat het anders in zijn broek zou liggen….Je begrijpt zoiets verwacht je niet direct in een vrouwentoilet. Ik maakte af waar ik mee bezig was, en deed de deur open. Ik vroeg de man die daar stond of het nog niet te laat was, en met een blik op de lavabo aan mijn rechterkant zei hij dat hij al een andere oplossing had gevonden. Hij vertrok naar buiten. Ik heb het handen wassen overgeslaan. En ik heb een enorme lachbui gekregen. Zoiets komt een mens toch niet echt tegen?????

Ik wel.

Liefs, Myriam

37 thoughts on “Random encounters on a sunny day in Ghent…

  1. Zulke ontmoetingen leiden dan weer tot een zeer vermakelijke blogpost van jouw hand Myriam 🙂
    Zelfs dat Vlaamse stukje tekst had ik al ontcijferd voordat ik door had dat je voor ons de Nederlandse vertaling eronder hebt gezet.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat Di Mario zegt, dat beeld van het eerste blijft maar spoken, nu heb ik ook een maatje meer, maar echt? whahahaha gosh… Hier hebben we een programma, hotter then my daughter, als zij die heeft, opgeven die hap, hahaha

    X

    Liked by 1 persoon

  3. Haha, eerst het Gents ontcijferen, blijkt de vertaling er gewoon onder te staan…
    Leuk zo’n dagje, maak je nog eens wat mee. Ik vind dat wel mooi, van die extreem dikke mensen die schijt hebben aan de hele wereld! Zo’n harde beller die schijt heeft aan de hele wereld vink dan weer minder… 😉

    Liked by 1 persoon

  4. Op de tram bellen die ook zo luid???
    Van zodra ik er eentje al bellend op de bus zie stappen… boekje dicht… want concentreren lukt mij echt niet meer… zo’n kabaal… en het jammere is… het is niet te verstaan hé!
    De man op het toilet… o jeetje!!!! 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s