Breakfast through the years #boostyourpositivitychallenge

Yes, een nieuwe editie van de Boost your positivity challenge met Kelly van Tales from the crib 🙂

Daar doe ik natuurlijk aan mee, want wat heb ik genoten van de vorige editie!!!

Natuurlijk op mijn eigenste manier. Want tips en tricks die ga je van mij niet echt krijgen. Ik ben niet zo georganiseerd en tips achtig. Ik ben al lang blij als ik levend mijn dag door kom. Maar ik kan jullie wel een glimlach bezorgen wat ook mooi meegenomen is als je je dag op een positieve manier wil beginnen.
Ik dacht ik geef effe een overzicht van hoe mijn ontbijten er uit zagen sinds…ik me kan heugen 🙂
Laat ik borstvoeding en papfles overslaan, en direct naar schoolgaande jeugdtijd overschakelen. Ons moeder was, zoals het een echte moeder betaamt, steeds als eerste op.Ze zette koffie, dekte de tafel, maakte de brooddozen klaar….Het enige wat wij moesten doen was zitten en eten. Soms, héél soms, als ik héél vroeg uit mijn bedje moest voor stage of zo, kon ik meegenieten van de speciallekens die ze bereidde voor vader. Een biefstukje gebakken in de boter, een restje zurkelpuree. Een gebakken eitje, héérlijk 🙂
Ik kreeg dus echt wel het goede voorbeeld. Maar zelf heb ik mij er nooit toe kunnen zetten om als eerste op te staan en het haar na te doen. Shame on me…
Daarna heb ik een tijdje bij mijn suikertante ingewoond. Dat was pure verwennerij. Van alles het beste én in grote hoeveelheden aanwezig in huis. Ik stond extra vroeg op om te ontbijten, in mijn uppie wel maar dat heb ik nooit erg gevonden. En ik ontbeet met vers brood en droge worsten zoals ik ze sedertdien nooit meer at. Vers geperst fruitsap en heerlijke sinaasappelen. Ik moest er ook stevig opstaan want naar het werk was het acht kilometer fietsen, en ook het werk zelf was niet van de poes.
Er veranderde veel nadat de kinderen kwamen. Rustig ontbijten verdween naar een verre plaats, en ik was er van overtuigd dat dat een genoegen was dat nooit meer zou terugkeren. In de plaats kwamen sublieme tafel conversaties met achtereenvolgens peuters, kleuters, kindjes, pubers…. Pap, boterhammetjes zonder korstjes, véél melk en corn flakes passeerden de revue. Het eten werd onderbroken door vuile pampertjes, omgestoten tasjes, huilbuien….Maar ook ontzettend mooie momenten die het waard waren ingekaderd te worden, stuk voor stuk, maar die vaak verdwenen zijn in de nevelen van mijn slechte geheugen. Met ouder worden werd het ontbijt weer mijn solo moment van rust en vrede. Pubers slapen langer, man heeft een totaal ander bioritme, en zo is er weer tijd voor contemplatie bij de koffie en de boterham. Da’s fijn, maar die momenten met mijn kids blijven de gouden randjes in mijn leven. Ik heb alleen spijt dat ik mij daar op dát moment niet bewust genoeg van geweest ben.
Dus als ik toch een tip mag geven, dan is het dat jullie van alle tips en tricks vooral deze moeten onthouden: wees je op elk moment bewust van die sublieme momenten met je kids, bij het ontbijt of op elk ander moment. Want op een dag draai je je om, en zijn ze 23 en 19, en vraag je je af: Waar is de tijd?
Myriam

39 thoughts on “Breakfast through the years #boostyourpositivitychallenge

  1. Voilà, ’t is eens iets anders: ontbijten door de jaren heen. En dat onthouden, daar heb je gelijk in. Veel van die details ben ik al totaal vergeten. Ik moet er ook nog eens aan beginnen, mijn ochtendritueelblogje… Want natuurlijk doe ik ook méé hé! 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Leuk dit. Mochten we allemaal eens terugkijken op de ontbijtjes van vroeger, er zouden ‘speciallekes’ tevoorschijn komen denk ik. In mijn geval staan de ‘stuutjes’ met bleke bruine suiker dan in mijn geheugen gegrift.

    Liked by 1 persoon

  3. Goed dat je me er nog eens aan herinnert dat ik moet genieten van de ontbijtjes samen met de kids, want inderdaad ze groeien veel te snel… En inderdaad vaak zit je je als ouder te ergeren als je peuter, kleuter, puber,… lastig doet aan tafel maar die momenten komen nooit meer terug en dan heb je spijt dat je er niet meer van genoten hebt.

    Liked by 1 persoon

  4. ja, ik heb er maar eentje en die is ook nu 23, hahaha Maar dat ontbijten is altijd een probleem geweest hier, ik meer dan zij, en toen zijn en ik wel, en ga zo maar door, huishouden van Jan Steen, mijn moeder gaf mij altijd beschuit in de morgen onderwijl deed ze mijn haren borstelen en in staarten of vlechten doen, en dat deed ze omdat ik dus dreigde te stoppen met eten al in de ochtend als kind.

    X

    Liked by 1 persoon

      1. Ja misschien wel, hahaha nee als het voor me werd neer gezet dan at ik wel… als ik alleen ben dus ook nu, dan heb ik er moeite mee. Ik heb in deze eigenlijk wel iemand nodig die ook zou ontbijten en dan een start maakt…

        Liked by 1 persoon

  5. Die ontbijtjes samen met de kinderen dat zijn herinneringen met een gouden randje.
    Nu komt het alleen op zondag voor en met de feestdagen dat we gezellig met zijn allen ontbijten als iedereen thuis is. Die van mij zijn 26 en 22 waar blijft de tijd?

    Liked by 1 persoon

  6. Heel mooi geschreven! Ik moet even terugdenken aan de ontbijtjes vroeger met mijn ouders. Vooral op zondag lekker uitgebreid. Of eigenlijk elke dag uitgebreid. Net als nu nog steeds. Leuk om herinneringen op te halen 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. Dit doet mij toch wel eventjes nadenken… Als ik de mini-me’s naar school doe… staan die om 6u40 op en zitten we om 7u al in de auto… alles gaat zodanig vlug en op automatische piloot… opstaan – boterhammetje eten – kleertjes aan – tandjes poetsen – jasje aan, schoenen aan – weg zijn wij…
    Het is nu wel zo… door het strakke schema ’s ochtends begint mijn werkdag vroeger, kan ik ze van school halen en hebben we nog een hele avond om samen door te brengen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s