FPC?????

Picture from http://www.expressmedical.be

Grote dag vandaag. Een sollicitatie bij het FPC. Voor de niet ingewijden onder de bubbel/blogvolgers het Forensisch Psychiatrisch Centrum.

Eerder had ik me ingeschreven bij Express Medical om als “bijwerker” aan de slag te gaan in een Woonzorgcentrum. Dat bleek na een slapeloze nacht een té grote stap, dus ik keerde op mijn stappen terug en liet weten dat de rusthuissector het nog even zonder mij diende te stellen. Even = for ever vrees ik. Maar een totaal andere setting zou volgens mij wel lukken. En het FPC IS een totaal andere setting. Laat daar geen twijfel over bestaan.

Vandaag om 13 uur werd ik verwacht. Ik stopte een uurtje eerder bij mijn vrijwilligerswerk bij het CAW. Vooraf had ik aandachtig de instructies van De Lijn gelezen. Zéér belangrijk gezien mijn bijzonder ontwikkelde richtingsgevoel.

Feilloos wist ik de juiste halte en de juiste tram te vinden en dat ook nog op het juiste uur…Heerlijk.

Echter, jaja, er komt een echter. Het gaat immers over mij. Plots bleef de tram staan. Hij stond stil. Boef. Gedaan. Of neen, toch niet helemaal. Hij reed plots een eindje achteruit!!! Voor mijn tram stond een andere tram. Ook stil. Een tram die daar niet hoorde te staan. Een tram met lijnnummer 4… Een verloren gereden tram. Stel je voor. En de chauffeur scheen ook zoek. Die was van ellende waarschijnlijk in het water gesprongen dat voor zijn tram liep. Na een dikke tien minuten reed de tram weer. Gelukkig.  Wat hou ik toch van het openbaar vervoer. Het is altijd zo spannend. Doet ie het of doet ie het niet?

Ik raakte mét die tram op de vooropgestelde plaats. Van daar uit was het nog een eindje te voet. Ik had nauwkeurig de straatnamen opgeschreven. En ook dat lukte. Al dacht ik bij mezelf: No way dat ik hier ’s avonds of ’s nachts zou durven rondwandelen. Verlaten, enkel bomen en struiken en wat water, en een fietspad. Maar het bracht mij waar ik zijn moest. Het FPC.

Daar komt een mens niet zomaar binnen natuurlijk. Eerst bellen, dan aanmelden bij het onthaal en je identiteitskaart afgeven. Dan ontvang je een bezoekersbadge. Je tas en jas kan je in een locker opbergen, enkel gsm mag mee. Dan door een soort scan zoals in de luchthaven. En vanzelfsprekend piepte het verrekte ding. Armbanden uit. Piep. Riem uit. Piep. Ik begon al te zweten, ze zouden me toch nooit vragen om mijn bh met beugel uit te trekken? Schoenen uit: geen piep meer. Oef.

Daarna mocht ik alles weer aantrekken, en werd ik een wachtkamertje binnen geloodst. Waar ik samen met een achttal andere dames wachtte voor een rondleiding, een infosessie en een persoonlijk gesprek.

Zeer interessant. Boeiend. En!!!! Ik kan er beginnen als flexwerker.

Dat betekent dat ik vanaf één oktober kan opgeroepen worden om bij te springen in geval van ziekte van een vaste medewerker…

Spannend hoor.

Myriam

60 gedachten over “FPC?????

    1. Ja, ik voel me er klaar voor. Maar ik moet nog even overleggen binnenkort met de adviserend geneesheer. Ik weet nooit vooraf hoeveel uren per week ik zal presteren. Ik geef de data door die ik eventueel kan werken, en dan zie ik of ik opgeroepen wordt. 🙂

      Like

  1. Cool! Ik had daar ook al eens gesolliciteerd voor maatschappelijk werker, maar nooit iets teruggehoord… ook niet na mijn 2de mail met de vraag of er ondertussen al meer geweten was rond de procedure. Niks, nada, noppes. Toch wel een beetje kut. Hopelijk loopt alles goed daar! Het lijkt me in ieder geval een overdreven interessante plek om te werken. Go for it.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s