Rijplezier.

Picture from trekearth.com

Om het schrijven terug op te nemen, vandaag een luchtig niemendalletje 😉

Over één van mijn favoriete bezigheden: het reizen met het openbaar vervoer.

Vroeg in de ochtend, of hoe noem je twintig na zeven anders, stap ik richting bushalte. Mooi op tijd. Véél te mooi op tijd, want een snelle blik op de klok toont mij dat ik gegarandeerd een vroegere bus haal. Op vijftig meter van de bushalte echter zie ik net een bus rijden, jawel, de vroegere bus  die ik had KUNNEN nemen. Niet gezeurd, ik was toch van plan een latere bus te nemen. De volgende bus die voorbij rijdt brengt mij tot halfweg het voorziene traject. Daar stap ik uit om te wachten op de bus die mij naar mijn eindbestemming brengt.

Overal rondom mij schoolgaande jeugd. Ik vind het fijn om hen te bestuderen. De samenleving in miniatuur. De leider van een groepje: macho, knap, sigaret losjes bungelend tussen twee vingers van de ene hand, de andere hand steeds ophoudend voor een high five naar weer een nieuw groepslid, minder in rang, maar belangrijk in de entourage van de leider. Want zonder entourage ook géén leider natuurlijk.

Een oma neemt afscheid van dochter en kleinkind. Ze heeft haastig een vest aangetrokken boven haar slaapkleed. Pantoffels nog aan de voeten. Vol bewondering kijken oma en kleinkind elkaar aan doorheen het vieze raam van de bus. Zwaaien, kushandje, zoentje op het raam. Het is een moeilijk afscheid.

Als mijn bus arriveert en ik mijn buskaartje heb ontwaard, kom ik bij twee tweepersoonsbanken, die naar elkaar toe kijken. Op elke bank zit een beginnende puber, piep piepjong nog, de boekentas heel demonstratief geinstalleerd op de vrije zitplaats. Ik kijk de jongedame in de ogen en vraag vriendelijk maar kordaat om haar boekentas weg te zetten zodat ik kan zitten. Even kijkt ze haar vriend aan met een blik van Zou ik? Maar dan wint haar gezond verstand het van haar baldadigheid en neemt ze de boekentas bij zich zodat ik ook kan zitten.

De voorbehouden plaats was blijkbaar voor een klasgenoot die nu, OMG, moet rechtop blijven staan in de bus. Een vrouwelijke klasgenoot mag plaats nemen naast de jongeman. Het gesprek gaat over een aankomende toets voor het vak muziek. Enfin dat veronderstel ik toch. Zouden er ook andere vakken zijn waarin de tekst Ik Heb De Zon Zien Zakken In De Zee wordt bestudeerd?

De nieuw bijgekomen jongedame is van het zeurderige type. OMG, mijn brooddoos heeft gelekt in mijn tas.

Een aantal jongens zitten een eindje verder samen. Nog een bank verder nog twee jongens. Hey, huppeldepup, zegt één van de vier samenklittende gasten tegen één van het tweetal. Hier achter ons is nog een plaats. Kom hier bij ons zitten. De overige duozitter wordt straal genegeerd. De aangesproken jongen aarzelt, kijkt even twijfelend naar zijn compaan en zegt dan verontschuldigend, tot later. Hij staat recht en gaat bij het olijke viertal zitten.

Is dit wat ik denk dat het is? De uitsluiting van een jongen van de klas? Of is het totaal iets anders en geef ik er mijn eigen invulling aan? Even komt het bij me op om dit gewoon na te vragen. Maar ik laat het voor de moeite.

For now.

Uitstappen uit deze chaos en drukte is fijn, het inademen van verse lucht is nog fijner.

Ik ben er terug.

Myriam

37 thoughts on “Rijplezier.

  1. Ik kom net de bus uit van mijn werk, en op de terugweg zit ik ook met wat oudere jeugd of jong volwassenen, dat is toch net even anders weer, maar ik herken dit ook zo. En die jongen die naar het viertal ging, oops… maar je weet het inderdaad niet. Het is apart dat je aan deze miniatuur samenleving al is te zien hoe het later eraan toe kan gaan.

    Erg leuk geschreven 😀

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Ik zou die bus niet levend inkomen. Mocht dat per ongeluk toch gebeuren, dan zou ik ofwel via het dakraam gevlucht zijn halverwege de rit ofwel ik had mij genoodzaakt gevonden aan de noodrem te trekken. Hel. Ware hel zo’n bus met pubers!

    Liked by 1 persoon

  3. Myriam is terug en hoe, al rijdende in een bus, met de scherpe observatie van een ware schrijfster. Oef dat werd tijd want lang hield ik het niet meer uit op de aardbol zonder het talent van Myriam 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Altijd leuk om dan een kruiswoordpuzzeltje te gaan beginnen en bij de eerste de beste puberale uiting peinzend voor je uit te kijken en te zeggen: mmmm…. stom wicht…. vier letters….. aha ja…. TRUT.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s