WE-300: Handelen.

Ik doe weer mee aan de WE-300 bij Platoonline.
De WE-300: driewekelijkse uitdaging waar iedereen aan mee kan doen.
Doel: schrijf een verhaal in exact 300 woorden. Het gegeven onderwerp mag in het stuk niet worden genoemd.
Het onderwerp: wordt elke drie weken door Plato opgegeven.
Het schrijven: doet iedereen op zijn eigen blog.
Link: zet de link van je verhaal bij Platoonline in het reactieveld van de opdrachtblog. Krijg je meer lezers.
Wie (alleen) wil  lezen: prima.
Hint: als je leest, geef de schrijvers even een reactie. Dat vinden ze leuk.
Piranha Swimming
“Piranha Swimming” captured by shadley

Wat heb je een lange weg afgelegd. Eerst langs diepe ravijnen waar de zon nauwelijks raakte aan de bodem. De ravijnen werden breder, nog veel donkere bossen, maar de schoonheid van de natuur werd zichtbaar onder de zon die stralend tevoorschijn piepte.

Je kon je koesteren in die warmte, en je genoot van mooie uitzichten, fabuleuze zonsondergangen, en frisse regenbuien. En je liep, en dacht na. Niet gewoon aan ditjes en datjes, neen, je onderzocht je leven met een ernst en een verbetenheid die enkel voor héle ernstige kwesties aan de dag werd gelegd. Is je leven dan ook niet een ernstige aangelegenheid dacht je? Heb ik niet de plicht om me, terwijl ik hier zo verder aan het strompelen, slenteren, stappen ben, te verdiepen in dit leven.

De vragen stapelden zich op, sommigen werden snel opgelost, anderen namen meer tijd in beslag, en er waren vragen waarvan je niet dacht dat er een antwoord op zou komen. De mensen op je pad hielpen bij het oplossen van de vragen, of wierpen nieuwe vragen op.

En toen kwam je na dagen, weken, maanden van intens reizen en diepe introspectie op een plaats waar je moest kiezen welke weg je zou uitgaan. Tot dan had je enkel gestapt, geen splitsingen, wel zo makkelijk. En nu moest je kiezen: de gebaande weg verder volgen, of de gesloten deur die voor je neus opdoemde openen.

Onderweg had je zoveel geleerd, één ding was om je intuïtie te volgen. En die intuïtie zei je dat je de deur moest openen. Je deed het zonder aarzelen, aarzelen had je de afgelopen tijd al te vaak gedaan. De deur gaf uit op…. niets leek het wel. Maar je sprong, want het was tijd. En je wist dat je op één of andere manier zacht zou landen.

© Myriam

51 thoughts on “WE-300: Handelen.

  1. Mooi Myriam, een verhaal dat allerlei suggesties wekt, vragen oproept, een open einde geeft. Dat zijn de mooiste stukjes. Je hebt het ook zo heel invoelend en warm geschreven. heel mooi. De link staat er al 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Prachtig geschreven, enerzijds open en anderzijds suggestief, daar hou ik van!
    Wat ik er met name zo leuk aan vind is dat ik het ‘herken’ als een opdracht die ik ooit van mijn psych in een bepaalde therapie kreeg.

    *buigt en doet petje af* 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Uit de laatste regels spreekt vooral vertrouwen. Ik heb het vermoeden dat dit enigszins autobiografisch is. Ik hoop het ook, want dan leef jij in vertrouwen op de dag van morgen!
    Mooie WE.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s