Adeline 15 – Secret drawer

Picture from http://www.antieksite.nl

Lees hier wat voorafging in het leven van Adeline…

Samen liepen ze terug naar het huis.

Adeline voelde zich gerustgesteld. Ze besloot om gewoon thuis te gaan slapen. Het kon niet dat een dode kat en een blauw lint haar zo van slag brachten, dat ze niet meer naar huis durfde….

Toulouse moest trouwens ook mee naar huis. Straks was die het hier zo gewend dat hij niet meer mee wou. Ze nam de poezenreishut, stopte Toulouse er in, nam afscheid, en vertrok naar haar appartement.


Ted zat achter zijn bureau in de studeerkamer die ooit, in een ver verleden, had toebehoord aan vake. Veel herinneringen aan die man had Ted niet, en wat hij nog wist was bijzonder gekleurd door moeke’s inbreng. Hij voelde geen enkele affiniteit met hem. Maar zijn bureau, dat was andere koek. Als Ted achter dit bureau ging zitten, voelde hij zich bijna net zo goed als wanneer hij…effe denken… een kat wurgde, en aan een blauw lint hing. Dat kon tellen vond hij.

Met een tevreden zucht keek Ted om zich heen. De kamer was niet zo ruim, maar wel gerieflijk.  Het raam, dat uitkeek over de langgerekte stadstuintjes, was vuil. Vliegen hadden er vrij spel gehad. Overal zaten vliegenuitwerpselen, dode vliegen lagen op de vensterbank.  Een verpieterde plant stond er tussen. Dat deerde allemaal niet. Ted gaf niet om buitenlucht of mooie uitzichten. Wat hij apprecieerde zat in zijn hoofd, aan de binnenkant. Voor niemand zichtbaar, behalve voor hemzelf.

Het bureau zelf was een erfstuk van vake’s vader. Het was gemaakt in eikenhout, en straalde volgens Ted klasse uit. Het had een opzetstuk met vier kleine laatjes, aan elke kant van het schrijfblad. Onder het blad zat een geheime ruimte, die je slechts kon openen door een geheime code in te geven op het klavier dat aan de onderkant verborgen zat.

Heerlijk, die geheimdoenerij. Hij was er dol op. Zijn bureaustoel was een comfortabel draaigeval.

Op dit moment zat Ted met zijn voeten op het bureau te staren naar zijn computerscherm.

Als programmeur en webdeveloper had Ted zijn eigen bedrijfje opgestart thuis. Hij runde een succesvolle datingsite. Je kon naar waarheid stellen dat hij van zijn hobby zijn beroep had gemaakt, of omgekeerd, het was maar hoe je het bekeek. Wat hield hij van dit werk. Hij had er al enkele mooie contacten door gehad. Genietend dacht hij terug aan de date met Adeline. Wat was het toch makkelijk om die meiden een rad voor ogen te draaien. Je bestudeerde hun profiel, maakte een eigen profiel aan met veel leugens en een beetje waarheid, en hop. Simpel, effectief, bevredigend. In het begin deden ze allemaal alsof ze niet echt geïnteresseerd waren. Playing hard to get. Maar uiteindelijk gingen ze allemaal voor de bijl. Hij moest grinniken om zijn eigen grapje: voor de bijl. Geniaal gewoon.


Adeline werd wakker door een klaaglijk miauwen. Ze opende haar ogen, en keek recht in het snuitje van Toulouse. Met zijn schattige oogjes keek hij haar smekend aan. Hij gaf haar kleine kopjes, en Adeline smolt. Wat is er kleine lieveling? Heb je niet alles wat je nodig hebt? Ze keek om zich heen in de kamer. Naast de badkamerdeur had ze een kattenbakje gezet. Daar weer naast een kommetje water, en een beetje kattenvoer. Ze merkte dat het voer verminderd was,  ook het water had blijkbaar goed gesmaakt. Even in die kattenbak piepen, jawel hoor, minstens twee plasjes en een grote boodschap!!. Toulouse, jij bent gewoon een super kat!!!! Het poesje had gewoon een knuffel nodig. Hebben we dat niet allemaal nodig nu en dan, bedacht Adeline?

Met Toulouse op haar schouder schoof ze de gordijnen open, zette het balkonraam op kip, en stapte toen naar de keuken voor een eerste broodnodige tas koffie.

Het leek alweer een mooie dag te worden, en Adeline bedacht hoe blij ze was dat ze, net nu het zo’n mooi weer was, vakantie had.

Met een kop koffie in de ene hand en haar smartphone in de andere hand, zat ze aan de keukentafel. De zon scheen naar binnen, en toverde kleine regenboogjes in de glazen bolletjes die op haar kast stonden, een souvenir van de reizen die ze maakte. Van elke reis één glazen bol. Eéntje waar ze bijzonder dol op was, had ze nog gekocht toen ze samen met haar ouders en broer op vakantie was in Venetie.

Venetiaans glas was beroemd. Ze herinnerde zich het eiland Murano. De vele kanaaltjes, met aan beide zijden winkeltjes vol met glaswerk. Het eindeloze snuisteren in die schatkamertjes, tot wanhoop van haar broer en vader. De blijdschap als ze een mooie glazen bol voor een eerlijke prijs op de kop kon tikken.  Een bolletje vol herinneringen…

Toulouse rekte zich uit op haar schoot, en begon kopjes te geven. Even nog Toulouse, even nog mijn FaceBook overlopen, en dan ga ik lekker douchen.

Terwijl ze door haar FaceBook meldingen scrollde, kreeg ze een mailmelding.

Aha, eindelijk een mailtje van het datingbureau.

Geachte mevrouw,

Wij vinden het erg wat u heeft meegemaakt. Wij proberen een strenge selectie toe te passen, maar u begrijpt dat wij niet kunnen controleren of de foto’s wel degelijk horen bij de personen die zich hebben ingeschreven. In elk geval hebben wij de man met profielnaam Ted Foryou geschrapt uit onze bestanden. Wij hopen u te kunnen troosten met een gratis abonnement gedurende twee maanden.

Met vriendelijke groeten,

T. Fory.

PS Voor verdere vragen kunt u steeds met ons contact opnemen.

© Myriam

7 thoughts on “Adeline 15 – Secret drawer

    1. Wel, het ene plasje lag aan de linkerkant en het andere aan de rechterkant. Het kunnen er natuurlijk ook twee rechts en één links, of omgekeerd geweest zijn, of nog een andere hoeveelheid… Twee maanden dat moet gewoon iets opleveren hé; Tegen dat jij terug bent uit vakantie is ze van straat!!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s