An afternoon at the museum.

Julia Margaret Cameron, al van gehoord? Ik tot voor enige maanden niet. Tot ik voorbij het Museum voor Schone Kunsten in Gent passeerde en daar één van haar werken zag prijken op een grote affiche. Een reclame affiche voor een overzichtstentoonstelling. Ik was meteen verkocht. De portretten die ze maakt raken mij op één of andere manier. Ik sloeg in mijn LTG (lange termijn geheugen, jaja, ik beschik daar ook over) deze informatie op, en besloot ze ten gepasten tijde op te vissen.

En gisteren was de gepaste tijd aangebroken. Dochterlief, ook dol op schilderijen en musea, en ikzelf, namen de bus naar het MSK in Gent, en stapten welgemoed de inkomhall van het museum binnen. Het feit dat de affiche van Julia Margaret Cameron was verdwenen deed een belletje rinkelen. En ja, bij navraag aan de balie wist de mevrouw daar te vertellen dat deze tentoonstelling al een maand !!!!! geleden was beëindigd. Ze fronste een beetje, alsof ze zich afvroeg hoe het mogelijk was dat ik dat niet wist. Tja.

Dit was een teleurstelling. Maar daar laten Teenage Dirtbag en ik ons niet door uit het veld slaan. Ik betaalde de gevraagde 8 euro, TD mocht gratis en voor niets binnen, wegens nog steeds 18.

Sara rekte zich uit bij het betreden van de eerste zaal en slaakte een vergenoegde zucht terwijl ze de gevleugelde woorden sprak: Hoeveel leuker dan een fuif is dit!!!

En ze meende het nog ook.

Elk schilderij werd van dat ogenblik af aan een minutieus onderzoek onderworpen. Nog nooit heb ik op een dergelijke manier schilderijen bekeken, en weet je wat? Ik heb me rot geamuseerd. Laat mij jullie trakteren op een aantal commentaren van dochterlief.

Omgeving van de meester van Flémalle – De man van smarten

Sara bekijkt het schilderij aandachtig, neemt exact dezelfde pose aan als de man van smarten op dit schilderij en zegt: O, look at those boobies.

De Calvarieberg van Maarten van Heemskerck. Picture Wikimedia

Maar kijk mama, die twee moordenaars aan het kruis zijn aan het dansen in de club. Daar beneden in de rechterhoek is een halfontklede man zijn dronken vriend aan het ondersteunen terwijl hij aan het kotsen is, en Maria wordt net naar buiten gedragen omdat het teveel is geweest.

Zo werd bij elk schilderij wel een bepaalde gelaatsuitdrukking of detail gevonden dat voor interpretatie vatbaar was.

Die schilderijen blijven me voor altijd bij!  Wat me ook bijblijft is hoe heerlijk het is, om dit samen te mogen beleven met mijn dochter. Om te zien dat de hoeveelheid cultuur die we haar in de maag  hebben gesplitst van jongsaf aan er mee heeft voor gezorgd dat ze nu zo geïnteresseerd is (op haar eigen manier maar toch). Om te merken hoe enthousiast ze kan zijn over een schilderij of beeldhouwwerk.

Alleen de moderne kunst is aan ons niet besteed. Ook daar vinden we elkaar.

Iets om dankbaar voor te zijn. Elke dag opnieuw.

Myriam.

23 gedachten over “An afternoon at the museum.

  1. Moderne kunst is aan mij ook niet besteed. Bij deze schilderijen zie je tenminste wat het voorstel 😉
    Maar een beetje humoristisch commentaar doet het natuurlijk altijd goed!
    lieve groet

    Liked by 1 persoon

  2. Die moeder-dochter-momenten van jullie zijn mooi.
    Ik dacht dat ze gratis binnen mocht omdat ze nog geen meter hoog is, maar blijkbaar moet ze nog achttien worden. Mag ze dan wel die kunstwerken zien van mensen on ontblote toestand? Tsss… de opvoeding van tegenwoordig toch 🙂 🙂 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Ach, bij onze zoon heeft onze culturele boodschap het omgekeerde effect gehad…Die krijgen we met geen stokken nog een museum of klassiek ballet of zo binnen. En da’s toch dezelfde opvoeding geweest als bij Sara…

      Liked by 1 persoon

  3. Hahahaha ontzettend leuk om te lezen, en zo bekijk ik het ook, soms vind ik humor, en soms stel ik mij vele vragen over hoe het doek ontstaan is.. wat dacht de schilder of maker erbij.. bla…

    Nu wil ik zelf graag ook weer musea bezoeken, laatste keer was in Haarlem, en je kon amper een werk bekijken, en het rijks of het van Gogh in Amsterdam is ALTIJD druk.. zomer en winter, zucht… en ik wil dus juist alle tijd hebben, mij niet gedwongen voelen dat ik verder moet omdat er nog 30 anderen achter of naast mij staan.

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s