Mother – daughter road trip

Elke bubbel/bloglezer die mij volgt weet het ondertussen. Amsterdam. Ik hou er van. Ik denk dat ik ooit, in de Gouden zeventiende eeuw, in deze stad heb geleefd. Volgens mij in een herenhuis op de Prinsengracht, met een leger bedienden en zo. Maar het kan even goed zijn dat ik op de Walletjes woonde, ik herinner er mij niet zoveel meer van 😉 In elk geval heb ik er een stukje van mijn hart verloren.

Ik grijp elke gelegenheid aan om er naar toe te trekken. En ja, ook nu had zich een gelegenheid aangediend. Harrij Smit, mijn blogvriend van het prille begin, van de blog Gedacht en Gedicht, had namelijk een fles Champagne Veuve Fourny gewonnen met mijn Give Away naar aanleiding van de vijfhonderste bloglezer.

Een fles champagne via de post transporteren? Neen, dat vertrouw ik niet. Stel je voor dat er alleen een hoopje scherven overschiet, en dat het kostbare vocht onder de weg verloren gaat… Ik mag er niet aan denken. Toen ik op de kaart keek, vond ik niet dat Dwingeloo, waar Harrij woont met zijn lieve echtgenote Mariet, ver verwijderd was van Amsterdam. Nu, mijn aardrijkskundige kennis is zeer beperkt, en ook met mijn ruimtelijk inzicht is er iets mis. Dat weet ik nu wel héél zeker. Want van Dwingeloo naar Amsterdam is het dik anderhalf uur rijden. Terwijl het van Gent naar Amsterdam goed twee uren rijden is. Je snapt het.

Maar ik heb geen moment spijt van de omweg die ik heb gemaakt. Eerst en vooral gaf deze uitstap mij de gelegenheid om samen met mijn dochter een reisje te ondernemen. Teenage Dirtbag (zoals mijn dochter oorspronkelijk werd genoemd op mijn blog), en ik zijn vaak twee handen op één buik. Even vaak kunnen we ruzie maken, of elkaar horendol maken door tegen elkaar aan te zeuren, te zagen en te zeiken. Zij vindt dan dat ik zeur, ik vind dat zij er ook wat van kan. Je kent dat wel. Maar uiteindelijk hebben we ontzettend veel plezier met elkaar, en kunnen we fijn samen praten. Ik ben een gezegende moeder met zo’n kinderen.

Ten tweede gaf deze détour mij de mogelijkheid om één van mijn bubbels te ontmoeten in levende lijve en dat vind ik geweldig. Het kan meevallen en het kan tegenvallen. Ik kan met de hand op het hart zeggen dat het nog nooit tegengevallen is. Ook niet bij Harrij. Wel integendeel.

Ten derde tenslotte kwam ik nog eens in Amsterdam. Heerlijk!!!

Onze road trip leidde ons dus eerst richting Drenthe. Onderweg daar naartoe, want het was inderdaad wel een flink eind reizen, stopten we halverwege om de innerlijke mens te versterken. We deden dit bij een filiaal van Starbuck’s. Ik hou niet van hun koffie, wegens veel te zoet, en nu weet ik weer waarom ik ook niet van hun cupcakes of hun chocolademelk hou. Om dezelfde reden. Ongelofelijk, verschrikkelijk, adembenemend zoet, en vééééél te zwaar. Ik nam een cupcake met citroen, Sara met chocolade. We waren er beiden van overtuigd géén eten meer nodig te hebben voor de rest van de vakantie.

1435130757346    1435130780241

Daarna vervolgden wij onze trip, geleid door onze trouwe GPS, Jeanke, voor de insiders. Zonder hem zou ik nooit ergens aankomen, maar doelloos rond blijven rijden, tot mijn benzine, of het geld op mijn bankkaart, opgebruikt is.

Ik heb prachtige dingen gezien onderweg. Wat is de streek waar  Harrij woont mooi!!! We zagen onder andere een mega-ezel, koeien met een patroon van drie brede strepen (géén vlekken!!!): wit – zwart – wit of zwart – wit – zwart. We zagen adembenemende landschappen, groen en grazig en rustig, met veel kabbelend water en bootjes, en schapen en weer koeien. Een stukje paradijs dus.

(Bijna) zonder problemen kwamen we aan in Dwingeloo. De GPS gaf aan dat we er waren, dus we lieten de auto achter, namen de fles champagne onder de arm, en belden bij het opgegeven huisnummer aan. Terwijl Sara nog opmerkte dat het toch niet de naam Harrij was op de bel, deed een dame van een zekere leeftijd open. Ik vroeg of dit het huis was van Harrij en Mariet? Ze bekeek me een beetje wantrouwend. Ik was duidelijk een buitenlander 😉 Snel liep ik terug naar de auto om het adres te halen, zodat de goede vrouw ons in de juiste richting kon loodsen. We waren er bijna, alleen niet helemaal. Om één of andere reden vonden we dit zo hilarisch, dat we hikkend van het lachen terug in de auto stapten.

Om dan te stoppen op het correcte adres.

En omdat een blogpost niet té lang mag zijn, en deze toch alweer meer dan 750 woorden bedraagt, vertel ik jullie morgen verder.

Waarom? Omdat het kan 😉

Myriam

36 thoughts on “Mother – daughter road trip

    1. Euh, weet ik niet. Ik hoor het alle dagen dus ik hou het niet zo bij 🙂 Jij ontploffen? Oei neen, met al dat darmgedoe, ik mag het mij niet voorstellen wat dat voor resultaten zou geven:)

      Like

  1. Amai amai amai…. ge bent weer heelhuids terug in Gent. Wat een heerlijk verslag heb je al weer op ‘papier’ gezet. Die streepkoeien zijn, zo meen ik uit je beschrijving op te maken, z.g. Lakenvelders. Als je dat google’t zie je er nog veel meer langslomen. Erg mooi om te zien – in de wei bedoel ik dan.
    Jouw bezoek met je ‘reismaatje’ Sara zullen we niet licht vergeten, want zo als je wel weet hebben Mariet en ik er ook erg van genoten. Ben heel benieuwd naar je deel twee met al jullie wedervaardigheden in Amsterdam.

    Liked by 2 people

      1. Ja idd die koeien hebben een naam en zijn buitengewoon fraai om te zien, vooral wanneer ze met een heel aantal soortgenoten op een weiland staan te grazen.
        Hier in Dwingeloo heerst nog altijd de warmte die jullie zo lief in de kofferbak mee naar hier hebben genomen 🙂
        Fijn weekend verder en een welgemeende groet aan Sara!

        Liked by 2 people

  2. Die koeien toch maar eens gegoogled, gek hé, die hebben we hier niet !
    Die fles champagne zelf gaan wegbrengen omdat je schrik hebt om die te breken, tsss, volgens mij is voor jou ieder excuus goed om eens weg te gaan 🙂
    Zolang het maar leuk is nietwaar ?

    Liked by 1 persoon

  3. Wat leuk dat je hem helemaal zelf bent gaan brengen! Volgende keer doe ik wel mee hoor 🙂
    Vond de foto erg herkenbaar. De heel nette moeder met de metaldochter.
    Leuk, samen naar Amsterdam. Wat leuk dat je deze stad zo geweldig vindt, heb dat nu met Gent ❤

    Liked by 1 persoon

  4. Mooie dochter.. je mag er gezegend mee zijn dat jullie twee handen op één buik zijn, dat hoor je meestal anders.En op het verkeerde adres, dat zou mij ook wel lukken… als ik met mijn moeder onderweg zou zijn.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  5. hahahaha ja Dwingeloo is mooi, ben er zelf meerdere malen geweest en inderdaad, het is een eindje weg van Amsterdam. Leuk om van een ‘buurvrouw’ te lezen hoe ze ons land ervaart samen met haar dochter, ben benieuwd naar Amsterdam uiteindelijk natuurlijk! De stad waar ik geboren ben 😀

    X

    Liked by 1 persoon

  6. Ik ga ook een keer meedoen; had bij Harrij al gelezen dat het super gezellig was 🙂
    Verloot je dan een champagne die niet teveel naar alcohol smaakt? 😉
    Vraagje; waarom mag een blogje niet te lang zijn? Is dat een ‘wet’, die ik gemist heb?

    Liked by 1 persoon

    1. Hahahahaha, een champagne die niet teveel naar alcohol smaakt. Champagne smaakt niet naar alcohol hoor, maar naar champagne 🙂 Je mag blogs schrijven van 2500 woorden als je dat wil, maar geen mens leest die helemaal vrees ik. Een zevenhonderd woorden is zo wel het meeste meen ik gelezen te hebben. Maar iedereen doet daar helemaal mee wat ie wil natuurlijk!! 😉

      Liked by 1 persoon

      1. Tja; ik proef altijd dat – excuse moi – vervelende alcoholsmaakje bij alcoholische dranken 😉
        Ah, ok. Nou, als ik het interessant vind, leuk geschreven, of spannend (zoals jou wekelijkse verhalen) dan lees ik ook 5000 woorden 😉

        Liked by 1 persoon

  7. Gezellig allemaal. En zeker zo met je dochter. Kletst zij ook altijd zo in de auto? Amsterdam is een heerlijke stad, alleen zo ontzettend druk in het centrum, dat vind ik wel eens wat minder. Ben benieuwd naar het vervolg hoor!

    Liked by 1 persoon

  8. Wat een heerlijk verslag Myriam (kom een beetje met de trekschuit, je bent vast alwéér bijna toe aan een uitje ;-)). Ik bewonder je er ook om dat je eerst 3 uur hebt gereden om bij Harrij ‘te geraken’. Maar uiteraard zul je geen spijt hebben gehad. Ook ik heb de gastvrijheid van deze 2 lieverds ervaren zoals je weet en ook toen konden we in de zon in de tuin zitten!
    En nu op naar Amsterdam!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s