Adeline 6 – PREY

Picture from plazilla.com

De eerdere verhalen van Adeline kan je hier vinden.

Adeline stopte de taxi bij het standbeeld van Jacob Van Artevelde op de Vrijdagsmarkt. Ze betaalde cash en stapte uit.

Vissend in haar grote tas zocht ze haar parkeerticket.  Tenminste, dat was de bedoeling. Hoe ze ook graaide en greep, een parkeerticket kwam niet tevoorschijn… Ze slaakte vertwijfeld een zucht, wat een k*tdag was dit toch geworden. Met beide handen greep ze haar tas beet aan de onderkant, en schudde de inhoud leeg op de vloer van de parkeergarage, vlak bij de automaat. Ze begreep zelf niet hoe het mogelijk was dat er zó veel, zo ontzettend véél uit de tas kwam. Portemonnee, etui voor de zonnebril, vochtige doekjes, papieren zakdoekjes, notaboekje, sleutels, nog sleutels, gsm oplader, balpennen, tampons, inlegkruisje, lippenstift, mascara, oogpotlood, mapje met klantenkaarten, stalenboekje kleuradvies, kauwgum en muntjes…. Maar géén parkeerticket. Wat moest ze nou? Zou er sowieso nog iemand te bereiken zijn van het parkingpersoneel? Ze verzamelde alles terug in haar tas, checkte voor alle zekerheid ook nog eens de inhoud van haar portemonnee en van haar jaszakken, en wou toen rechtop gaan staan. Toen ze opkeek, staarde ze in de ogen van een man die ze nooit eerder had gezien. Ze was er zeker van dat ze hem nog nooit had gezien, want deze man was niet iemand die je snel zou vergeten. Hij had felgroene ogen, dat zag je niet vaak, en op dit moment bekeken die ogen haar alsof ze wilden zeggen: Uit welke instelling is deze vrouw ontsnapt?

Adeline sprong recht, al gebeurde dat niet op de meest elegante manier. Door een tijdje op haar knieën te hebben gezeten, was ze stijf geworden, en had ze weinig gevoel in haar onderbenen. In plaats van kwiek recht te springen, leek het wel op een sprong maar zakte ze ook onmiddellijk weer in elkaar. Opnieuw aan de voeten van de man die haar met steeds groter wordende verbazing bekeek.

De man reikte haar een hand, en nadat ze die had gegrepen, trok hij haar overeind, en vroeg of hij haar misschien ergens mee kon helpen.

‘Ikke, ikke’,

stotterde Adeline, totaal overstuur, en met de minuut meer in de war door het feit dat ze zo overstuur was.

Uiteindelijk kon ze uitbrengen dat ze haar parkeerticket niet meer vond. De man wees met zijn vinger naar het loket, rechtover de liften.

Als je daar even aanbelt, zal er dadelijk iemand komen. Het zal je wel een aardige duit kosten, ben ik bang.

‘Ach’,

schokschouderde Adeline,

‘op een dag als vandaag kan dat er ook nog wel bij.’

De man glimlachte, draaide zich om en vertrok richting parkeergarage.

En Adeline betaalde 23 euro voor het verloren parkeerticket. Zonde van het geld.

Maar er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven, bedacht ze zich. Zoals een date met dat akelige mannetje van daarnet.

Ze daalde de trappen af naar de derde etage onder de grond, waar haar auto geparkeerd stond.

Wat een akelig gebouw was dit toch. In de traphall rook het naar pis, de muren leken op haar af te komen. Lelijke, ooit witgekalkte, betonnen muren, vol zwarte strepen en met vocht dat naar beneden droop. Maar het akeligste was toch de herinnering aan films die ze lang geleden bekeek, thrillers die zich afspeelden in verlaten parkeergarages. Waar geschifte mannen met kwade bedoelingen verborgen zaten, en elk moment tevoorschijn konden springen om haar….Adeline schudde de angstaanjagende gedachten van zich af, en repte zich verder door de inmiddels verlaten parkeergarage. Daar zag ze haar autootje al staan. Ze holde er nu naar toe, stak de sleutel in het portier en gooide zich als het ware naar binnen. Deuren op slot, sleutel in het contact en gas geven. Met piepende banden gierde ze door de garage. Toen ze het raam opende om met haar parkeerticket de slagbomen te openen, zag ze nog net het ontdane gezicht van de parkeerwachter die haar ontzet aankeek.

Als een pijl reed ze met haar wagentje naar het huis van Anna. gelegen in één van de betere randgemeentes van Gent, in Heusden.

Ze had er een mooie villa, mét zwembad, jacuzzi, een enorme tuin en zowel binnen als buiten veel ruimte voor haar drie prachtige raskatten. De villa lag verscholen tussen het groen aan een dreef waar alleen mastodonten van huizen te zien waren. Een luxeleventje voor een luxe-dametje. Anna had dan ook een rijke man aan de haak geslagen, zoals ze het zelf omschreef. Haar hartchirurg, Rick. Lelijk als de nacht, maar met gouden handen. Wie door hem werd geopereerd, kon zich gelukkig prijzen. Verder veranderde ook zowat alles wat hij aanraakte in goud. Wat mooi meegenomen was voor Anna. Rick was zeker 15 jaar ouder als Anna, maar Adeline vond hen een mooi koppel.

Nu draaide Adeline de oprit van Anna’s huis op. Ze zag dar er licht brandde boven de deur, en in de woonkamer.

Terwijl ze uitstapte, hoorde ze de voordeur al opengaan. Anna liep op haar af, en omarmde haar zonder woorden.

‘Kom snel binnen, meidje. Wacht ik schenk je een glaasje Champagne uit. Het is die lekkere die je zo graag drinkt weet je wel. Veuve Fourny, de Cuvée R? Kom, zet je hier naast mij in de zetel en vertel mij alles, te beginnen van bij het begin!!!!’

Adeline voelde hoe de spanning haar lichaam verliet. Ze zakte achterover in de kussens en vertelde Anna het hele verhaal. Even dacht ze nog terug aan het angstige gevoel dat haar had bekropen op de Lindenlei, toen ze stond te wachten op de taxi. Maar ze zette het onmiddellijk van zich af. Straks dacht Anna nog dat ze helemaal hysterisch was geworden.

Rond het huis sloop een gestalte, stil, lenig, klein en rond. Hij glipte tussen twee struiken door zodat hij een mooi zicht had op de twee vrouwen die samen op de bank zaten, met hun gezicht naar het raam, maar volledig opgaand in hun verhaal.

Hij maakte het zich gemakkelijk, en genoot van de tranen die over de wangen van Adeline biggelden.

Myriam

10 gedachten over “Adeline 6 – PREY

  1. Heerlijke kost, Myriam, al krijg ik hier onmiskenbaar de indruk dat je bent gaan samenschrijven/spannen met den heer Th. Pannenkoek en dat dat enge manneke best wel eens Hieronymus Pannecoucke zou kunnen zijn. Awel hoe dan ook, ik lees het met plezier 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s