OMG…GONE!

Picture from http://www.bravenewbiz.com

Mijn rikkietikker begaf het bijna.

Net had ik hem nog, plots was ie verdwenen.

Ik wist zeker dat ik hem had gevoeld, daarnet nog, terwijl ik boodschappen aan het doen was.

Hij hing dicht tegen me aan, zijn aanwezigheid stelt me altijd zo gerust.

Met zijn geheugen hoef ik me nooit zorgen te maken dat ik iets vergeet.

Zijn plotse afwezigheid deed dan ook een gevoel van paniek ontstaan.

Het kon niet waar zijn, het mocht niet waar zijn!!!!!

Ik probeerde van alles:

  • keerde op mijn stappen terug om te zien of ik hem onderweg niet tegenkwam.
  • belde de winkel op waar ik hem laatst had gezien, zou hij daar nog aan het ronddwalen zijn?
  • probeerde mijn aandacht op iets anders te richten, koken bijvoorbeeld, met bedroevend weinig resultaat.
  • speelde scenario’s af in mijn hoofd: Wat als?

Voor de tigste keer nam ik de telefoon en draaide zijn nummer. Geen gehoor.

Nog maar eens tot aan de wagen dan maar….

En plots, ja, het aanroepen van de Heilige Antonius schijnt toch te werken, zag ik een blauwe schijn tussen het portier en de autostoel.

Daar was hij.

Mijn feun!!!!

Ik ben hem ongeveer een uur kwijt geweest.

En ik moet bij deze toegeven, wat ieder ander die me een beetje kent al langer wist, ik ben verslaafd aan mijn Smartphone…

Ik heb me ook gerealiseerd dat wanneer ik die Smartphone verlies, ik meteen ook al mijn telefoonnummers, email adressen, Wordfeud spelletjes en weet ik wat nog meer kwijt ben.

Bestaat er zoiets als de AS naar analogie van de AA? De Anonieme Smartphonisten of zo?

Ik meld me bij deze aan.

Veel mooier hoeft het echt niet te worden….  😉

Myriam

58 gedachten over “OMG…GONE!

  1. Ik vergeet de mijne vaak mee te nemen maar heb al vaak in mijn omgeving gezien dat het voor sommige mensen een echte verslaving is geworden.Zo ver mag je het nooit laten komen maar iemand met een sterk karakter als u zal het wel in goede banen weten te leiden.

    Liked by 1 persoon

          1. Ik wil wel via een privé berichtje mijn naam geven, zal straks even je email adres opzoeken. Ik speel al met veel mensen en ik vrees dat het daardoor lang kan duren tussen twee zetten, maar goed, als je dat niet erg vindt wil ik graag spelen 🙂

            Like

  2. Ik had dat daarnet ook met de sleutels van het werk; grote paniek want zonder kan ik – altijd als laatste hier – niet afsluiten . Ik ben zelfs tgerug naar de broodjeszaak gegaan. Maar ze zaten in mijn achterste broekzak ( die ik normaal nooit gebruik, vandaar dat ik er niet opkwam om daar eens te voelen 😉 )

    Liked by 1 persoon

  3. Myriam, er bestaat zoiets magisch als een google-account, en dan sla je daar je telefoonnummers en dergelijke meer in op, moest je je telefoon dan kwijt zijn, dan heb je al je gegevens nog 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Ik zat helemaal op het verkeerde been… ik dacht echt dat je het over je hart had in het eerste stuk. Zelfs het terug vinden met blauw schijnsel, bracht nog geen klik naar de smartphone. Pas toen je hem noemde kon ik de boel aan mekaar knopen en plaatsen:)… pfffffff gelukkig enkel de foon en niet je hart… al lijkt me dat bij jou toch wel hetzelfde…

    Liked by 1 persoon

  5. Houd op alsjeblieft… ik voelde je angst gewoon Myriam!
    Ik heb het een tijdje geleden ook gehad, wist zeker dat hij in de auto moest liggen, hij was vast tussen de 2 voorstoelen gegleden… nou ik vertel niet verder, maak er wel een logje van 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Echt? Voor Wordfeud? Ik ook maar werkelijk alles staat daarop, mijn agenda, mijn adressen, telefoonnummers, foto’s, …. Tja, moet toch maar eens een backup maken denk ik zo.

      Like

  6. Eindelijk komt er enig inzicht boven. Wat een vreselijke bijverschijnselen. Je bent verloren zonder een smartphone!!! Teveel gedelegeerd naar die slavendrijver? Ga maar gauw op zoek naar een afkickkliniek – en wel in één keer stoppen, anders lukt het je nooit. Ik heb nog wel een oud mobieltje voor je om de garage te bellen als de auto niet meer start 😀

    Liked by 1 persoon

  7. Haha herkenbaar! Wanneer ik de mijne kwijt ben raak ik ook altijd lichtelijk in paniek.. En wanneer ik hem vergeten ben ( in mijn haast natuurlijk ) voel ik me een beetje verloren.. Om er vervolgens thuis achter te komen dat er NIEMAND heeft gebeld of geappt. Sneu! Haha

    Liked by 1 persoon

  8. Ik was de mijne onlangs ook kwijt… verloren in een collega haar auto (wist ik toen niet)… grote PANIEK!!!
    En zeker omdat er geen beveiliging op zat… ondertussen zit er eentje wel op… geen reden om hem te verliezen natuurlijk 🙂
    Maar ook ik, voel mij verloren als ik hem niet mee heb… ook al kijk ik er in geen uren naar… het heeft mij een gerust gevoel hem bij te hebben.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s