Adeline 5 – To the rescue

Toen de taxi na enkele minuten verscheen, slaakte Adeline een zucht van opluchting. Het gevoel dat ze begluurd werd, was steeds sterker geworden. Ze had nog nooit écht schrik gehad in Gent, maar nu voelde ze zich niet op haar gemak. Ze stapte snel in  en gaf het adres op van de parking waar ze haar wagen had achtergelaten. Terwijl de taxi begon te rijden liet ze zich achterover zakken in de leren kussens. Ze slaakte een diepe zucht..

Uit haar handtas diepte ze haar smartphone op. Ze opende WhatsApp en begon snel een berichtje te tikken naar Anna.

Verdomme Anna, je weet nooit wat ik vanavond heb meegemaakt met die zogezegde date van jou. Ik wil je vanavond nog zien om hierover te praten. Ik ben er echt niet goed van!!!!

Vrijwel onmiddellijk ging het bekende deuntje over dat haar attent maakte op een binnengekomen berichtje. Anna reageerde supersnel.

O, neen toch, er is toch niets misgegaan? Je bent toch niet verkracht of zo? Ik ben nog wakker, kom tot bij mij, OK?

Eenmaal in de taxi vergat Adeline al snel het beklemmende gevoel dat ze werd bekeken. Ze schudde het van zich af en concentreerde zich op het overlopen van de avond.

Had ze nog éénmaal achterom gekeken, dan had ze misschien een figuur zien opduiken van tussen de struiken. Misschien.

Hij was haar stilletjes gevolgd van het restaurant waar ze hadden afgesproken.

Hier was hij héél goed in. Onzichtbaar worden. Verdwijnen in de menigte, of tussen het struikgewas, voor hem maakte het niet uit.

Hij was klein en kogelrond, maar snel, lenig en soepel. Als een panter. Daar vergeleek hij zichzelf het liefste mee, met een panter. Een gevaarlijke roofkat.

Hij begreep niet waar het altijd mis liep met de vrouwen. Hij zag er knap uit, stevig en sterk, lenig en met een uithoudingsvermogen om u tegen te zeggen. Zijn moeke had hem met de regelmaat van de klok voorgehouden dat hij de mooiste jongen was op de wereld, de knapste, de sterkste, de slimste.

Moeke was nooit fout. Dat kon ze héél erg duidelijk maken. O wee als je tegen haar in durfde te gaan. Dan was het huis helemaal te klein. Vake had het geprobeerd herinnerde hij zich. Meerdere keren, maar vake was geen partij voor moeke. Moeke was een stevige vrouw, goed één meter negentig, met armen als mokerhamers en dijen waartussen ze sterkere mannen dan vake kon pletten.

Dat vake op moeke verliefd was geworden, kon hij best begrijpen. Maar omgekeerd, dat moeke, zijn prachtige moeke, verliefd was geworden op die sul van een vake, met zijn angstige ogen, zijn piepstemmetje, zijn weke handdruk. Vake deed het letterlijk in zijn broek als moeke haar stem verhief.

Vake had het dan ook niet lang uitgezongen.

Hij herinnerde het zich nog levendig. Hij moest een jaar of vier geweest zijn. Hij klom zoals bijna elke nacht uit zijn spijlenbedje. Dat was geen probleem voor hem, hij was toen al lenig geweest. De deur van de slaapkamer open krijgen was ook geen kunst. Hij had het de katten zien doen. Springen, je hele gewicht er aan hangen, en hop, de deur klikte open. Effe je onderlijf ertegen zwaaien en daar stond je aan de andere kant van de deur. Op de overloop. Twee deuren verder de kamer van zijn Moeke.

Hij sloop er naar toe. Vake zou ongetwijfeld liggen knorren voor de televisie beneden. En hij kon dicht tegen moeke aankruipen en in haar warmte verder doezelen.

Het eerste wat hij merkte toen hij de deur, die op een kier stond, verder open duwde, was dat moeke niet alleen in bed lag. Wat hij daarna waarnam was dat er vreemde geluiden uit het bed kwamen. Was vake aan het snurken, neen? Het klonk eerder alsof hij wanhopig probeerde weg te komen. Een verstikt gehuil was het herinnerde hij zich zonder moeite.

Moeke maakte meer plezierige geluiden, alsof ze ontzettend aan het genieten was; En als moeke aan het genieten was, dan zou vake zeker ook genieten, en hij, kleine opdonder, wou meegenieten.

Hij klom op het bed, en zag zijn moeke in haar enorme naaktheid liggen. Haar grote bleke borsten met de fel afgetekende bruine tepels hingen uitgezakt aan weerszijden van haar omvangrijke buik. Tussen haar machtige dijen met het vele krullende haar, zag hij nog net vake’s blauw aangelopen lippen, zijn opengesperde smekende ogen. Het leek alsof die ogen uitpuilden. Hij nestelde zich dichter tegen moeke aan, ze streelde zijn haar met haar rechterhand, en duwde haar benen nog wat dichter bij elkaar. Hoorde hij nu iets knappen, alsof een droge tak in twee werd gebroken? Maar takken zag hij hier niet. Wel leek het alsof vake tot rust was gekomen. Zijn hoofd hing scheef tegen moeke’s dijen aan, zijn tong uit zijn mond, blauw, een beetje zwart zelfs. Wat ontzettend ontzettend raar.  Hij was ook helemaal slap geworden en geluid maakte hij totaal niet meer. Waarschijnlijk sliep hij?

Moeke stond op uit bed. Ze nam het nu rustige vake over haar schouder en ging er mee de slaapkamer uit. Het duurde even voor ze terug was, en toen ze de slaapkamer weer binnenkwam en in bed stapte, sliep hij al diep.

Vake had hij nooit meer gezien.

Toen hij ouder werd, en vragen begon te stellen, had hij antwoorden gekregen. Bevredigende antwoorden voor hem.

Vake was weg, en hij bleef moeke’s enige echte lieveling.

Knap, sterk, intelligent.

Alleen was het moeilijk om ook andere vrouwen daarvan te overtuigen.

Dat kwam nog wel.

Van waar hij stond, verborgen in de struiken, had hij Adeline het adres horen doorgeven.

Hij trok een sprintje.

Myriam

29 thoughts on “Adeline 5 – To the rescue

  1. Oh wat wordt dit een heerlijk verhaal. Je schrijft het alsof ik er met mijn neus bovenop zat – bij vake’s laatste kunstje, bedoel ik. Hier moet je echt mee verder, Myriam, dit genre lijkt je op het lijf geschreven!

    Like

      1. Dat is tussen de regels door goed te lezen. En daarom blijft de toon ook zo heerlijk relaxed, denk ik. Humoristisch schrijven is vreselijk moeilijk, maar jij doet dat hier – voor mijn gevoel voor humor althans – perfect.

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s