Adeline 4 – Naaktkat.

Picture from http://www.jojootje.nl

Klik hier voor het eerste, het tweede en het derde deel in de reeks Adeline.

FICTIE, niet vergeten!!!!

Adeline stormde door de Gentse binnenstad, helemaal ontredderd door wat ze net had meegemaakt. Nou, als dat een voorproefje was van wat ze kon verwachten bij de volgende zeven ingeplande dates, dan zag het er mooi voor haar uit.

Ze dacht terug aan de kalende gehaktbal op beentjes. En aan de manier waarop hij zich had gedragen: alsof het een gunst was dat ze met hem had afgesproken. Die….. die….. ze had er geen woorden voor.

Het snelle wandelen in de frisse buitenlucht deed haar goed. Ze merkte dat haar ademhaling rustiger werd. Ze stapte langzamer en besefte plots dat ze langs de Lindenlei liep. Het zicht op het kabbelende water, en de bomen aan de rand ervan, kalmeerden haar nog meer. Ze zag een bankje staan, héél dicht tegen de oever, een beetje verscholen tussen de bomen, en een eind van de weg af. Het was al bijna donker, maar in Gent had ze zich nog nooit onveilig gevoeld. Ze liet zich zuchtend zakken op het bankje, en staarde doelloos over het water.

Beetje bij beetje kwam haar gevoel voor humor terug. Ze gniffelde, wat zou Anna smullen van dit verhaal. Ze zag het al voor zich, hoe haar beste vriendin in lachen uitbarstte. Welbeschouwd was het ook allemaal Anna’s fout, bedacht ze. Zij had er op aangedrongen dat ze zich inschreef voor een datingsite. Zij had voet bij stuk gehouden, ook toen Adeline bleef tegenstribbelen.

Je hebt nu lang genoeg getreurd Adeline. Je moet niet zitten kniezen tot je vijftig jaar bent. Je bent nog jong en je verdient het om gelukkig te worden. En trouwens, tegenwoordig vindt praktisch iedereen een partner via social networking.

Jaja, dat zou wel, maar Anna hoefde niet te daten. Zij genoot van de verhalen, en daar bleef het bij.

En wat voor verhalen. Kon het nog erger na wat ze vanavond had meegemaakt?

Wel hadden ze veel  pret beleefd bij de voorbereiding: het aanmaken van een profiel, het bekijken van de kandidaten, de selectie. Ook de toebereidselen voor deze gedenkwaardige avond stonden nog in Adelines geheugen gegrift.

Anna had haar meegetroond naar de kapper, naar de kledingzaak, de lingeriewinkel… Wat dacht ze in godsnaam wel dat Adeline van plan was? En als kers op de taart was ze vorige week plots bij Adeline verschenen en had ze aangekondigd:

Doe je jas aan, we gaan naar de poezenkapper.

Adeline had er niet vreemd van opgekeken. Anna had drie katten, drie raskatten, haar lievelingen, haar baby’s. Ze had geen idee dat die katten ook naar de kapper moesten, maar ze zocht er verder niets achter. Ze trok dus braaf haar jas aan, en stapte in de wagen.

Best dat je me eerst komt oppikken, vertelde ze Anna, hoe moet je anders die poezen van jou verplaatsen naar de kapper? Waar woont die trouwens, die  poezenkapper?

Anna keek Adeline verbijsterd aan. Je zag haar alle mogelijkheden wikken en wegen, tot plots de waarheid genadeloos tot haar doordrong. Ze slaakte een luide kreet en bonsde huilend van het lachen met haar hoofd tegen het stuurwiel. Neen, neen, snikte ze tussen de uithalen door, dit kan niet waar zijn?

Excuseer, onderbrak Adeline haar verbolgen. Heb ik iets grappigs gezegd dan?

Deze opmerking resulteerde enkel in nog luider gehuil. De tranen stroomden nu over Anna’s wangen. Toen ze eindelijk wat rustiger werd, wist ze uit te brengen:

Ik moet helemaal niet naar de kapper met mijn katten. De poezenkapper is de naam die ik geef aan mijn schoonheidsspecialiste die zorgt voor mijn Brazilian Wax. En daar breng ik je nu naar toe. Jij gaat niet op date, zonder dat je daar eerst bent gepasseerd.

Adeline had na de lachbui nog wat geprotesteerd, maar Anna kon zéér overtuigend zijn. Dus had ze zich laten onder handen nemen. En dat was géén lachertje geweest. Anna met haar gekke ideeën ook.

Nog wat nagniffelend bekeek Adeline een aantal eenden die dobberden op het water van de Reep.

Achter zich hoorde ze een slepend geluid in de struiken. Ze draaide zich om, maar zag niet meteen iets.

Toch was het rustige moment voorbij, ze graaide naar haar handtas, en stond recht van de bank. Ze liep het paadje op dat haar naar de weg zou brengen. Daar hoorde ze het slepende geluid weer. Alsof iemand zich een weg baande tussen de struiken en bomen door, in plaats van gebruik te maken van het pad.

Adeline versnelde haar pas, en kwam op het voetpad, naast de weg. Daar was er meer licht, en voelde ze zich beter. Ze nam haar mobieltje en besloot een taxi te bellen. Na zo’n avond mocht dat wel.

Myriam

38 thoughts on “Adeline 4 – Naaktkat.

  1. Ik ben nog nooit bij zo’n poezenkapper geweest. Doet die ook aan mechen en kleuring? Toupetjes ook, misschien?
    Wat dat geluid betreft: ik denk dat Hiëronimus in de struiken aan het kakken is. Hopelijk heeft hij nog wat papier over.

    Liked by 1 persoon

    1. Tuurlijk Thomas, daar hebben ze voor elk wat wils, enfin dat denk ik toch, ik zou het even moeten navragen bij Adeline. Ik hoop gaat
      dat het idd Hieronymus is en niemand anders…

      Like

  2. Wat mij nu zo intrigeert, Myriam, is de nadruk die jij legt op het feit dat dit verhaal – niet vergeten – FICTIE is!!!
    Weer een illusie armer begin ik zo langzamerhand te denken dat ik de laatste Europeaan ben die zich niet om zijn schaamhaar schaamt 🙂 Maar ik houd moedig stand en dat is GEEN FICTIE!!!

    Liked by 1 persoon

      1. Ja het woordje fictie in kleine lettertjes is een solide aanduiding, maar zoals jij dat deed, zet het bij sommige mensen (types zoals ik dus) de antennetjes op scherp 🙂
        Over schaamhaar zal ik ook niet zwijgen. Dankzij jouw blog kan je er binnenkort een limerick over verwachten.

        Liked by 1 persoon

  3. Ik sloeg dit stukje bijna over omdat ik zo gruwel van die naaktkat die erboven staat. Elk zijn goesting, maar ik vind dat zo een rare beesten.
    Toch blij dat ik gelezen heb, poezenkapper begot 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Tja de poezenkapper.. ik werd ook even op het verkeerde been gezet hoor met die naakkat bovenaan. Niet mijn soort kat denk ik meteen. Maar goed dat terzijde. Je schrijft een lekkere babbel met een enorme cliffhanger… ik ben benieuwd naar het vervolg

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s