Friend

Ooit al eens het gevoel gehad dat je wakker werd in een nachtmerrie? Deze ervaring begon gisteren voor mij. Ik was aan het studeren toen mijn gsm overging. Een vriendin van school. Ik dacht, ze zal hulp nodig hebben met iets. Ik neem op. Een beetje gesmoord klinkt haar stem in mijn oor. “Sara, heb je al op facebook gekeken?” ik zeg dat ik nog niet had gekeken, dat ik aan het werk was en nog geen tijd had gehad. “Zit je neer?” volgde, en ik greep naar mijn hart.
“Vera is gisteren overleden. Ik kreeg zonet een berichtje op facebook.”

Ik kan niet antwoorden. De woorden die ik wilde zeggen, lijken zo banaal, zo misplaatst. Ik kan even niks zeggen, maar ze begrijpt het. We praten nog wat over het studeren, dat er nu wel niet meer in zal zitten, en ik leg af. Ik staar naar mijn scherm. De woorden dringen niet door. Ik kijk op facebook, het berichtje met de melding daar recht voor mijn neus. Ik zie hem bijna niet. Ik besef het niet. Ik denk, hoelang gaat deze nachtmerrie nog door?

Ik ga eten, zoals elke dag, met mijn broer. We zitten samen in de zetel en kijken wat tv. Ik zie het wel, maar niks dringt nog echt door. Ik lach met een grapje op internet. Vreemd genoeg blijf ik facebook checken. Zoek ik naar Vera? Wacht ik op een berichtje van haar, of van het meisje die de boodschap bracht, dat het allemaal een flauwe grap was? Ja. Ik hoop dat ik droom, dat ik wakker zal worden en zal lachen van opluchting. Dat ik Vera zal omhelzen de volgende keer dat ik haar zie. Dat ik haar lachend de droom zal vertellen, en we lachen samen en dan spelen we een spelletje samen, in de cafetaria van de Universiteit.

Mama was bij oma, en ze komt thuis. Ze roept dat ze naar zee vertrekt, met een vriendin. Ik loop naar beneden. Dit moet ze toch weten? Ik ben helemaal kalm als ik beneden kom, maar de woorden komen eerst niet. Dan zeg ik “Mama, Vera is dood” en ik barst in tranen uit. Met luide snikken val ik in haar armen, ik probeer te blijven staan maar de druk van dit gewicht is te groot. Mama is overdonderd. Ze sleurt me half mee naar de zetel, waar we neerploffen en ik niet meer kan stoppen met wenen.

De hele namiddag kon ik niet meer stoppen met wenen. De golven van verdriet overspoelden me, elke keer harder. Waarom net Vera? Iedereen die iemand verliest waar ze om geven vraagt zich dit waarschijnlijk af. Ik viel bijna op mijn knieën, smekend dat het niet waar zou zijn terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Deze examens zijn waarschijnlijk een enorme flop als ik er voorbij ben. En erg genoeg kan dit me op dit moment even helemaal niet schelen.

Vera was al een veertiger, ze had al en job, een man en twee kinderen die allebei studeerden voor dokter. Enkele jaren geleden kreeg ze kanker, maar overwon ze deze ook. Hoewel ze nog medicatie nam, was ze volledig genezen. Ze was een van de sterkste mensen die ik ken, en een van de meest inspirerende. Ik wil graag even afscheid nemen hier, ook al weet ik dat ze dit nooit meer zal kunnen lezen. Het uitschrijven helpt normaal wel voor mij, dus ik hoop ook deze keer.

Lieve Vera
Ik had niet het geluk je vroeger dan dit jaar te leren kenne, maar in de korte periode dat ik je kende, heb je me ontzettend veel geleerd, en ontzettend gesteund in alles wat ik deed.
We hadden dezelfde passie, namelijk schrijven, en zo kenden we elkaar hebben we leren kennen, en zo zijn we naar elkaar toegegroeid. De twee essays die ik met je mocht schrijven voor Engels waren een geluk om te mogen meemaken. Ik heb enorm genoten van het samen lachen, het enthousiast zijn over vanalles, de meest random dingen.
Ik had nooit gedacht dat ik met iemand die een heel pak ouder is dan mij, zo gelijk zou zitten van golflengte, maar wij zaten bijna altijd op dezelfde.
Net zoals ik was je een enorme kletstante. Je hield ervan je verhaal te doen, liefst zo uitgebreid mogelijk, en ik hield ervan hoe je het vertelde, want je was zo enthousiast dat ik niet anders kon dan dat ook zijn.
Veratje, Vera, ik hoop echt dat waar je ook bent nu, je me kunt zien en kunt zien wat voor een geweldig mens je bent geweest, dat iedereen die je ooit ook maar ontmoet heeft je zal missen.
Je wou de wereld een betere plaats maken, maar door hem achter te laten is hij net kouder geworden. Ik mis je echt enorm, ook al kende ik je nog niet erg lang.
Al de hele namiddag zit ik me erover op te eten dat ik nooit je lach nog zal horen, nooit de enthousiaste glinstering in je ogen weer zien wanneer je over je leven vertelde. Een enorm uitgebreid en fantastisch leven, en toch veel te kort…
Ik hoop dat waar je ook bent, je rust hebt gevonden.
Je leeft voor altijd met me mee in mijn hart 🙂

TD

33 thoughts on “Friend

  1. Liefke, er zijn geen woorden voor dit gemis. Enkel dit: in je hart blijft Vera verder leven, met al haar inspiratie, haar enthousiasme. Het spijt me dat ik niet meer de kans heb gekregen om haar ook te leren kennen. Zoals je eerder zei; we zouden het zonder twijfel ook goed met elkaar hebben kunnen vinden. Ik ben er voor jou. Dikke knuffel van mama

    Liked by 3 people

        1. Ik weet het 😦 maar ik hoop ooit gewoon terug te kunnen kijken naar onze tijd samen en te lachen in plaats van te wenen 🙂

          Like

  2. Ze zal altijd bij je zijn; in je hart, in je herinneringen, in de lessen die ze je gegeven heeft en je dan ineens beseft dat je ze toepast…Sterkte met het vinden van het plekje dat je dit verlies moet gaan geven.

    Liked by 1 persoon

  3. Pff, er vallen rake klappen in dit hoekje van het internet 😦 Vera heeft je ongetwijfeld geïnspireerd en mee gevormd, en op die manier blijft ze altijd een deel van jou. Veel sterke hoor!

    Liked by 1 persoon

  4. Met tranen in de ogen wens ik je veel sterkte met dit grote verlies…
    Vorig jaar hebben wij een collega verloren aan kanker… en tot op vandaag went haar overlijden niet… het is zo moeilijk om het een plaats te geven… dikke knuffel!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s