De ochtendstond heeft goud in de mond…

goud in de mond

Dat noem ik nu eens vrolijk opstaan zie. Bovenstaande quote lag bij mijn ontbijtbordje toen ik vanmorgen in de keuken kwam. Het zorgde ervoor dat ik schaterlachend onder de tafel gleed. Waar haalt ze het?

Het geschrift is dat van Teenage Dirtbag. En de reden waarom ze zo een fantastisch positieve quote neerpent op deze lente zondagochtend, is dat ze héél vroeg moest opstaan (lees half negen 😉 ) om met hubbie de gevaren van de openbare weg te trotseren. Met het oog op het ooit behalen van een rijbewijs, weet je wel.

Het moet alvast weer een aparte ervaring geweest zijn. Hubbie ziet er nog steeds stoïcijns kalm uit. Maar dochterlief bleek bij terugkomst bleker dan normaal, en ook een beetje trillerig op de benen. Op de vraag of er wat scheelde, antwoordde ze met zwakke stem dat ze bijna dood was geweest, maar dat het nu wel weer ok was.

WAT? Bijna dood, mijn kitten??????

Paniek!!! Wat is er gebeurd?

Blijkbaar had de kitten bij het naar links afdraaien iets niet helemaal goed ingeschat, en was ze op het verkeerde baanvak terechtgekomen. Alwaar een haar tegemoetkomende chauffeur, een hartaanval nabij, haar druk gesticulerend wilde duidelijk maken dat er iets aan de hand was. Nadat hubbie de man had overtuigd dat het om een schoonheidsfoutje ging van een beginnende chauffeuse 😉 mocht TD haar weg vervolgen.

Wat ze niet meer kon…. Om van de schrik te bekomen diende ze even aan de kant te gaan.

Mocht ze wat ouder zijn, en niet in den blok zitten, ik zou haar een cognac ingeschonken hebben, om haar helemaal weer tot haar positieven te brengen. Nu diende ze het zonder alcohol shot helemaal zelf te verwerken. Wat natuurlijk ook veel beter en gezonder is.

Er is nog een beetje werk aan de rijles winkel.

Op andere vlakken lijkt het opvoedkundige werk dan weer helemaal afgerond te zijn. 🙂

Ik dacht er gisteren nog aan toen ik met haar de stad doorkruiste, op zoek naar zo van die dingetjes die vrouwen nodig hebben. We zegen neer op het terras van Café René, Gebroeders Vandeveldestraat 2-4 in Gent. Heerlijk adresje trouwens, voor een lekkere hap zonder veel capsones. Lees: hamburgers, slaatjes, broodjes, aangevuld met een aantal suggesties die je kan raadplegen op de borden. Wij wensten een drankje, een stoel en een goed zicht op passerende mensen, zodat we ons weer eens heerlijk konden laten gaan in het beoordelen van onze medemens. Bad girls 😦

Voor dat laatste zijn er betere adresjes, zoals aan de Graslei, waar je ook meer passage hebt. Voor een drankje, een happje en een stoel echter kan je op niet veel plaatsen beter zijn dan hier.

Een eindje van ons vandaan, maar ook op het terras van café René, zaten twee langharige blonde dames, model vamp, mooi te wezen aan hun tweepersoonstafeltje. Ze spraken Engels met de kelner, maar ik verdenk hen ervan uit het Oostblok te komen. Vooroordelen? Ik? Nog nooit van gehoord. In elk geval, deze blonde dellen (hakken van tien centimeter, schmink die op een toneelset niet zou hebben misstaan, décolleté tot ver onder het toelaatbare, ….) bestelden een broodje en een slaatje, en een Trappist.  Wij zaten alles zo een beetje te bekijken, heerlijk hoor. En wat zagen we toen? De dellen rekenden af, gingen staan en wandelden weg, terwijl hun broodje/slaatje/trappistje nog bijna onaangeroerd op tafel stond.

Zowel TD als ik zelf waren in shock. Wat een ongelofelijke verspilling van voedsel en drank. Terwijl er honderd meter verder een dakloze zit te bedelen. Terwijl er overal ter wereld mensen sterven van de honger en de dorst, en neen, daarvoor hoeven we helemaal niet tot in Afrika te gaan. Eet dan toch minstens uit respect op wat je bestelde, of neem het mee.

We fantaseerden even hoe we hen zouden kunnen straffen voor zoveel arrogantie? Pootje lap mochten we hen straks weer tegenkomen? Héél hard wensen dat ze zelf ooit grote honger zullen kennen?

Ach, weet ik veel. Zij zullen er niet wakker van liggen.

Het deed me wel plezier dat TD even geschokt was als ik. Hebben we toch alvast die waarden kunnen meegeven.

Happy!!

Myriam

42 gedachten over “De ochtendstond heeft goud in de mond…

  1. Heel begrijpelijk dat TD even moest bijkomen. Dat die tegenligger daar nou nét moet rijden als zij manmoedig die bocht om zeilt! Die trappist had op dat moment best gesmaakt denk ik, om de zenuwen wat te verdoven. Maar aangezien die beroerd was door ongetwijfeld belipstickte lippen… nee, doe maar niet. 😉
    Zonde van dat lekkere eten en drinken. Misschien wankelen ze de volgende keer op hun stelten en vallen met de neus in de boter.

    Liked by 1 persoon

  2. Wij zijn helemaal (terug) “into” Gent sinds Middelste daar op kot zit en hebben heerlijke plaatsen ontdekt, gelukkig zonder dellen tegen te komen en van arrogantie zou ik ook helemaal ziedend worden 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Tjonge wat een schrik voor haar! Maar alles gelukkig goed afgelopen, ze stapt wel weer in hoor!
    Veel te fijn om straks onafhankelijk voor het leven te kunnen met haar rijbewijs…
    Ik heb ook geleerd dat ik mijn bord leeg moet eten, doe het nog steeds… Wat een rare vrouwen..

    Liked by 1 persoon

    1. Je bent te goed voor deze wereld Narda 😉 Ja, wie weet hadden ze plots grote haast, en konden ze niet anders.. En ja hoor, in Belgie kan je zomaar je eigen kind leren rijden. Vandaar de enorme hoeveelheden vaders en moeders van kinderen van 17 plus, zonder haar, met grijs haar, en met hartaanvallen …

      Liked by 1 persoon

  4. Wat een idioot stel! Iets bestellen en er niet meer naar talen…Vanwaar ineens die haast?
    Roos heeft een paar maanden geleden haar rijbewijs gehaald. Een hele geruststelling.
    Groetjes Kakel

    Liked by 1 persoon

  5. Een mooi verslag waarvan ik me bij het grootste deel van de bovenstaande commentaren bij aansluit. Maar wat valt mij meteen op: Café Rene… onbewust denk ik terug aan een van de beste comedies ooit…. en terwijl ik iets wil typen over onaangeroerde broodjes kom ik niet verder dan: Goodmeurning… I have a massage from Michelle. 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, heerlijke comedy was dat hé. It is I Leclerc, I am disguised as an onion sellar, of I was just pissing threugh thie deur. Wat heb ik daar mee gelachen. Café René in Gent is gewoon lekker, al kan je je daar ook tranen lachen als je in het juiste gezelschap verkeert.

      Like

  6. Pas terug van 5 dagen kamperen in de Ardennen.Kan best begrijpen dat de beginnende chauffeur geschrokken is en wat dat eten laten staan betreft ,erger ik me vaak op hotel waar mensen die een bord opscheppen dat er langs de andere kant afschuift, en dan een heleboel laten liggen

    Liked by 1 persoon

  7. Vindt het altijd heel erg leuk voor toffe adresjes tegen te komen voor een koffietje of om iets te gaan eten! Heel waarschijnlijk ken jij deze ook al maar Mrs. Beanzz Barrazza in het Hoefslagstraatje 6 (Lange Munt) is ook een echte aanrader! Maar goed, dit adresje sla ik alvast op en ga ik ook eens bezoeken! 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. tja, voor je de weg opgaat oefen je beter op een terrein zonder tegenliggers hé… 😉
    Maar ook zij zal wel slagen, oefening baart kunst!

    Ik vind zoiets vreselijk, eten laten staan. Je merkt dat ook vaak op vakantie, mensen die aan het buffet een bord nemen met een toren, en de helft laten liggen. Grrrrrrrrrrrrrr!!!!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s