Travel Agency from hell.

Heaven or Hell Facebook Covers

Een weekendje Amsterdam. We keken er beiden al weken naar uit, mijn Franse vriendin Vetje (van vétérinaire :-), niet van vet) en ikzelf.

Wat er vooraf ging aan het eigenlijke weekend op vlak van planning, aankoop en verkoop, reserveren en annuleren, daar schrijf ik later nog over. Een boek misschien wel, stof genoeg eigenlijk voor een lijvige roman 😉

Maar vandaag beperk ik me tot onze perikelen om op onze eindbestemming te geraken. Of neen, één ding moet ik je toch meegeven zodat je verder moeiteloos (?) kan volgen. Bij het boeken van de treinreis maakte ik meteen al een eerste blunder van formaat. Ik beken 😦 Ik keek op de internationale website van onze vriend de NMBS. Op het moment dat ik het vertrekstation diende in te geven, kreeg ik een keuzemenu, bestaande uit een achttal grote stations. Heel slim dacht ik dat dit de vertrekstations waren voor de trein naar Amsterdam. Voor alle duidelijkheid, dat dacht ik fout. Ik vermoed dat het de laatst ingevoerde of de meest opgevraagde stations waren. In ieder geval, noch Gent, noch Antwerpen stonden er tussen. En wat deed ondergetekende, in plaats van bijvoorbeeld Gent in te geven, maakte ik een keuze uit het vooropgesteld menu: Brussel. Voel je al iets komen? Ik kocht dus twee tickets van Brussel Centraal naar Amsterdam Centraal, heen en terug. Op een gewone Intercity, maar dat was met voorbedachte rade, want de Thalys of TGV of whatever daar rijdt van hogesnelheidstrein was veel te duur.

Dan diende nog een ticket aangekocht van Gent naar Brussel Centraal. Heen en terug. Ook dat gebeurde. Ik was op alles voorbereid. Dacht ik. Hahahahahaha. Ik zou onderhand al beter moeten weten.

Vetje bleef donderdagavond logeren, zodat we zonder ons te haasten konden vertrekken op vrijdagochtend in alle vroegte.

Vrijdagochtend bracht hubbie ons naar het station. Met in het achterhoofd de perikelen met de vervoersbewijzen op weg naar Lille, keken we alles nog eens grondig na. Dit zou géén twee keer gebeuren!!!

Ik overhandigde Vetje de reisdocumenten voor de heenreis, stopte de mijne in mijn handtas, Vetje ging eerst nog even naar het kleinste kamertje, en daar gingen we!!!

In het station, (Ik zweer het je, ik had een déja vue!!) zocht Vetje haar reisdocumenten op. Eerst rustig, maar langsom nerveuzer. Ik was totally zen. Zoiets gebeurt een mens geen twee keer, en zeker geen twee keer op zo’n korte periode.

Maar toch wel hoor. Met een panische blik in de ogen, en hoogrood aangelopen wist Vetje uit te brengen dat ze haar reisdocumenten niet meer vond. Ik begon ook mijn koffer en handtas leeg te maken. Ik vond mijn reisdocumenten, en de reisdocumenten van ons beiden voor de terugreis. Maar geen papieren voor de terugreis. Vetjes’ euro viel: die lagen nog op onze tafel in de woonkamer. Ik dacht ter plaatse dood te gaan van het lachen. Het hele Sint Pietersstation staarde ons in shock aan. Terugblikkend op mijn tripje naar Lille herinnerde ik mij hoe schoonzusje deze netelige kwestie had opgelost. Met haar tablet en haar mail met de reisdocumenten ging ze naar de internationale balie, en daar printten ze voor een luttele paar eurootjes de documenten nog eens uit.

Zo gezegd zo gedaan. De documenten naar Amsterdam werden afgeprint. Op mijn vraag of de mail zelf niet geldig zou geweest zijn op de trein, wist de dame aan het loket ons te vertellen dat er op het ticket duidelijk vermeld staat dat enkel papieren dragers geldig zijn. Dus neen, mail is niet geldig. Nochtans lijkt me dit een héél mooi alternatief, buitengewoon papierbesparend en ecologisch verantwoord dus. Maar we mogen ook niet teveel verwachten van de Belgische Spoorwegen, dus een papieren drager zou het zijn.

Al lachstuipend kwamen we aan op het perron voor de trein naar Brussel Centraal.

Héhé, wat een ontzettend geluk dat we dat varkentje weer netjes gewassen hadden.

Tot het moment dat de conducteur langskwam, en Vetje begon te zoeken naar het reisdocument dat ons van Gent naar Brussel moest brengen. Zoek, zoek en nog eens zoek. Bloeddruk weer de hoogte in, hoogrode kleur, zweten. En ik bleef er in. De conducteur bekeek me met een bezorgde blik. Vetje probeerde hem uit te leggen hoe de vork in de steel zat. Dat ook dit document netjes op de eettafel was achtergebleven. De man was buitengewoon vriendelijk, maar moest toch een nieuw ticket verkopen. Als bonus merkte hij nog op dat hij zelden meemaakte dat mensen zich tranen lachten als ze een extra ticket dienden aan te schaffen. Tja 🙂

En ja, ik weet het. Wij hoefden helemaal niet eerst naar Brussel Centraal. Want wat bleek toen we in Brussel Centraal aankwamen? Dat de trein naar Amsterdam via Antwerpen reed natuurlijk… Echt, ik weet toch niet of het zo een goed idee is om binnenkort weer aan de slag te gaan.  Wat ga ik daar allemaal uitvreten?

Voor de bubbels/bloglezers die er ondertussen aan twijfelen, en dreigen af te haken: ik heb een normaal IQ. Al  zou je dat niet denken als je deze perikelen leest.

Voor mij was de reis al geslaagd. De slappe lach krijgen terwijl je nog maar onderweg bent, dat is toch subliem gewoon!!!

De treinreis naar Amsterdam verliep verder voorspoedig. Wel bleek dat de mail gewoon kon ingelezen worden door de conducteur. Ik zat het haar doen bij een medepassagier, en sprak er haar over aan. Blijkt dat het van conducteur tot conducteur afhangt of ze je mail willen inlezen of niet. Want het reglement is dat het een papieren drager moet zijn. De lieverds lezen echter ook mails in. De klieren weigeren dat….

Eénmaal in Amsterdam aangekomen, scheen de zon dan ook nog een keertje.

Ons logeeradres was een schip. Ik had het gekozen, omdat het niet té duur was, en toch in Amsterdam zelf lag. Alleen is Amsterdam natuurlijk super groot. En ligt een schip in het water. En er zijn heus niet alleen grachten met water in Amsterdam, o neen, er is ook een heuse haven!!! En wat voor één.

De Kapitein Anna, want zo heet het schip, lag aan de NDSM pier nummer 6.

Na enige omzwervingen in en rond het station (wat dacht je) bereikten we de pier met de veerboten. Er lag net een veerboot aangemeerd, we konden er nog snel opwippen, en daar gingen we. Leuk en helemaal gratis. Wie durft nou nog te zeggen dat onze Ollandse vrienden gierig zijn? Die krijgt het meteen met mij aan de stok!!!

Alleen ging die veerboot niet helemaal de juiste richting uit. Hij stak gewoon die plas water over, en legde daar aan. Van een NDSM pier geen spoor, zelfs de lokale politie op de fiets wist niet waar die pier zich nou wel kon bevinden.

Even voorbij de aanlegkade was een bushalte. En warempel, er kwam vrijwel meteen een bus aan. De vriendelijke chauffeur die meteen doorhad dat we twee dames in nood waren, wist wel waar die pier was, en hij passeerde er zo ongeveer ook. Hij zou ons verwittigen op het moment dat we van de bus moesten stappen. Dat liep allemaal soepel. De brave man verwittigde ons, brabbelde nog iets onbegrijpelijks (voor ons arme Vlamingen dan toch) in verband met de richting die we moesten uitgaan, en vertrok. Ons achterlatend in een soort industriepark.

Er ging een lichtje branden: Waze. De gps app die me al vaker uit de nood had geholpen, met de auto weliswaar. Wat de auto kan, kunnen wij ook. En we zaten slechts op enkele honderden meters van de plaats van bestemming volgens Waze.

We begonnen te stappen, het was onderhand behoorlijk warm geworden, vooral omdat we onze winterjassen aan hadden.

De honderden meters regen zich aaneen en werden enkele kilometers. Waze had het ondertussen voor gezien gehouden. Met de wagen zouden we er nooit geraakt zijn.

Nog steeds geen  pier te zien. Zie je ons al rondhossen met onze koffertjes die gelukkig op wieltjes stonden? Vetje nam het roer over, boog zich over de kaart. want die hadden we ook, en gidste ons terug, zonder Waze, naar de Pier. Yes. Daar lag  onze boot te dobberen op het water.

P1030475P1030478

En wat passeerden we toen we bijna aan onze boot kwamen? Een pier waar veerboten aan – en afmeerden. Veerboten van die pier, naar Amsterdam Centraal Station.

Voor we het centrum introkken, hebben we toch effe rust moeten nemen.

Wat een reiziger zoal beleven kan. Maar soit, ik zou geen gebruik maken van onze diensten als reisorganisator. Tenzij je houdt van onverwachte situaties, in dat geval moet je zeker je reis via ons boeken 🙂

Myriam

57 thoughts on “Travel Agency from hell.

  1. O, Myriam, wat een heerlijk verhaal. Ik zou het ook niet direct weten hoor, welke pont je zou moeten nemen. Ik ben reuze benieuwd welke avonturen jullie nog meer hebben beleefd, en waar jullie allemaal zijn geweest.

    Liked by 1 persoon

            1. Natuurlijk natuurlijk 😉 Als je Gent niet gezien hebt, ben je niet in Vlaanderen geweest hé. Grapje hoor. Zoals gezegd, geef een seintje, liefst een beetje op voorhand toch, en voila.

              Liked by 1 persoon

  2. Toch denk ik dat reizen via deze weg veel leuker is. Het brengt leven in de brouwerij en een geweldig verhaal om te lezen.
    Typisch dat mail inlezen nog niet gewoon geaccepteerd wordt. Zou veel papier schelen en stress! X

    Liked by 1 persoon

  3. Waar staat in Belgie de afkorting IQ eigenlijk voor? En kom me nou niet aan met iets van intelligentie 🙂 Wat een heerlijk verhaal, Myriam en wat leuk dat je ook Amsterdam Noord even hebt aangedaan. Prachtig stukje stad daar.

    Liked by 1 persoon

    1. Neen, ik had een ander tshirt aan met een verhaal. Dat vertel ik in de loop van de week nog, het was te mooi om te laten liggen, dat verhaal bedoel ik. Ik vermoed dat Vetje naar het kleinste kamertje ging voor de kleine boodschap. Ik vraag het nog eens na Thomas

      Liked by 1 persoon

  4. Een ticket boeken voor een treinreis is helemaal niet evident. Zelfs ik, met meer dan 20 jaar “treinervaring”, heb me onlangs nog vergist: ik kocht op zaterdag een weekendbiljet voor vertrek op zondag, maar ik had de vertrekdatum vergeten aan te passen: wanneer je op zondag vertrekt moet je ook zondag aanduiden al vertrekdatum, zelfs al is je ticket het ganse weekend geldig (voor de terugkeer dan).

    Liked by 1 persoon

  5. Kind, ik lig hier helemaal plat achter mijn laptop. Hoe krijg je het voor elkaar…
    Maar goed, aldoende leer je, daar ben je nooit te oud voor, al ben jij nog piep ;-).
    En lachend een nieuw ticket kopen (er staat trouwens een foutje, je bedoelt ergens tickets voor de heenreis, maar er staat terugreis) lachend en wel… herkenbaar. Ik heb ooit eens een bekeuring midden in het centrum van Amsterdam gehad, ook lachend betaald… en hikkend ook volgens mij ;-).
    https://geldorpjes.wordpress.com/2013/05/16/bekeuring/

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s