With great gratitude :) De ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder – tag’

Mijn dankbaarheid is groot, enorm groot.

Mijn ‘humoristischte’ bubbel, (excuseer Thomas, blogvolger), nomineerde mij om de ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder – tag’ in te vullen. Zijn unieke invulling kan je hier lezen 🙂 De tag komt van Marion, en ook haar invulling is bijzonder lezenswaard. Hier een linkje. Doen hoor 🙂 Waar de oorspronkelijke tag vandaan komt mag Hieronymus Pannecoucke weten, ik weet het niet. Maar ik veronderstel dat niemand daarover zal vallen. En mocht dat toch het geval zijn, bel dan 112, of Dr Mc Dreamy van Seattle Grace en alles komt in orde.

  • Zing: Wanneer zing je?

Ik zing op de meest onmogelijke momenten. Te pas en te onpas dus, vooral dat laatste. Ik stap een winkel binnen, er schalt heerlijke muziek uit de luidsprekers, en ik begin mee te zingen en te dansen. Discreet vind ik zelf. Volgens mijn gezelschap echter héél genant. Maar ik vind er niets mis mee.  Ik zing luidkeels mee in de auto, ook daar probeer ik het te combineren met dansen, wat niet altijd evident is. Het ziet er zonder twijfel bizar uit, maar toch minder genant dan een neuspulkende bestuurder. Allez dat is mijn gedacht hé.  Ik zing terwijl ik schoonmaak, soms. Véél heeft gewoon te maken met mijn gemoedstoestand van het moment, en van het feit of de zon schijnt of niet. Ik zing Robbie Williams, Adèle (maar dat werd mij verboden door mijn kroost omdat het te erg was), James Blunt, Rolling Stones, .. .Ik heb een zeer afwisselend repertoire. Maar net zoals Marion ken ik slechts enkele zinnen, en hier en daar een woord. Meestal maak ik dus mijn eigen versie van een lied.

  • Vecht: Beschrijf de laatste keer dat je hebt gevochten voor jezelf of een ander?

    weapon
    Picture from http://imgfave.com

Fysieke gevechten zijn mij vreemd. Ik vind dat jammer. Ergens diep in mij verborgen zit een behoorlijke brok agressie, zéér geciviliseerd verborgen. Maar nu en dan betrap ik mij er op dat ik die beschaving achter mij wil laten.

Voorlopig blijft het dus bij woordenwisselingen. Ook daarin ben ik zeer matig. Maar als ik éénmaal echt boos word, zoek je beter dekking. De laatste keer denk ik, was toen ik een microgolfoven kocht bij een niet nader genoemde keten. Toen we thuiskwamen bleek de deur van de microgolfoven versplinterd te zijn. Samen met zoonlief keerde ik terug naar de shop, die op nog geen kilometer van ons huis ligt. Daar liet men ons koudweg weten dat wij misschien wel de doos uit onze handen hadden laten vallen, en dat die deur daardoor kapot zou zijn gegaan. Man, ben ik uit mijn dak gegaan!!! Mijn zoon heeft me toen na een kwartier het zwijgen opgelegd, en heeft het verder overgenomen. Kalm en waardig, met als resultaat een andere microgolfoven. Ik mocht van hem geen stap meer in die winkel binnenzetten, ook niet om de nieuwe oven op te halen. En daar zijn de medewerkers hem nog steeds intens dankbaar om geloof ik 😉

  • Huil: Ben je snel geëmotioneerd?

Lieve deugd, dat is als vragen aan een roker of hij graag sigaretten bij zich heeft. Ik ben een vat vol emoties, 99 procent emotie en één procent rationaliteit, zeg maar. Daarbij ook een melancholicus. Ik verzeker je, ik bleit wat af in mijn leven. Een film, zelfs een disneyfilm, een mooie balletvoorstelling, alle vormen van kunst, natuur, you name it, ik heb er bij gehuild. Huwelijken, begrafenissen, eerste en plechtige communies, lentefeesten, doopsels, babybezoeken, cry. Maar daarnaast kan ik ook héél erg blij zijn; Ik ben een toppen en dalen mens. Zo diep als het dal kan zijn, zo hoog kan de top zijn. Ik geniet intens van héél véél dingen, klein, middelgroot, groter en grootst. Zo heeft elk nadeel ook zijn voordeel. 🙂 Zeg gerust dat ik ALLES héél intens voel: verdriet, vreugde, plezier, geluk, vriendschap, pijn, afwijzing, dat wordt allemaal héél héél diep gevoeld en beleefd.

  • Bid: Hoe uit jij jouw spiritualiteit en waar geloof jij in?

Tot voor enkele jaren kon ik hier vrij makkelijk op antwoorden. Ik was een zoekende christen. Streng katholiek opgevoed, opgezadeld met alle mogelijke schuldgevoelens, en meer van dat fraais. Nu ben ik enkel nog zoekend. Ik mediteer regelmatig, en in dat stille plekje héél diep van binnen; ontmoet ik mezelf? De Andere? Ik weet niet wie of wat, maar in elk geval komt dat het dichtst bij spiritualiteit voor mij, op dit moment. Ook in de ongerepte natuur kan ik dit ervaren, of in ongedwongen heerlijke contacten met vrienden. Mocht je nog meer willen weten over waar ik in geloof, dan stuur ik je graag door naar mijn blogmanifest, waarin precies te lezen staat waar ik in geloof 😉

  • Lach: Wie maakt jou aan het lachen?

Lachen is zowat het liefste wat ik doe. Ik probeer het zo vaak mogelijk te doen. En ik kan  ook om héél véél lachen. Iemand die door een stoel schiet bijvoorbeeld (zonder zich te bezeren), iemand die een goeie mop vertelt, iemand die een grappige blog schrijft… Soms is het een glimlach, soms lach ik tot de tranen over mijn wangen lopen en ik niet meer bijkom. Hoe heerlijk is dat!!! Wie kan mij dus aan het lachen brengen? Man, kinderen, familieleden, vrienden en vriendinnen, medebloggers, medebewoners van deze planeet allerhande…Afhankelijk van de situatie. Oja, niet te vergeten, moppen over West Vlamingen vind ik het leukste. 😉 LOL.

  • Werk: Werk je om te leven of leef je om te werken?

Kijk, mocht schrijven in het algemeen en bloggen in het bijzonder mijn werk zijn, dan zou ik zeggen: ik leef om te werken. Het werk dat ik tot voor twee jaar deed echter, hoe interessant het op zich ook was, dat deed ik om te leven. Nu heb ik ander werk gevonden, waar ik nog niet veel kan over vertellen, behalve dat ik hoop dat het een beetje zal aanvoelen als bloggen en schrijven. Het hoeft niet helemaal hetzelfde te zijn, het gaat immers slechts om een beperkt aantal dagen per maand. Ik wil mijn werkdroom immers niet opbergen: van schrijven en bloggen mijn werk maken, zodat werken om te leven verandert in leven om te werken. Oei, is er nog iemand die er aan uit geraakt?

  • Bewonder: Wie bewonder jij? En waarom?

Ik bewonder mensen die zonder angst hun droom achterna gaan, en zich niet laten tegenhouden door conventies, praktische bezwaren, … Ze springen en zien waar ze uitkomen. Heerlijk!!

Ik bewonder mensen die ondanks zware fysieke of psychische problemen verder blijven gaan. Strijden, vallen, opstaan en weer doorgaan. Respect!!

Ik bewonder mensen die het positieve blijven zien in anderen, in de wereld, in zichzelf, en die deze boodschap ook verspreiden rondom hen. Love it!!

Ik bewonder vredebrengers, idealisten, kleine mensen met grote verhalen.

Ik bewonder mensen die het kind in zich bewaard hebben, en het de kans geven om er te zijn, niet uitzonderlijk, maar héél vaak.

Ik bewonder de échte luisteraars, die je het gevoel kunnen geven dat wat je zegt ontzettend belangrijk is.

En ergens hoop ik dat ik iemand ben/kan worden uit deze groep mensen 🙂

(Ik verafschuw de blaaskaken, de omhooggevallen opportunisten, de betweters, de ik-ga-over-lijken mensen, …)

Amaai, da was gene kak, om het met Thomas’ woorden te zeggen 😉

En nu ‘mag‘ ik deze tag aan iemand anders doorgeven? Wie o wie zal ik daar eens mee vervelen?

Moeilijjk, héél moeilijk.

Maar goed, ik nomineer Wilco’s charity challenge. Benieuwd naar je invulling!!!

Myriam

35 gedachten over “With great gratitude :) De ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder – tag’

  1. Oh wat was dit heerlijk om te lezen. Ik dacht al wel dat jij een vrouw naar mijn hart was, maar na het lezen van deze tag weet ik het zeker. Herkenning in het bidgedeelte en wat een prachtige omschrijvingen bij bewonder. X

    Liked by 1 persoon

  2. Oei, mijn reactie staat er niet. Heb ik een halfuurtje geleden ingevuld, maar toen raakte raakte mijn internet geblokkeerd en was niet zeker of de reactie er stond of niet.
    Niet, dus…
    Hewel, Myriam, zeer mooie invulling van de tag. Echt waar… Behalve dan het lachen met West-Vlamingen. Stroppen moesten beter weten… Nog een geluk dat de laatste jaren heel wat West-Vlamingen naar Gent gaan wonen zijn om het niveau wat op te krikken. Nu onze missionarissen niet meer naar de negertjes in Congo trekken moesten ze een nieuwe uitdaging vinden 🙂 :).
    En dat meezingen en -dansen in een winkel :). Ik zie je al swingen in de Colruyt. Ik denk dat dochterlief door de grond zakt van de schaamte, of er als een speer vandoor gaat. DT, ik leef met je mee!!
    Of, nu heel serieus, mooie principes heb je, Myriam, het doorgeefstokje is goed terechtgekomen bij jou!

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een geweldige invulling. Helemaal op zijn Myriams 🙂
    Ik ken ook iemand die ik een high five in zijn gezicht zou willen geven. Met een stoel! Dat is nog eens een vondst. Nog prettiger kennis met je te maken!
    Liefs Kakel

    Liked by 1 persoon

  4. Ohhh wat leuk heb je dat allemaal verteld.
    Er zijn wat overeenkomsten, ik zing ook altijd en ook rustig in winkels, maakt me niks uit. Niet heel uitbundig hoor, dat nou ook weer niet, maar gewoon, ik ben dan de achtergrondzangeres zeg maar ;-).
    En dat huilen, ja die tranen zitten erg los en hoog hoor. Maar dat is goed, ik huil om verdrietige dingen, bepaalde muziek, dan zing ik mee en moet ik opeens huilen, ook lekker geregeld vind je niet?
    We zijn allemaal maar mensen hè…
    Ben benieuwd naar degene aan wie je de tag hebt gegeven. Dus even in de gaten houden 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Hey, wat fijn!!! Ik ga zeker bij jou ook kijken; Maar Eilish heeft hem blijkbaar al heel wat jaren geleden ingevuld; Misschien was zij dan de eerste? Doet er eigenlijk totaal niet toe hé

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s