EHBB?

Picture from http://www.rijckevorselschool.nl

Neen, neen, ik heb me niet vergist. Iedereen kent EHBO, Eerste Hulp bij Ongevallen. Maar niemand kent EHBB…What the beep is dat?

Wel, enkele dagen geleden kreeg ik van één van mijn bubbel/blogvolgers de vraag of ik niet enkele tips kon geven onder de noemer Eerste Hulp bij Burn-out. Gehoorzaam als ik steeds ben, ga ik daar natuurlijk onmiddellijk op in 🙂

Het is ook al een hele tijd geleden dat ik nog over burn-out schreef. Misschien toch een teken dat het geleidelijk aan beter gaat hé.

Ik wil graag op deze vraag ingaan, op mijn eigen bubbelachtige manier, maar ik vermeld er maar meteen bij dat ik verre van een professional ben. Wel een ervaringsdeskundige, maar omdat elke ervaring weer anders is, moet wat ik zeg toch binnen mijn context bekeken worden. Dit terzijde 🙂

Burn-out is een smerig slijmerig creepy beestje, dat zich ongezien een weg baant door lichaam en geest. Het beestje veroorzaakt op zijn tocht naar de diepte van ons wezen een resem aan symptomen. Maar die symptomen zijn zo algemeen, en worden slechts zo geleidelijk aan sterker dat het vaak duurt tot het te laat is, voor je doorhebt dat je aangevallen wordt.

Je voelt je zowel emotioneel als lichamelijk steeds meer uitgeput. Maar je doet dapper door, want zo ben je. Je geeft er nog een extra goeie lap op, en daarvoor ga je na verloop van tijd uit je reserves putten. Uiteindelijk zijn ook de reserves uitgeput, en heeft het burn-out beest je gekregen waar het je hebben wil… Op je knieën, met je hoofd  tegen de grond.

Je hebt het altijd zo goed mogelijk proberen te doen, daarvoor heb je al die reserves opgebruikt. En gaandeweg merk je dat je het minder en minder kunt opbrengen. Je raakt minder geëngageerd en gemotiveerd. Je wordt cynisch en afstandelijk. Alsof dat nog niet genoeg is, begint het creepy burn-out beestje ook te fluisteren: dat je professioneel geen  knip voor je neus waard bent, WAT zeg je, professioneel, je bent in je totaliteit niets, nada, niente waard.  Je begint te geloven dat je werk totaal zinloos is door dat fluisterstemmetje dat zich diep in je binnenste heeft genesteld. En uiteindelijk krijgt het stemmetje gelijk. Want je bent zo overbelast en kan je zo slecht concentreren dat je steeds meer fouten begint te maken. Ook het lichaam laat van zich horen, met klachten als vermoeidheid, spierpijn, nekpijn,rugpijn….

Weet je, Eerste Hulp Bij Burn-out moet zich volledig focussen op preventie. Want éénmaal je in dat straatje zit, en naar beneden aan het glijden bent, kan je de afdaling nog moeilijk afremmen.

Op de werkvloer is het verplicht, in België toch, om in het Comité voor Preventie en Veiligheid op het werk risicofactoren voor burn-out op te sporen, en een plan op te stellen om die risicofactoren te beheersen.

En dit is ook de enige goede manier  om met het burn-out beest om te gaan. Jammer genoeg is dat mooi op papier en in theorie, maar faalt de praktijk regelmatig.

Dus komt het er vaak toch op neer dat je jezelf moet helpen. En dat kan dan weer alleen als je jezelf zo goed kent, dat je de symptomen op tijd herkent. Of als iemand in jouw omgeving de symptomen tijdig herkent, en jou er van kan overtuigen iets te ondernemen om de neerwaartse spiraal om te buigen.

Voor mij is zelfzorg een sleutelwoord hierbij. Neem tijd, écht tijd, voor jezelf. Ga mediteren, ga naar buiten wandelen of fietsen, bezoek mensen die je graag hebt, ga een kopje koffie drinken of wat mij betreft een glas champagne, alleen of met één of meerdere goede vrienden. Laat je nagels manicuren. Doe je gewone werk, maar mondjesmaat. Laat je een beetje in de watten leggen als dat enigszins kan. Vergeet het MOETEN, dit moet en dat moet, en liefst nog het gindse ook. Er moet niets. Je neemt de tijd.

Soms is dat onvoldoende en heb je professionele hulp nodig, van je huisarts, een psycholoog en/of psychiater. Ik heb het ongelofelijke geluk dat ik een crème van een huisarts en een sublieme psychologe heb. Ik had ook medicatie nodig, maar ik zat dan ook hééééééél erg diep. Alles wat ik in huis had was grondig en tot op het bot opgesoupeerd.

En terwijl je zo voor jezelf aan het zorgen bent, neem je ook de tijd om je job onder de loep te nemen. Want één ding is zeker: als er niets verandert aan je jobsituatie, dan zit je binnen de kortste keren na je burn-out terug thuis, en dieper dan voorheen.

  • Kan je jezelf zo anders leren denken en werken, dat je in staat bent om in dezelfde situatie als voorheen terug aan de slag te gaan? Denk je van wel, dan kan je samen met een psycholoog of andere professionele hulpverlener methodes aanleren om op een andere manier naar de zaken te kijken, zodat ze niet meer hetzelfde effect op jou zullen hebben.
  • Kan je dat niet, dan is het misschien mogelijk om iets te veranderen in de job zelf? Een andere inhoud, andere collega’s, een andere leidinggevende. Dergelijke zaken moeten natuurlijk besproken worden met directie, arbeidsgeneesheer, .. Het is een piste die je kan volgen.
  • Lukken geen van beide voorgaande zaken, dan is er maar één mogelijkheid. Een andere job zoeken. Klinkt cru, maar volgens mij is het de enige optie als  noch jijzelf, noch je werkomgeving kunnen veranderen. Daarvoor kan je in loopbaanbegeleiding gaan bijvoorbeeld.

Natuurlijk is dit allemaal al lang geen EHBB meer. Als je aan het glijden bent, is EHBB ook weinig zinvol. Die EHBB situeert zich helemaal in de preventie op het werk, en in de zorg die elke mens voor zichzelf zou moeten dragen.

Eens je het beestje in je hebt, zijn er curatieve, genezende handelingen nodig.

Je kan vragen aan Dr Mc Dreamy van Seattle West of hij je wil opereren, maar zo drastisch hoeft het niet te zijn.

Al zal je herstel minstens even pijnlijk zijn als het herstel na een chirurgische ingreep, je komt er sowieso anders, wijzer uit. Ik zou willen zeggen sterker, maar dat geloof ik niet. Wijzer, dat wel.

Myriam

37 gedachten over “EHBB?

  1. Mooi stukje: Fijn dat het jou stukke beter vergaat inmiddels!
    Durven toegeven, eerst aan jezelf, dat het niet langer meer zo gaat, het moeilijkste is. Tenminste zo heb ik dat ervaren. Gelukkig durfde ik dat destijds en kon ik op tijd aan de bel trekken en door halve dagen te gaan werken en daarnaast een aantal gesprekken met een specialist een diep dal voorkomen.
    Hulp vragen is -naar mijn idee- de tweede moeilijke stap.Jezelf kwetsbaar opstellen…brrrrrrrr
    Voor mensen die er nog nooit mee te maken hebben gehad, denk ik dat het belangrijk is, dat ze burn-out niet onderschatten.

    Liked by 1 persoon

  2. Ook ik zat er ooit tegenaan, door allerlei omstandigheden, en al heel lang geleden. Maar het is me gelukt om niet te ver weg te zakken! Fijn Myriam want ik begrijp dat het al een tijdje beter met je gaat. Want de ellende is uiteindelijk, dat je zelf weer uit dat dal moet kruipen, een ander kan dat niet voor je doen!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik heb bijna nooit te maken met een hoge werkdruk of zo, dus een burn-out is bij mij niet zo waarschijnlijk. Ik heb net een bore-out testje gedaan en blijkbaar moet ik daarvoor oppassen. Het is een interessant blogje wat mij weer getriggerd heeft om wat beter op te letten.

    Liked by 1 persoon

  4. Vooral wijzer. Maar geldt dat niet voor alle ziekten (die langer dan een jaar duren) die je krijgt?
    Mocht ik ooit herstellen van mijn cvs/me dan zal ook ik nooit meer de energie krijgen die ik ooit had. Ik denk dat ik te marginaal geleefd heb. Eigen schuld, dikke bult.
    Ik kan maar niet aan die verdomde vermoeidheid wennen. Liever had ik pijn!
    Je bent goed bezig. Ik ben blij voor je. Ga zo door!
    Liefs Kakel

    Liked by 1 persoon

  5. Prachtige omschrijving!

    Bij mij leidde de BO niet naar BI (BurnIn)
    Het werd een begin naar nog iets ergers.
    Bipolaire stoornis.
    Dat is een ziekte waarbij je echt alles kwijt raakt.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik ben nu nog aanwezig op mijn vrijwilligerswerk van een halve dag per week, en het bevalt me super!!! Als er tijd is mag ik zelfs werken aan mijn blog, en doordat het vandaag exteem rustig is met de staking, doe ik dat dan ook. Ik schrijf er straks een blog over!!!

      Liked by 1 persoon

  6. Heerlijk hoe jij over het creepy burn-out beestje schrijft. Het klopt helemaal.
    Ik raakte BO doordat ik me altijd sterk heb gehouden, dus ben heel blij dat je zegt dat je er sterker, nee, wijzer bent uitgekomen. Blij dat het beter met je gaat.
    Dank je wel voor je EHBB 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s