Random conversations.

Picture from Het Laatste Nieuws.be

De trein is altijd een beetje reizen, zo wordt gezegd. Ik zeg meer: Ook met de bus is het steeds een beetje reizen. Vooral als je niet gehaast bent, en je dus zonder stressen kunt genieten van het wachten in het zonnetje aan de bushalte (omdat de vorige bus net voor je neus is weggereden)

Of wanneer je zonder stressen even het winkelcentrum kunt induiken omdat je voldoende tijd hebt tussen twee aansluitingen door. Zalig, als je niet klokvast ergens verwacht wordt toch.

Ben je wel op uur en tijd gesteld, dan is het al wat minder reizen. Dan moet je stresserig de klok in de gaten houden, want ga je nou niet weer die aansluiting missen, of gaat die verdraaide bus niet opnieuw vaststaan in de file?

Niets van dat alles voor mij vandaag, ik geraak helemaal zen op de plaats van afspraak en keer ook helemaal zen terug. Ik ben zes uur onderweg geweest voor een gezellige babbel van drie uren, ja eigenlijk valt dat héél goed mee 😉

En je hebt ook de gratis randanimatie op de bus.

Nochtans was het vrij kalm toen ik naar huis terugkeerde. De examens zijn gedaan voor de middelbare scholieren en dus is het wat rustiger dan anders bij het openbaar vervoer.

Ik nestel me op een bank, helemaal alleen, want op een bus ben ik sowieso asociaal, dat staat ook in grote letters op mijn hoofd geschreven. KOM NIET NAAST MIJ ZITTEN WANT IK DURF TE BIJTEN!!! Zeer effectief, ik zit meestal alleen, tenzij werkelijk alle plaatsen bezet zijn,en zo heb ik het het liefst. Asociaal, inderdaad. Het spijt me als ik je teleurstel 🙂

Op de bank achter mij zat een jongeman in zijn gsm te kwekken, hoe kan het ook anders.

Ha, Marieken, is dat waar dat jij aan iedereen gaat vertellen dat ik je sla?

…….

En dat ik je geld steel?

….

Neen, ik vraag het jou. Is dat waar?

……

Maar neen, Marieken, je moet nu niet boos worden. Ik wil alleen maar weten hoe het zit? Want iedereen vertelt mij dat jij hen vertelt dat ik je sla en je geld steel, en nu wil ik van jou horen of het waar is dat jij dit overal gaat rondbazuinen.

……..

Neen, niet boos zijn Marieken, ik wil weten of het waar is, en ik wil ook dat jij weet wat er allemaal verteld wordt over jou.

……..

Pfoe, wat een conversatie op een bus. Een van slagen, verwondingen en diefstal beschuldigde jongeman probeert gehoor te krijgen bij de persoon die vermoedelijk zijn vriendin is. Maar in plaats dat hij haar eens goed zijn gedacht kan zeggen, wat aan de openingszin te horen zeker de bedoeling was, mag hij met hangende pootjes proberen om de plooien glad te strijken….

De menselijke relaties: wat een onuitputtelijke bron van inspiratie.

Daarvoor zou een mens eens de bus nemen. Echt, ik verzeker het jou, als je geen inspiratie meer hebt, neem gewoon het openbaar vervoer, en zorg dat je ergens zit waar je de gesprekken vlot en onopvallend kan volgen. Bloginspiratie verzekerd. Lezers verzekerd? Dat weet ik niet….

Myriam.

34 gedachten over “Random conversations.

  1. Tering. Dat is me het gesprek wel. Ik zat laatst in de trein en toen ving ik ook een gesprek op van één kant. Dat was een heel mooi gesprek. Een meisje wat haar vriendin hielp en moed in sprak, maar vooral ook heel eerlijk tegen haar was. Ik weet nog dat ik dacht: ik wou dat ik ooit zo’n vriendin had gehad. Zo mooi!

    Liked by 1 persoon

  2. Je hebt er inderdaad een goed logje van gemaakt… wat een ervaringen hè. Ik reis niet maak met het OV maar ik heb er ook zeker geen hekel aan, er gebeurt altijd iets…
    Maar het mee moeten luisteren met de hele wereld is niet zo mijn ding, heb altijd de neiging om er iets van te zeggen… vooral in een stiltecoupé in de trein.

    Liked by 1 persoon

  3. Mooi inkijkje. Ik ontleen ook altijd veel verhalen uit wat ik onderweg zie. Een man met een zware koffer, kan dan zomaar een vervolgverhaal worden, heerlijk, fijn als je zo een talent hebt, nooit vervelen, altijd een eigen wereld. Wens je gezellige dagen.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik neem ook geregeld de bus en inderdaad… daar hoor je wat!!
    Ik zit ook zo graag alleen, want ik wil op mijn gemakje zitten en mijn boekje lezen… maar ik heb altijd het geluk dat er iemand naast mij komt zitten… keer op keer… ook al is er ergens anders nog plaats.
    Dus Myriam… leg me eens uit hoe krijg ik een blik van: KOM NIET NAAST MIJ ZITTEN WANT IK DURF TE BIJTEN!!! 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s