Driving me crazy

Smiley from http://forum.lesarnaques.com

Eigenlijk ben ik een héél lief meisje. Om mij boos te krijgen moet je echt wel enige inspanning leveren.

Neemt niet weg dat het KAN gebeuren. En als het gebeurt wil je echt niet in mijn onmiddellijke omgeving verblijven.

Het zachtmoedige wezen verandert soms in een klauwende wilde kat, en zoals voor alle wilde dieren geldt: keep your distance!!!

Ik moest er vanmorgen aan denken toen ik in mijn wagen stapte om naar de bakker te rijden.

Ik beken. Het is helemaal fout om met je wagen tot aan de bakker te rijden… Maar:

  • het moest héél snel gaan
  • het was buiten bitter koud
  • ik voelde me niet zo lekker

Drie excuses die kunnen tellen vind ik. Beloofd, volgende keer dat ik naar de bakker moet, neem ik mijn fiets, weer of geen weer.

In mijn wagen stappen staat bij mij een beetje gelijk met het openzetten van de kooi van de wilde kat, waarvan hierboven sprake. Het voelen van de pedalen onder mijn voeten, het stuur in mijn handen en de versnellingspook, wel ja, ook in mijn handen, dat doet iets met mij. En het is niet altijd even fraai. Vooral niet op zondagmorgen. Want, op zondagmorgen rijden ook de zogeheten zondagsrijders op straat. OMG I hate them. Niet als ze een L achteraan op de wagen hebben hangen. (Dan niet, lieve dochter en medestagiaires autorijden.)

Wel als ze L-loos op straat komen.

Of wanneer ze de L van LOSER onzichtbaar voor iedereen behalve voor mij, op de achterruit van hun automobieltje hebben staan.

Ze sukkelen aan 15 km per uur over de straat, waar je eigenlijk de volle 30 km per uur mag rijden!!!

Ze rijden als tegenligger in het midden van de weg, en gaan NIET, ik herhaal NIET opzij als ze een wagen uit tegenovergestelde richting zien aankomen.

Ze werpen zich ongegeneerd in het verkeer, zonder richtingaanwijzer te gebruiken of achteruitkijkspiegel te checken.

Ik word langzaam rozerood van ergernis.

Nadat ik zo een drietal chauffeurs in mijn vizier heb gehad, kom ik BIJZONDER geërgerd, en met de klauwen in de aanslag de bakkerij binnen.

Waar ik nog net de twee laatste exemplaren van mijn favoriete brood op de kop kon tikken. Gelukkig.

Als ik de waarheid wil vertellen moet ik er meteen ook bij vermelden dat het mij niet alleen op zondagmorgen overkomt, die plotse agressie bij het autorijden.

Een chauffeur die op het middenvak blijft rijden op de autosnelweg: een zeven op *.

Een chauffeur die mij voorbijsteekt aan 60 op een plaats waar je maximaal 30 mag: een acht op *

Een chauffeur die bumpertje komt kleven, omdat hij vindt dat ik niet snel genoeg rijd: een negen op *

Waarbij * staat voor DE AGRESSIESCHAAL VAN MYRIAM.

Meestal zit ik veilig in mijn auto opgesloten lekker agressief te wezen, waarbij ik vooral mezelf en eventuele medereizigers verveel door te vloeken als een ketter, wild te gebaren, ….

Soms betrap ik mij op een opgestoken middenvinger. Right in the face van die MF vervelende klieren.

En héél héél uitzonderlijk ben ik uit mijn wagen willen stappen om de onverlaat flink mijn gedacht te zeggen.

Het enige dat me tegenhoudt is de herinnering aan de gek die met een bosmaaier het been van een chauffeur amputeerde, toen die hem wees op gevaarlijk rijgedrag.

Toch maar voorzichtig zijn naar wie ik die middelvinger uitsteek.

One never knows.

Myriam

35 gedachten over “Driving me crazy

  1. Bumperklevers…Als ik ergens zweet van in mij bilnaad krijg, is het daar wel van. En automobilisten die 60 rijden waar je 80 mag of gasten die zich snel nog even voor jouw auto gooien en vervolgens 20 gaan rijden. Verkeer is echt gekmakend!

    Liked by 1 persoon

  2. O jeeee, ik ben die 15 km sukkel.
    Niet meer boos zijn op mij hoor. Ik ben namelijk altijd de weg kwijt.
    Hopeloos verdwaald in eenrichtingsverkeer, in heg nog steg kunnen vinden en in een Tom Tom die linksaf zegt waar het niet kan.
    😄😉

    Liked by 1 persoon

    1. O maar Lis zo ben ik ook. Echt ik raak overal de weg kwijt behalve in een straal van vijf kilometer rondmijn huis 😉 Maar ik had zin om eens boos te zijn gisteren. Dus die arme verdwaalde zielen moesten er aan geloven 😉

      Liked by 1 persoon

              1. Iets ten oosten van Antwerpen, bij Herenthals. We kwamen er tijdens een voettocht ooit, verdwaald op weg naar Grobbendonk, doorheen (alleen Vlamingen kunnen zo’n leuke naam verzinnen 😉 En aangezien wij kattenliefhebbers zijn heeft de naam een warm plekje bij mij.

                Liked by 1 persoon

  3. Haha ik zie je al zitten in je auto! Heerlijk stukje!:) wel een randopmerking: ik ben heel voorzichtig met fietsers in de buurt maar Amai, wat ergeren die mij soms in het verkeer! Zo arrogant en roekeloos soms!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s