Let me introduce to you…. my TEENAGE DIRTBAG ;)

1012688_817656948297058_7430101615798290721_n
My little teenage dirtbag, uitgedost voor Facts 2014

Vandaag geef ik mijn troetelkind, deze blog, in handen van één van mijn andere troetelkinderen, mijn dochter.

Ik zou zeggen, geniet van haar schrijfsels!!!

Tot morgen.

Myriam

Zoals elke dag zit ik op de bus richting school, zoals het een goede student betaamt en zo zat ik dus ook woensdag op de bus richting de Zuid. Ik vertrek altijd mooi een uur op voorhand zodat ik nog mijn eten kan gaan bijeen scharrelen voor ik naar de woensdagles ga, die helaas geen middagpauze heeft.
We zijn bijna aan de Dampoort en ik staar zoals steeds uit het raam, vrij enthousiast die dag aangezien het mijn favoriete les is waar ik naartoe rij.
Plots werd mijn dagelijkse dagdromen voor de les ruw verstoord. De bus rijdt langs een lange rij huizen voor hij aan de Dampoort komt, en mijn oog valt op een kleurrijk figuur, boven ooghoogte, maar wel fel genoeg om de verstrooide geest zijn aandacht te trekken.
Met een ruk kijk ik opzij en zie een forse dame op het tweede verdiep, op de vensterbank buiten staan. Ze heeft haar mollige billen in een strakke, gebloemde legging met schreeuwerige kleuren gewurmd. In haar ene hand had ze de aftrekker vast, en in de andere een vod. Een behulpzame, maar verveeld uitziende man stond achter haar te kijken of ze niet achterover de straat in zou duikelen.
De bus rijd gestaag verder en terwijl ik zit te gniffelen over het fantastische beeld dat me zonet te beurt is gevallen, rijdt de buschauffeur de Dampoort op.
En dan werd mijn mooie dagdroom over de mollige vrouw verstoord. De bus gaat ruw op de remmen staan en ik schuif bijna van mijn stoel. Alle mensen kijken verwonderd naar elkaar en gaan op onderzoek uit.
De bus was tegen een vrachtwagen gereden die uit een aanliggende straat was gereden. Na een paar minuten van overleg besloot de chauffeur de deuren te openen en iedereen vervolgde zijn weg op een andere bus. Ik zie, tot mijn grote geluk, een bus nummer 6 staan, die wordt opgehouden door de bus waar ik eerst op zat. De vriendelijke man opende zijn deuren en ik had weer hoop om nog op tijd te zijn.
Tot deze bus de verkeerde kant op reed. Ik baande me een weg door de andere mensen heen op weg naar de man en vroeg of hij toch wel naar de Zuid reed? Nee, dat was een andere bus.
Woedend, gefrustreerd door mijn eigen domme idee om net die bus te pakken en een beetje wanhopig stap ik af bij de volgende halte en stap de hele al afgelegde weg terug naar de Dampoort, waar ik een bus vind die wel juist reed. Nog een beetje lopen, geen eten voor een keer en helemaal buiten adem kom ik net op tijd de les binnengestormd.

Als ik hier nu op terugkijk, begin ik een beetje te beseffen wat ons moeder moet voelen als ze naast haar nog onervaren, maar overenthousiaste dochter in de auto stapt. Ook al denkt diezelfde dochter dat ze al geweldig is en dat ze nu enkel nog een beetje moet oefenen, ik denk niet dat ik mama nog snel eens ga kunnen overtuigen om naast mij in de auto te kruipen.
Vorige zondag was dit echter wel gelukt. Mijn gebruikelijke, geduldige instructeur lag uitgeteld in bed, en moeder zag, met de moed der wanhoop, dat ze deze keer toch wel zou hangen. Ik lachte om haar gestreste gezicht en stelde haar gerust dat we op de parking toch geen dodelijk ongeval konden krijgen.
Na even op de parking te hebben gereden werd mama haar houding iets minder krampachtig. We startten op een helling en toen kreeg ze een geniale ingeving.
Ze zegt me van de parking te rijden, en net voor we dat doen informeer ik haar dat dit de eerste keer is dat ik van de parking af mocht alleen. Onmiddellijk veranderde de gezonde kleur in lijkbleek, en daar ging het handje zich weer vastklampend aan de deur.
Maar alles gaat vlot en vlak voor we uitdraaien naar het Westveld wordt moeder waarlijk enthousiast. Dat er een opendeurdag is van haar BF, en dat ze wel wil dat ik haar erheen breng. Ik wordt onmiddellijk ook enthousiast, en val ter plekke stil, met een grumpy oude man achter ons, en een zuur kijkende vrouw naast hem. Ik blijf kalm, draai de motor weer aan, laat de koppeling komen en val weer stil. Moeder krijgt een hysterische lachbui, en ik word nerveus. Zo val ik nog drie keer stil, en de zure blik van de vrouw gaat over op de oude man. Met zweterige handen draai ik me om naar ons moeder en zeg op luide toon dat als ze niet direct stopt met lachen, ik nooit meer weg zal raken. Meteen draait moeder zich naar het raam, haar hand voor de mond, en ik raak warempel weg van poging 1. Lachend van opluchting rij ik op de parkeerplaats langs de zijkant van de straat, daar waar bijna geen auto’s staan, en zet de motor uit. Moeder grijpt haar handtas om brood te halen, en ze meldt me dat we het vandaag bij oma zullen houden, en niet naar de BF rijden. Daar ben ik al blij genoeg mee.
Ik zet de radio op en bedenk dat zelfs overenthousiaste dochter moet bekennen dat ze nog niet goed genoeg is om met moeder op stap te gaan.

Mother knows best.

TD (alias: Dochter)

28 thoughts on “Let me introduce to you…. my TEENAGE DIRTBAG ;)

  1. Onderweg naar volwassenheid

    adolescenten
    moeten zelf
    de wijde wereld ontdekken

    doch voor ze vertrekken
    naar onbekende plekken

    is het aan te raden
    pa en/of ma
    bij de plannen te betrekken

    Een hele boterham…wel een lekkere! 🙂
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s