Little grey cells

Heel af en toe moet ik weg. Liefst weg uit mijn hoofd, maar omdat dat om praktische redenen niet haalbaar is (Stel je mij voor zonder hoofd, een beetje een kip zonder kop dus…)is gewoon weg ook goed. ALLEEN.

Zo ook vandaag. Het overviel mij, na een week vol emoties. Ik moest weg! En wel onmiddellijk! Gelukkig heb ik vrienden met een appartementje aan zee, Hele lieve vrienden die ik niet enkel waardeer omwille van dat appartement, maar om heel veel andere dingen…

Het appartement was vrij, en ik kon er meteen in.

De Panne, aan onze schone Belgische kust 😉

Grijze lucht, gaat over in grijze zee. Vijftig tinten grijs, maar dan the real stuff.

Witte golven breken op het strand. Het geluid dringt mijn ziel binnen, en veegt het stof weg dat zich heeft opgehoopt op en rond de grijze celletjes in mijn hoofd.

Instant relax.

De meeuwen maken hun aanwezigheid luidkeels kenbaar, maar ze storen me niet. Ze horen hier thuis, net  zoals ik op dit moment.

Piepkleine vogeltjes, pijlsnel, schieten heen en weer tussen hun grote broeders.

Ze amuseren me.

Ik laat de wind zijn helende werk doen.

Myriam

35 thoughts on “Little grey cells

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s