Empty nest – the preview

????????????????????
Tweetjes
My beautiful picture
Drietjes
viertjes
Viertjes

Eerst waren we met zijn tweetjes, we spreken periode januari 1987 – september 1992. Toen kwam er een kleintje bij, een zoontje, toen waren we met zijn drietjes. Hier hebben we het over de periode van september 1992 tot augustus 1996. Op 1 augustus kwam dochterlief ons gezelschap houden.  Vanaf dat moment waren we met zijn vieren. Meer kiddo’s kwamen er niet, al waren ze buitengewoon welkom geweest.

Even dachten we aan pleegzorg, toen onze kids nog geen tieners waren. Maar het bleek praktisch niet echt haalbaar, plaatsgebrek en zo. Slechts drie slaapkamers, en geen van de kids stond te springen om zijn/haar slaapkamer te delen met een pleegkindje. Waar ik alle begrip voor heb. Dus we bleven met vier.

Tot maart 2012. Toen kwam Peezie op ons pad. Geheel en al toevallig. Als je niet (meer) precies weet hoe dat zat, kan je hier het begin lezen.

We hebben hem graag bij ons gehad, al ging niet alles van een leien dakje. En al hebben we hem zéér gestimuleerd om op zichzelf te gaan wonen, september vorig jaar. Dat moest gewoon.

En net toen hij alleen woonde, vond de vriend van mijn dochter werk in Gent, maar beschikte hij nog niet over een woning. Dus kwam hij gewoon gezellig bij ons wonen, eventjes. Tot zondag laatstleden meer bepaald.

Van vier gingen we naar vijf, en vaak zaten we met zes aan tafel, op momenten dat Peezie angskwam voor het eten bijvoorbeeld.

En nu zijn we terug met vier. En heb ik een preview van hoe het legenest zal aanvoelen, maar niet echt. Want mijn nest is nog niet leeg. Nog lang niet. Dochter en zoon studeren nog allebei en hebben nog geen plannen om alleen te gaan wonen.

Maar ik mis ze wel. Die twee kerels die hier een tijdje van hun leven doorbrachten. En die ik onmiddellijk in mijn hart heb gesloten. Waar ik met graagte voor gezorgd heb.

Ik wens ze een schitterende toekomst toe. En hoop dat ze de weg naar dit huis nog vaak zullen vinden.

En ik sidder bij de gedachte aan het echte lege nest.

Myriam

30 gedachten over “Empty nest – the preview

  1. Ons empty nest was er al heel vroeg. Wij hebben het bijbehorende gevoel bedwongen door een tweede leven te starten, in het volle vertrouwen dat onze nestvlieders er klaar voor waren. En achteraf is dat volkomen terecht gebleken. Nu genieten we – zij het op gepaste afstand – van hun weg naar hun empty nest syndroom, want onze kleinkinderen beginnen zich nu zo langzamerhand al weer met puberale overmoed naar de randen van hun nesten te manoeuvreren. Met klapperende vlerken.

    Liked by 1 persoon

  2. Dat klinkt als een warm gezin. Jullie dochter is maar negen maanden ouder als mijn zoon. Ik sta er niet zo bij stil maar nu je het zo zegt… Volgend jaar heeft hij mbo examen en als hij daarna besluit om te gaan studeren… O jeetje… Zo snel?
    Leuke foto’s!

    Liked by 1 persoon

        1. Ja…Ik kan wel genieten. Héél hard zelfs, van alle kleine maar o zo belangrijke dingen in mijn leven. Maar de burn-out heeft schade aangericht, die zich niet zo snel lijkt te herstellen… Concentratie, planning, overgevoeligheid voor prikkels. Er valt mee te leven, als ik mijn grenzen voldoende bewaak. En ik ben ontzettend blij dat het een burn-out is en geen depressie, want in het laatste geval kan je totaal niet genieten. 🙂

          Like

            1. Ben jij ondertussen al uit die lappenmand waar je over schrijft in je introductie op je blog? Want concentratieproblemen en hypergevoeligheid voor prikkels, snel geergerd, waar je trouwens héél mooi over blogde in lets lente, dat zijn signalen hé. Begrijpelijke signalen met wat je allemaal te verwerken kreeg de laatste jaren, en nog krijgt. Op tijd op de rem gaan staan hé Narda. Ik kan het niet genoeg zeggen. Want diving in the deep, dat wil echt niemand.

              Like

              1. Ik heb al eens een burn-out gehad. Dertien jaar geleden. Heftig hoor. Stond ik bijvoorbeeld in de supermarkt en wist ik gewoon niet meer wat ik daar deed. Totale paniek. Klein voorbeeld maar. Dus ja, ik kijk zeker uit en ik weet ook dat ik in de gevaren zone zit. Daarom wil ik ook geen nachtdiensten werken momenteel. Nu tot juni niet, maar daarna?
                Ik ben ook moe van het uitleggen. Misschien ga ik gewoon maar kijken waar het schip strand als ik ze wel ga werken. Aan mij heeft het niet gelegen. En aan mijn huisarts ook niet. Pfff…gedoe!

                Liked by 1 persoon

                1. Ik leef oprecht met je mee. Dan begrijp je beter dan wie ook hoe het met me gaat. Paniek in de supermarkt. Ook meegemaakt.
                  De gezondheidszorg, waar jij ook in zit als ik me niet vergis, zou een mooie job kunnen zijn, mochten de omstandigheden waarin een mens zijn job moet doen iets menselijker zijn. Als je terug aan de slag moet, zorg dan gewoon dat het schip niet zinkt. stranden is al voldoende; Maar dat hoef ik jou niet uit te leggen….

                  Like

                    1. Knap van jou. Echt. Bij mij was en is het zo erg dat ik bij wijze van spreken begon te braken als ik aan de deur kwam. En nu nog, als ik een ziekenhuis of woonzorgcentrum binnenga, moet ik echt opletten of ik begin te hyperventileren. Ik heb er wel al meer dan dertig jaar in de zorg opzitten, en ik ben blijven gaan ook al wist ik al héél lang dat het niet goed zat.

                      Like

                    2. Ja, maar nu Hèb ik natuurlijk geen burn-out, maar ik moet wel oppassen. Toen ben ik er een dik jaar mee zoet geweest. De enige nasleep die ik er nu van heb is paniek aanvallen in de auto op de snelweg of andere plekken op de weg die ik ‘eng’ vind. Verder is het wel te doen. Heel soms in een drukke omgeving waar iedereen door elkaar heen praat kan het me ook overvallen. Dan moet ik gewoon weg, eruit. Herken je dat?

                      Like

                    3. In de auto heb ik het niet, gelukkig. Maar wel op drukke plaatsen, zoals supermarkten, of gewoon wandelen langs een drukke weg. Het is een tijd beter geweest, maar nu is het terug. Dus ik moet weer wat gas terugnemen….

                      Like

  3. Ten huize Brubeck nog geen lege-nest en dat zal nog wel een jaar of 5 duren maar het begin is gemaakt met Oudste die niet meer thuis woont sinds januari. Dat is ook wennen maar er komt veel tijd voor in de plaats. Tijd die we samen invullen naar ons goesting. 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s