Efficiency in care.

efficient21
Picture by corrybos.wordpress.com

Mama gaat akkoord met een wekelijkse douche door de thuisverpleging. Het kost haar heel wat moeite om toe te geven dat het niet goed meer lukt om zichzelf te wassen. Maar ze is een verstandige vrouw. En gewassen worden, wekelijks, is een beter alternatief dan uitglijden of struikelen in de badkamer terwijl ze zichzelf probeert te behelpen.

Ondergetekende nam telefonisch contact op met een gerenommeerde organisatie voor thuiszorg. Enkele administratieve gegevens werden uitgewisseld, en er zou een afspraak gemaakt worden met mijn moeder voor een intake gesprek.

Tot hier alles klaar en duidelijk als een bron hoog in de Zwitserse bergen.

Maar dan begint de klucht opnieuw.

Is het omdat ik burn-out geraakt ben door het werk in de zorgsector dat ik een allergie ontwikkeld heb en zoveel mistoestanden zie, hoor, lees?

Misschien wel.

Ik maak er mijn missie van denk ik.

Blijven signaleren, blijven aan de kaak stellen, blijven roepen, misschien tevergeefs. Maar dat wil ik niet geloven. Roepen tot er iets verandert in beleid op politiek vlak, maar ook in het beleid van de voorzieningen zelf. (Geloof me, na meer dan dertig jaar in de zorg heb ik één en ander te vertellen.)

Want waar ik de laatste tijd over spreek in mijn blogpost rond Wolletje, of rond Peezie  – is het niet om met je hoofd tegen de muur te slaan van pure frustratie?

En dan nu vandaag! Niet in de psychiatrische gezondheidszorg dit keer, maar wel in de thuiszorg…

Ik sprong vandaag effe binnen bij mama, voor een kopje thee en een babbel. Plots werd er aangebeld. Nog bezoek?

Voor de deur stond een dame in een witte jas, duidelijk een verpleegkundige of zorgkundige, met in haar kielzog een stagiair.

Heel vriendelijk vroegen ze mij of ze aan het juiste adres waren om mevrouw X een bad te geven?

Een bad? Aan mevrouw X? Had mijn moeder nagelaten te vertellen dat het intake gesprek al had plaatsgevonden?

Ik polste even voorzichtig. Vergisten ze zich niet, en kwamen ze misschien een intake afnemen?

O neen, de intake gebeurt door iemand anders.

Maar dan kennen ze mijn moeder nog niet natuurlijk. En op dit punt geef ik haar nu eens honderd procent gelijk.  Zonder intakegesprek, en zonder enig overleg met de patiënt in kwestie, staat er plots een verpleegkundige mét stagiair voor de deur, die je om 15 u in de namiddag snel even een bad gaat geven.

Ik verwijt die verpleegkundige helemaal niets. Ze was héél vriendelijk en correct, en deed precies wat op haar werklijst stond. Maar hoe kan het nu dat iemand al op die lijst staat, voor er ooit een intake heeft plaatsgevonden? Het is toch niet omdat ik het eerste contact leg, dat mijn moeder niet meer  dient gehoord te worden in de kwestie. Misschien heeft zij wel een voorkeur voor een bepaalde dag in de week, of zelfs dat niet. Als je 86 bent moet je je mentaal kunnen voorbereiden op het feit dat er die dag iemand komt om je een wasbeurt te geven, zeker als het de eerste keer is.

Dus neen, mijn moeder wenste vandaag niet gewassen te worden. Zij wenst pas gewassen te worden na het intakegesprek, wanneer zij haar noden en wensen heeft kunnen signaleren. Of is dat niet de bedoeling van een intake gesprek?

Ik dacht even dat ik een lachbui zou krijgen. Het is de laatste tijd wat veel geweest op vlak van dingen die niet lopen zoals ze zouden moeten lopen  in de verschillende settings waar ik mee te maken kreeg.

Efficiënt werken.  Eerst een intake. Dan een overleg met de hulpverlener waarin de informatie uit die intake wordt doorgespeeld. Zo weet de hulpverlener wie mevrouw X is en waar hij/zij op moet letten. En dan een wasbeurt.

Maar niet andersom.

Dank u.

Myriam

16 gedachten over “Efficiency in care.

  1. Het is werkelijk te gek om los te lopen hoe onze overgeorganiseerde (zou je denken) maatschappij omgaat met zieken en ouderen. Gelukkig kan jouw moeder zich nog weren, maar er zijn er genoeg die daar de skills of de kracht niet (meer) voor hebben. Ik schreef er een paar maanden geleden al een protestgedicht over met de titel: het komt wel goed mevrouw mijnheer:
    https://gedachtgedicht.wordpress.com/2015/01/03/komt-wel-goed-mevrouw-mijnheer/
    Helaas komt het dikwijls helemaal niet goed meer met mevrouw mijnheer.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s