Plato online verhalenchallenge februari 2015 – AFDINGEN

De WE-300: driewekelijkse uitdaging waar iedereen aan mee kan doen.
Doel: schrijf een verhaal in exact 300 woorden. Het gegeven onderwerp mag in het stuk niet worden genoemd.
Het onderwerp:    wordt elke drie weken door Plato opgegeven.
                                FEBRUARI: AFDINGEN.
Het schrijven: doet iedereen op zijn eigen blog.
Link: zet de link van je verhaal bij Platoonline in het reactieveld van de opdrachtblog. Krijg je meer lezers.
Wie (alleen) wil  lezen: prima.
Hint: als je leest, geef de schrijvers even een reactie. Dat vinden ze leuk.
AFDINGEN
Pic from Unsplash by Chris Sardegna

Ze stapte bevend de draaideur uit. De wind blies haar lange krullen alle kanten uit en even zag ze niets meer.

Twee uren geleden stapte ze glimlachend de immense ruimte van dit cleane ziekenhuis binnen.  Een leven later legde ze dezelfde weg af in omgekeerde richting,  vreugdeloos.

Toen ze daarnet op de onderzoekstafel lag en de arts een koude klodder blauwe gelei uitwreef op haar buik giechelde ze om het spannende beeld van het kloppende hartje.

Ze zag het  gezicht van de dokter  verstrakken. Onrust maakte zich van haar meester. Toen hij fluisterde dat er iets niet helemaal in orde was sloeg de paniek toe.  Er moesten meer onderzoeken gebeuren.

Slechts met de grootste inspanning slaagde ze erin om niet te huilen.

Dit mocht niet misgaan. Niet na alles wat ze had doorstaan.

Een hele lijdensweg van vruchtbaarheidsonderzoeken. Het verdict dat haar echtgenoot vruchtbaarheidsproblemen had. Hij had het er zo moeilijk mee, haar grote stoere beer. Dat hij haar niet kon geven wat ze het liefste wou op de hele wereld. Hun huwelijk had er onder geleden. De vele vruchtbaarheidsbehandelingen hadden ook niet veel goeds gedaan.

En toen was daar die man uit een bijna vergeten verleden. Het was fijn om hem terug te zien, en van het ene kwam het andere. En voor ze het wist was ze toch zwanger.

Haar man dacht aan een mirakel. Maar wonderen bestaan niet, alleen wist hij dat nog niet.

Ze wou  het hem morgen vertellen. Ze zou hem verlaten, en een nieuw leven beginnen.

Nu bleek dat haar ouders toch gelijk hadden, God straft onmiddellijk.

Voor het eerst in eeuwen bad ze, terwijl ze naar de tram stapte. Alsjeblieft, laat mijn baby gezond zijn, ik beloof dat ik bij mijn man zal blijven. Als ik alleen maar dit kindje mag houden.

Please…

DIT VERHAAL IS, IN TEGENSTELLING TOT ALLE ANDERE ZAKEN DIE IK PUBLICEER OP MIJN BLOG, PURE FICTIE!!!!

48 thoughts on “Plato online verhalenchallenge februari 2015 – AFDINGEN

  1. Wat een droevig, maar mooi neergezet verhaal. Stel dat dit kind blijft leven, groeit het dan op in een gezin waarin moeder een geheim heeft? Het zal niet de eerste keer zijn. Gelukkig is dit fictie.
    Wat een goed debuut Myriam. Hulde.

    Liked by 1 persoon

  2. Natuurlijk kom ik even bij je buurten nadat je een reactie bij me achter liet. We hebben niet heel véél overeenkomsten zag ik bij het rondsnuffelen maar dat maakt hebt bloggen meestal zo leuk, al die verschillende mensen die een kijkje in hun leven geven.
    Ik heb géén burn-out bijvoorbeeld, maar ik ben héél goed in ‘de boel de boel de boel laten” of dat iéts met elkaar te maken heeft weet ik niet. Ik doe nooit aan schrijfuitdagingen mee, heb er heel stiekem zelfs iets tégen (omdat je dan zo vaak tegen het zelfde onderwerp aanloopt in je rondje) en ik hou niét van champagne en mediteren……..maar ik ben gék op humor…. dá moet helpen toch?

    Liked by 1 persoon

    1. Ach ja, het zou wel bijzonder saai worden mocht ik alleen maar blogs lezen van mensen die burn-out zijn of geweest zijn, die van champagne en mediteren houden… Mijn criterium is vooral dat ze gevoel voor humor moeten hebben, niet in elke blogpost, maar toch meestal. En dat vond ik bij jou ook wel terug. Dus dacht ik, waarom niet? Wat die schrijfuitdaging van Plato betreft, het is de eerste keer dat ik meedoe, want ik blog nog geen vier maanden, maar ik vind het enorm boeiend om te zien hoe iedereen een totaal andere invulling geeft aan een zelfde opdracht. 😉

      Like

      1. Wauw zo kort nog maar, dan is hier en daar eens rondkijken inderdaad dé manier om “onder de mensen” te komen. Uitdagingen zijn óók altijd goed voor veel bezoekers oomdat iedereen die meedoet bij elkaar gaat lezen.
        Klopt, het onderwerp wordt altijd van meerdere kan belicht maar het beperkt je óók in je reacties omdat “hoe je de opdracht vervuld hebt” beoordeeld wordt.
        maar ik kom ze onder mijn lezers ook tegen natuurlijk al doe ik zelf niet mee.
        Ik weiger wél consequent om “de opdracht” te beoordelen maar vind altijd wel iets in het verhaal waar ik inhoudelijk op kan reageren.

        Liked by 1 persoon

  3. Ook ik kom even langs, bedankt voor je reacties bij mij Myriam.
    Wat een verhaal zeg… gelukkig is het fictie, al zou het zomaar echt gebeurd kunnen zijn ook!
    Mooie WE300.. De eerste keer begrijp ik? En je blogt nog maar kort?
    Spannend dan, ik herinner me mijn eerste verhaaltje nog goed… vond het eigenlijk niks, maar kreeg toch complimentjes en dat is fijn!
    Veel plezier in blogland, het is voor mij een warm bad!

    Liked by 1 persoon

  4. Miryam, even n.a.v. de reactie van Rietepietz (waar ik respect voor heb).
    De uitdaging zit in dat woord en die 300 woorden. Verder is alles vrij. Ik probeer altijd zo veel mogelijk oordelen te vermijden. Iedereen moet zich vrij voelen te schrijven naar eigen vermogen en fantasie / of werkelijkheid. Ik denk dat mensen beter functioneren in een sfeer van veiligheid en gemoedelijkheid.
    Overigens valt het met dat beoordelen wel mee. De meeste lezers zijn toch behoorlijk welwillend en aardig in hun reacties. En terecht want bloggen is een plezierige hobby en dat moet het vooral blijven.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja Plato, zo had ik dat ook begrepen hoor.
      Ik vind het super om daaraan mee te doen, en anderen mogen daar natuurlijk hun eigen mening over hebben, maar dat is hun mening en niet de mijne. Ik wil graag verder iets doen met schrijven, en daarom vind ik het wel goed dat ik hier wat kan oefenen, en ook wat feedback krijg. Ik ben blij met alle opbouwende kritiek, het hoeven niet altijd complimentjes te zijn, al zijn die natuurlijk meer dan welkom!!!

      Liked by 1 persoon

  5. Mooi debuut Myriam. Leuk dat je ook mee doet. En dan al gelijk zo’n knap geschreven verhaal.
    Ook al zet je er met koeienletters ‘FICTIE’ boven of onder, dan nog zullen mensen daaraan twijfelen.
    Als je het zelf maar weet toch?!
    Knap gedaan hoor!

    Liked by 1 persoon

    1. Dankje wel!!! Ja, ik vond dat ik er fictie moest bijzetten, want mijn ventje leest mijn verhalen ook. Stel je voor dat hij op gedachten komt die niet juist zijn. Maar idd, als ik het weet hoe het zit, dat is het belangrijkste!!!

      Liked by 1 persoon

  6. Och lieve hemel….. wat een ‘deksel’ open jij hiermee in mij….tranen wellen op …

    Uit de grond van mijn hart hoop ik dat je dit verhaal verzonnen hebt en niet uit eigen ervaring hebt kunnen opschrijven.

    Ik begreep bij Plato dat dit je debuut is, hartstikke goed gedaan ! Welkom bij de groep !

    Liked by 1 persoon

    1. Ik kan je geruststellen, wat mij betreft dan toch, ik heb het verhaal verzonnen. Maar het is idd iets dat best kan gebeuren.
      Bedankt voor je compliment en je welkom. Ik ben zo blij dat ik de blogcommunity heb ontdekt. Wat een lieve mensen heb ik hier al online ontmoet. 🙂

      Like

      1. Het verhaal is deels mij… dus ja het gebeurt. (de vruchtbaarheidsproblematiek dus in dit geval met alle bijkomende narigheid)

        Blogland is een prachtig land met heel veel prachtige inwoners, dat kan ik zeer zeker beamen. Het zij je van harte gegund, geniet ervan.

        Liked by 1 persoon

    2. Ik ben even een blik gaan werpen op je blog. Maar je laatste bericht lijkt te dateren van augustus 2014. Allez dat is geen probleem natuurlijk, maar als ik lees hoe hard je op dat moment je blog miste toen hij drie dagen offline was, denk ik dat je misschien op een andere plaats bezig bent?

      Like

  7. Erg mooi geschreven en levensecht. Lijkt een beetje op het verhaal van mijn dochter, alleen is die uiteindelijk zwanger geworden door een donor die ze samen hebben uitgezocht. We zijn allemaal heel blij, maar het is nog pril, dus we juichen nog niet heel erg hard.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s