My favourite music #boostyourpositivitychallenge

Mocht ik deze blogpost eergisteren geschreven hebben, dan zou hij er waarschijnlijk totaal anders uitgezien hebben dan deze die ik jou nu ga voorschotelen.

Ik zou een aantal youtube filmpjes gedownload hebben, zoals deze top 6

Maar dat was vóór gisteren. Enfin, niet dat ik deze muziek nu plots niet graag meer hoor.

Natuurlijk blijf ik die supergraag horen, maar gisteren heb ik een muzikale (en visuele) ervaring gehad die ik supergraag met jullie wil delen.

Mijn schoonzus nodigde me uit om naar een voorstelling te gaan kijken van Zefira Torna. Dit Vlaamse vocaal-instrumentaal ensemble  brengt het Europees cultureel erfgoed uit de middeleeuwen, renaissance en barok tot leven. Zij doen dat met authentieke instrumenten en historische zang-, speel- en improvisatietechnieken.

Voor de voorstelling NERF (muziektheater) werkt Zefira Torna samen met Ultima Thule (figurentheater)

Heel kort hier de samenvatting van het verhaal dat wordt gebracht:

Morgen is het feest in rusthuis De Eglantier. Frans en Hélène, beiden 106, vieren hun 80 jaar samen. Maar midden in de nacht zit Frans naar haar te kijken. Dat is Hélène niet meer. Dat zijn haar contouren, maar dan slecht ingekleurd. Help, Frans! Help! Hij moet iets doen. Nu. De deur staat op een kier. ’t Is de moment! En ineens zijn ze daar: herinneringen, een verhaal over jeugd en ouderdom, stappen en misstappen, waarheid en verzinsel, over lief en leed. In NERF wordt het knoestige bestaan van twee stokoude geliefden ontschorst tot er enkel een dunne kloppende levensader overblijft. Ontroerende, treurige, komische dialogen en taferelen maken deel uit van een ononderbroken zinnebeeldige metamorfose. Figuren transformeren, woorden worden overbodig, klanken dunnen uit. Tot hun essentie.

sigridspinnox.com-1 sigridspinnox.com-2 sigridspinnox.com-3Foto’s Sigrid Spinnox

Het decor is van een sublieme eenvoud: met knoestige takken worden allerlei taferelen geschetst – een bed in het rusthuis, het bos waar Frans vroeger speelde met zijn broer en waar hij zijn vrouw leerde kennen, de vrachtwagen die hem brengt waar hij moet zijn, …

De poppen stralen iets uit waardoor je vergeet dat het poppen zijn, iets teders, breekbaars, menselijk. De acteurs achter de poppen doen je vergeten dat zij en de poppen verschillende entiteiten zijn. Ze worden één, versmelten, komen tot leven, beroeren een snaar in je ziel.

De muziek (Jürgen De Bruyn) en zang (een schitterende sopraan) voegen een bijzondere dimensie toe aan dit schouwspel. Het wordt etherisch, bij wijlen feeëriek, op andere momenten rauw en pijnlijk, als het leven zelf.

Genieten met een grote G

Myriam

Breng eens een bezoekje aan de mooie website van dit gezelschap, misschien is er nog ergens een locatie waar je dit heerlijke werk kan bewonderen. http://www.zefiratorna.be

9 gedachten over “My favourite music #boostyourpositivitychallenge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s