Mother/daughter things :)

IMG_3250
Moeder en dochter op de Harry Potterbus 😉 Vorig jaar 1/8

Gisteren was het nog eens zo ver. Examens voorbij. Hubby gezellige thuis-uitrust-dag, stripverhalen bij de hand, zoonlief in Madrid en ondergetekende met dochter op stap. Shoppen!!!

Daar beginnen we altijd met volle moed aan, wij tweetjes. Want we gaan graag samen op stap. Maar elke keer weer komen we tot de vaststelling dat we géén echte shopaholics zijn. Véél liever zitten we op een terrasje, als het weer het toelaat tenminste, of bij minder weer in één of ander cafeetje of koffiehuisje, gezellig samen te tetteren.

Maar gisteren hadden we een missie die moest worden volbracht. Shoppen zou het worden. Want dochter had nieuwe broeken nodig.

Het weer viel mee, het openbaar vervoer deed wat het moest doen, en zo kwamen we rond de middag aan in Gent.

Samen met honderdduizenden andere mensen…

Want wat hadden we een beetje uit het oog verloren? Gent is dit weekend Lichtfestival stad, en daar wilden ook niet-Gentenaars graag bij zijn. Massale overrompeling dus van het centrum. Het weer was bovendien schitterend, een beetje koud maar goed, de zon scheen, en in januari moet dat niet meer zijn. En last but not least – het was de laatste dag van de solden. Kan je het je voorstellen? Koppen lopen!!!

Zowel dochter als ik hebben het niet zo op grote meutes. We voelden even de neiging opkomen om het gewoel te ontvluchten, maar het plichtsbesef riep: broeken!!! We wurmden ons de Veldstraat binnen.

Met een schoentrekker slaagden we erin enkele winkels in te komen, en zelfs enige broeken te spotten die het waard werden bevonden om gepast te worden.

Edoch!!! Tot welke vaststelling kwamen we toen? Mijn kleine metalfan had haar combatboots aangetrokken om de stad in te gaan, want die zitten toch zo gemakkelijk. Dat kan ik wel geloven, maar je moet ze wel eerst aankrijgen!!! Daarvoor moet metalheadje een half uurtje extra uittrekken, want in één twee drie lukt zoiets totaal niet. Niet echt een geslaagde keuze voor een winkelzoektocht, waarbij je toch nu en dan je schoenen moet uitdoen om broeken aan te passen. Wat jij?

combatboots Sara

Maar we stonden ervoor en we gingen gewoon door.

In één van de eerste winkels waar Bullet-for-my-Valentine-fanneken wou binnengaan, de Bershka als ik me niet vergis, sleepten we elk twee stuks mee naar het pashok. Jawel, ik had voor geen geld een leuke outfit gezien en ik dacht in mijn niet-meer-zo-jeugdige overmoed dat die me zou passen. Dus terwijl dochtertje worstelde met de rijgkoorden van haar boots, wurmde ik me in wat mijn kledingmaat zou moeten zijn. Dacht ik. Maar ik had beter eerst eens gekeken naar de reclamepanelen met modellen die de kledij van dit merk showden.

Anorectisch tot en met. En al ben ik best tevreden met mijn lijn, (Zoals dochter zegt: “Mama, voor een vrouw van jouw leeftijd mag je nog best gezien worden ;)”) anorectisch ben ik, gelukkig, niet. Het was géén zicht. Ik wist niet hoe snel ik uit het tenuetje moest stappen. Maar ook in het andere pashokje hoorde ik gesteun en gevloek. De uitgekozen broek was te klein. Op zoek dus naar een grotere maat, maar één van de gekozen modellen was niet meer aanwezig in de juiste maat. In deze winkel vingen we dus slechts de helft van de beoogde vangst.

De helft is beter dan niets, en je hebt toch niet voor niets je boots uitgedaan.

Enkele winkels later, zwetend als twee otters in een hete zomermaand, zegen we neer op het bankje in een pashokje van Mango. Uitgeteld, moegetergd, snakkend naar een pauzeken in een cafeetje, maar eerst moest die tweede broek er komen. Zo hadden we onszelf beloofd.

De boots werden weer uitgetrokken, de nieuwe broek werd gepast, en NIET goed bevonden, wegens te wijd onderaan….

Het was best leuk in dat pashokje, zo samen met ons tweetjes. Vooral toen dochterlief zich afvroeg hoe het toch mogelijk was dat ze mijn achterwerk had geërfd? En ik kan je vertellen dat dat niet als compliment bedoeld was, want ze vergeleek mijn derrière met een platte vijg 😉 Waarna ik prompt de slappe lach kreeg in het pashokje. Ja, was fun.

Maar het feit dat de broek niet paste, was minder fun.

We gaven het op. En sleepten ons vege lijfje richting Max (lange wachtrij), True Beans (volzet), om uiteindelijk terug in Galerie Ganache te belanden.

Ook al hebben we slechts één deel van de missie volbracht, het was een fijne dag, zo samen.

Myriam

4 thoughts on “Mother/daughter things :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s