Poetry

Poëzie… balsem voor de ziel van getormenteerde levenslijders. Waar ik mezelf toe reken. Zonder meelijwekkend te willen overkomen. Want het is niet omdat ik hier mijn zieleroerselen, mijn pijn en lijden, mijn vreugde, mijn kleine kantjes en mijn grote verwachtingen, uitspreid, dat ik op zoek ben naar medelijden.

Dank je wel, neen.

Ik ben op zoek naar heling, naar aansluiting, naar herkenning.

Ik hoop met een woord, een zin, een lettergreep, een verhaal, iemands ziel te beroeren, iemands pijn te verlichten, een glimlach op iemands gelaat te toveren, …

Maar poëzie is het niet wat ik breng.

Ik schrijf, en blog, en kijk vol bewondering, maar zonder jaloezie, naar zij die het beter kunnen.

Zij die met een gedicht iemand tot tranen toe kunnen bewegen, of het nu tranen van vreugde of verdriet zijn, laat ik in het midden.

Zij die noten op papier kunnen zetten, en als die noten gespeeld worden, er voor zorgen dat de wereld verdwijnt, en alleen de muziek zindert in onze ziel.

Zij die een boek kunnen schrijven waarvan elk woord een streling is voor het oog.

Zij die met een paar penseelstreken of potloodtrekken een beeld kunnen brengen dat je nooit meer vergeet.

Zij die met een beitel een stuk steen tot leven kunnen brengen.

Voor mij is dat allemaal poëzie.

En voor het geval je het gedicht nog niet hebt gelezen dat de Herman De Coninck Publieksprijs heeft gewonnen, hier volgt het. Ik hou er van. Zoiets te kunnen schrijven…RESPECT!!!!

Wij zijn evenwijdig gedicht en foto
Picture by Keith Misner on Unsplash

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s