Rien ne va plus – historische kritiek…

historische kritiek

Mijn dochter zit midden in de examens. Mijn zoon ook, maar wat hem betreft heb ik spreekverbod gekregen. Voorlopig toch. Ik denk nog na over manieren om dit te omzeilen. Zal me wel lukken hoor. Ik denk aan iets zoals de Sabam toestanden die moeten betaald worden als je bepaalde muziek wilt spelen bij openbare gelegenheden. Eens de componist x aantal jaren overleden is, hoeft dit niet meer. Wat zoonlief betreft hoop ik uit de grond van mijn hart dat ik zijn verscheiden NIET zal meemaken, maar ik stel me zo voor dat ik kan schrijven over zaken die laat ons zeggen vijftien jaar geleden gebeurd zijn? Dit moet verkoopbaar zijn. Ik hou je op de hoogte.

Dochter zit dus in de examens. Nu is studeren niet haar meest geliefkoosde hobby. Veel liever leest ze, of schrijft ze verhalen, of doet ze plezante dingen met haar lief of…weet ik veel. In elk geval is er véél dat véél interessanter is dan studeren. Herkenbaar zonder twijfel, voor bloglezers met studerende jeugd.

Toch doet ze het, studeren. Met de moed der wanhoop vaak. Zo ook voor het examen dat vanochtend plaatsvond, en dat omschreven wordt door de dochter als onbeschrijfelijk saai….Saaie dingen die laat je liggen tot het allerlaatste moment, zo is dat gewoon. Dat moet één of andere natuurwet zijn. Met als gevolg dat onze studente de cursus historische kritiek voor het eerst echt aandachtig doornam tijdens de dagen die het examen vooraf gingen. Nu, ik heb het werk zelf in handen gehad, en ik kan je verzekeren: dit komt niet goed. Het boek is niet van die aard dat je het in één studeersessie kunt verhapstukken. Onmogelijk. Dat heeft onze jongste aan den lijve ondervonden. Zoiets moet je ook zelf ondervinden. Vader en moeder mogen nog zooooo vaak zeggen dat je alles van in het begin dient bij te houden, geef nou toch gewoon toe, als student geloof je daar toch geen snars van, van al dat gezaag en gezever?

Maar goed, in elk geval heeft ze een poging gedaan om de historische kritiek in enkele dagen tot zich te nemen. Ik vind het verdienstelijk, en ik hoop echt dat het resultaat beter meevalt dan we hier allemaal vrezen.

Dat het écht wel een saai vak is, maakte ze vandaag nog duidelijk, terwijl ze aan het vertellen was over het afgelegde examen. Tijdens het lezen van de examenvragen dwaalden haar gedachten nu en dan af, en begon ze te dagdromen, want de vragen waren zó onnoemelijk saai dat ze er onmogelijk haar gedachten kon bijhouden. Geef toe, dat belooft!!!!

Verder heeft ze blijkbaar ook wat leven in de brouwerij gebracht tijdens het examen…die kleine lachebek van mij.

De persoon die toezicht hield op dat enorme lokaal gevuld met zwetende, stressende jongelui, schreef op het bord op welke plaats de studenten hun examen mochten afgeven: Nederlands – links, Latijn – midden – Frands(!!!!) rechts. Natuurlijk had mijn opmerkzame studentje de fout gezien in het woord Frans. Met als resultaat een verschrikkelijke slappe lach, mee veroorzaakt door de enorme stress natuurlijk. Knorrend als een zwijntje in ademnood probeerde ze de lach te beteugelen, waardoor hij alleen maar erger werd natuurlijk. Zo is ze toch een tiental minuten kwijt gespeeld, van de toch al niet overdreven tijdspanne die hen was toebedeeld. Haar gelach is niet doorgedrongen tot de toezichthouder, anders had ze waarschijnlijk het lokaal mogen verlaten. Zelden werd zo hartelijk gelachen bij een examen Historische Kritiek als deze morgen.

Ik vind dat dat ook eens mag vermeld worden.

En wat het resultaat betreft, daar moet je op wachten, net zoals ik…

Myriam

4 gedachten over “Rien ne va plus – historische kritiek…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s