Sh*t weer.

foggy weather

Wat haat ik dit weer…Het blijft de hele dag halfduister, net alsof je onder een stolp woont, waarvan de glazen héél lange tijd niet gewassen zijn. Zo’n beetje als de ramen van mijn huis, maar dan nog erger;) Beklemmend is het.

Ik voel dit weer niet alleen in mijn botten en mijn gewrichten (ja, die leeftijd heb ik al bereikt…), maar ook in mijn hoofd en mijn hart. Het is alsof de mist niet alleen buiten hangt, maar ook doordringt in mijn wezen. Hij raakt mij als een soort dementor (cfr Harry Potter :)) en zuigt geleidelijk aan blijheid, enthousiasme, mooie dromen en ideeën weg. In de plaats komen somberheid, futloosheid, negatieve emoties…

Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft met het duister en de koude in deze maand. Verre van. Misschien heb jij, bloglezer, er ook wel last van op één of andere manier? Misschien minder erg dan wat ik hierboven beschrijf (dat hoop ik van ganser harte voor jou), misschien nog erger (ik hoop van niet!!)

Een collectieve winterslaap lijkt mij een heerlijke oplossing. Niet erg realistisch waarschijnlijk, maar daarom niet minder aangenaam om van te dromen. Stel je voor dat we, net als beren, elke maand in december eten tot we erbij neervallen. Dat doen we nu toch ook al, met de eindejaarsfeesten, dus dat deel van de droom is al gerealiseerd. Na de schranspartijen, trekken we ons terug in onze huizen, in onze bedden, voor de gelegenheid extra dik toegedekt met allerlei dekens, spreien, schapenvachten….in onze dikste winterpyama, met warme slofjes aan onze voeten. De deuren op slot (je weet nooit dat niet iedereen meedoet aan de winterslaap), de verwarming uit, de elektriciteit uit (stel je voor wat een besparingen dit zou opleveren…) We moeten alleen nog één of ander gen dat die beren hebben, en waardoor ze een hele winter zonder extra eten of drinken kunnen, introduceren in ons genetisch materiaal, et voila, de winterslaap kan beginnen.

Mooi, elke winter duikt deze droom weer op: winterslaap, tot de lente begint. Ik zou er echt geld voor geven.

Maar ok, iets realistischer dan. Er moeten toch nog manieren zijn om deze akelige periode te overbruggen?

Overwinteren in het zonnige zuiden? Moet absoluut zalig zijn. Maar enerzijds heb je daar een héél goed gespijsde bankrekening voor nodig. Anderzijds zou dat in mijn geval een héle volksverhuizing betekenen, want ik kan toch niet naar het zuiden gaan, zonder mijn gezin, mijn familie en vrienden…Moeilijk, moeilijk.

Weer of geen weer, elke dag buiten wandelen of fietsen, is dat iets? Doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is, alsof de zon schijnt en je niet verkleumd bent nadat je een halve kilometer hebt gefietst?  Jawel, dat werkt. Echt. Niet zo efficiënt als een winterslaap of een lange vakantie in het zuiden, maar wel haalbaarder 🙂

Als je uit werken gaat, of de kinderen moet halen/brengen, dan kom je sowieso buiten. Al zal dat vaak sprinten zijn van huis naar auto, van auto naar werk/creche/school, en later op de dag hetzelfde maar in omgekeerde richting, met nog wat boodschappen in een rappeken er tussen. Da’s buiten, maar niet écht. Hopelijk genoeg om de invloed van het weer op afstand te houden.

Voor mensen die om één of andere reden thuis zijn, bijvoorbeeld omdat ze niet kunnen/mogen/in staat zijn om uit werken te gaan, maar die zich toch kunnen verplaatsen: ga minstens een half uurtje per dag buiten, ook als het er buiten afschuwelijk uit ziet, misschien zelfs juist dan. De wind, de frisse (?) lucht, de verandering van omgeving, het zijn allemaal dingen die wonderen doen, en die de dementor op afstand kunnen houden.

Als je zo eens buiten komt, maak je ook nog iets mee. Ik wil je vertellen over die keer, vorige winter, toen ik al aan de beterhand was. Ik was met de bus naar de stad gegaan, om daar een koffie te gaan drinken ergens. Voor mij was het toen erg belangrijk om een doel te hebben, al was dat doel alleen maar een tas koffie in een bepaalde koffiezaak.

Ingeduffeld tegen de winterse temperaturen, stapte ik café Barrazza binnen, gelegen in een zijstraatje van de Lange Munt, met een terras aan de Leie. Terrasjesweer was het niet, dus ik haastte me naar binnen. Daar installeerde ik me aan een tafeltje bij het raam, met mijn gsmpje in de hand, kwestie van het contact met de buitenwereld niet totaal te verliezen 😉 (Inchecken, you know)

Ik bestelde een warme chocolademelk, want daar was het wel het weer voor. Nadat ik daar uitgebreid van genoten had, kwam ik tot de vaststelling dat ik géén, totaal géén geld bij me had. Wel een bankkaart en een visakaart, maar geen cash…

Probleem… Ik vroeg de vriendelijke dame achter de toog of ik mijn sleutels en bijeengeshopte koopwaren bij haar mocht achterlaten, terwijl ik geld ging afhalen aan een geldautomaat een beetje verder. Dat was geen probleem. De dame nam mijn sleutels en boodschappen in ontvangst, en ik vertrok richting geldautomaat. Met toch wel een beetje beschaamde kaken. Nadat ik geld had afgehaald, ging ik snel betalen. Ik verontschuldigde me uitvoerig, maar de dame verzekerde me dat het totaal geen probleem was. In haar pogingen om me gerust te stellen, vroeg ze me of ik misschien van ‘den buiten’ kwam. 🙂 Ik kan je verzekeren dat ik even met verstomming was geslagen. Ik ben er nog steeds niet uit, was dat nu een compliment of niet?

Het is me sedertdien niet meer overkomen, zo zonder geld een cafeetje doen…

Terwijl ik op de bus naar huis zat, kreeg ik een berichtje op FaceBook van mijn neefje. ‘Ha, tante Mieke, ik wist niet dat jij holebi cafés bezocht.’ Ik ook niet, tot dat moment. Voor mij is Barrazza gewoon een héél leuke zaak, waar je gezellig kan zitten met een goede tas koffie, thee of chocolademelk, met een goeie internetconnectie, en met vriendelijk personeel. Al is hun mensenkennis misschien eerder beperkt 😉

Myriam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s