Even terug naar de grot….

cave-entranceNeen, niet de grot van Lourdes Oostakker, of Lourdes Frankrijk, die tijd is lang voorbij. Wel de grot van mijn blogpost Into the deep…

Wat ik voelde toen mijn toorts uitgewaaid was, en ik daar helemaal alleen ( zo dacht ik toch) in die grot achterbleef?

Het meest in het oog springend was een diep diep verdriet vanbinnen. Alsof binnen in mij een soort tranenmeer gevormd was, dat wachtte om naar buiten te breken door de dam van mijn laatste restje weerstand. De schrik die ik had dat, mocht dat gebeuren, ik zou verdwijnen in de golven van pijn. Verdriet dat mijn keel dichtsnoerde, en als een steen op mijn borst drukte, dat me zwaar maakte, en onzeglijk moe. Zo vreselijk vreselijk moe.

Maar anders dan bij mijn depressie zestien jaar geleden, zat ik nu niet in een bubbel die mij volledig afsloot van contact met anderen. Ik hoop dat jij, volger, noch een depressie, noch een burn-out hebt meegemaakt/ meemaakt. Al is de kans natuurlijk groot dat je er, hetzij rechtstreeks, hetzij via via, in contact mee bent gekomen. Vermits je interesse toont in dit onderwerp  🙂 Maar op dat vlak is een zware depressie, en ik spreek nu enkel voor mezelf, iedereen ervaart dit allicht op zijn eigen manier, nóg erger dan een burn-out. In het diepste van die depressie voelde ik geen band meer met de mensen rondom mij. Natuurlijk was die band er nog, maar ik voelde hem niet, ik stond op verre afstand en sloeg gade, maar was geen deelgenoot, ik kon geen contact maken, of dat gevoel had ik toch. En dat maakte het ondraaglijk. Alleen zijn met zoveel zwart en duisternis, dat zou geen mens mogen ervaren in zijn leven. En toch gebeurt het zo vaak 😦

Maar nu zat ik dus niet in die bubbel, en kon ik wel uit de grot komen. Niet alleen, aanvankelijk. Maar met iemand die me meenam, die me met warmte en liefde en geduld omringde lukte het wel.

Ik had mijn man en kinderen, die mij met een eindeloos geduld omringden. Die knuffelden als woorden geen enkele zin hadden. Die overnamen wat niet meer ging. Ik had mijn BF die verlof opnam om met mij naar zee te rijden, en daar eindeloze gesprekken met mij voerde, of gewoon stil was als dat nodig was. Er waren nog héél wat mensen die klaar stonden, maar ik kon er maar enkele rondom mij verdragen… Alsof elke andere input teveel was. Alsof mijn zenuwuiteinden bloot lagen, en alleen een paar mensen wisten hoe me te benaderen zonder elektrocutiegevaar.

En ik had ook super professionele ondersteuning, van mijn huisarts en mijn psycholoog. En ook dat is héél belangrijk! Als je in deze hel zit, weet dan dat je eruit geraakt, maar dat het écht nodig is om goeie hulpverleners te hebben die je begrijpen, die je de aangepaste therapie geven, en die je keer op keer verzekeren dat het ooit weer helemaal goed komt. En op bepaalde momenten geloof je dat niet. Toch is het zo.

Naast dat diepe verdriet had ik ook de ervaring dat ik totaal tekortgeschoten was. Dat ik eigenlijk minder dan niets was. Want ik was niet in staat om te werken, ik liet mijn collega’s in de steek, ik vond ook dat ik mijn gezin in de steek liet, enfin ik had ontzettend het gevoel niets meer waard te zijn. Ik schaamde me ook dat ik zo gecrasht was. Schuld, schaamte, minderwaardigheidsgevoelens, tekortschieten, verdriet en pijn… Je ziet dat het geen cocktail is om naar uit te kijken.

Eigenlijk was die burn-out zo hevig in mijn geval, doordat ik er al zo lang tegen vocht zonder de oorzaak aan te pakken, dat ik symptomen van posttraumatische stress vertoonde. Daar vertel ik in een volgende blogpost rond burn-out verder over.

Deze blogpost afsluiten met een positieve noot: Anderhalf jaar later kijk ik terug terwijl ik deze blogpost tik, en ik maak me de bedenking dat ik toch al zover ben. Nog niet helemaal waar ik moet zijn, maar toch al hier.

Trek je hier aan op, als je er nu zelf in zit, of als je op de rand staat. HET KOMT GOED!!! Maar zoek hulp. Dat in elk geval!!!

Myriam

Never give up

One thought on “Even terug naar de grot….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s