Richtingsgevoel en best friend :)

best friends forever

Als we elkaar een week niet gezien hebben, voelen we ons een beetje ongelukkig, twee weken en er ontwikkelt zich een lichte depressie, drie weken en de stoppen slaan door. BF (best friend) en ik, we MOETEN elkaar gewoon vaak zien. Meestal lukt dat wel, ook al is het héél erg druk, ( vooral voor BF dan, want die werkt full time, méér dan full time zelfs) Maar een lunchken tussendoor, vlakbij het werk, dat kan soms nog, een tasje koffie ergens op een vrij moment, en gelukkig soms een héle dag, zoals vandaag, in Gent. ZALIG. Wat we zoal doen dan? Enkele noodzakelijke boodschappen meestal, en verder?

Verder doen we eigenlijk…niets, behalve babbelen, tetteren, snateren, lachen, huilen, en weer babbelen, en grote sloten koffie, chai latte en soms wat bubbeltjes verstouwen.

Vandaag hadden we dus een missie: boeken voor de studerende dochters kopen bij Limerick, vlakbij station Gent Sint Pieters. Want die dochters, die kunnen héél héél moeilijk zo een verre verplaatsing maken… Stel je voor , de Koningin Elisabethlaan, dat is wel een héél eind van de Sint Pietersnieuwstraat verwijderd hé ;)…Het moet gezegd: BF heeft nu een auto van het werk ter beschikking, een hybride wagentje, super praktisch, én ik word nu opgehaald aan de deur, wat vroeger niet altijd kon. Nu wel. Ook wel zalig hoor:)

Voor BF en mij is zo een opdracht te vergelijken met een missie in tijden van oorlog door een elite eskadron van het leger. Echt, je hebt géén idee in welke uithoeken van het land wij al beland zijn terwijl we eigenlijk op een totaal andere plaats werden verwacht, of moesten terechtkomen. Zelfs de sublieme uitvinding van de gps heeft op dat vlak weinig verandering gebracht. Omdat we zoooooo verdomd eigenwijs zijn dat we denken het beter te weten dan de gps. We doen onze eigen zin, ook al heeft het verleden ons geleerd dat dat geen goed idee is…Ja, sommige ezels stoten zich méér dan tweemaal aan dezelfde steen.

Wij dus op weg naar de Prinses Elisabethlaan, met een enorme omweg langs het Gravensteen, de Poel, de Henleykaai, de koning Albertlaan, de Kortrijkse Steenweg, de Clementinalaan, …want ja, zeg nu zelf, als de gps je vraagt om rechtsaf te slaan en jij gaat links, of om de eerste straat links te nemen en jij neemt de tweede straat, dan duurt het gewoon wat langer om aan te komen. Na een klein uurtje komen we aan in de juiste laan, en vinden we Limerick op nummer 142. Wat een heerlijk boekenwinkeltje is dit. De geur is wat minder, ik denk dat er vochtproblemen zijn, jammer. Maar ik woon er niet, dus je kan het er wel uitzingen de tijd die je nodig hebt om een boek te kiezen.

De supervriendelijke eigenaar  zoekt snel op wat je waar kan vinden, en geeft graag een woordje uitleg. Ik keer er graag nog eens terug, en dat zal ik dinsdag ook doen, want de gevraagde boeken dienden besteld.

De terugkeer naar de stad verliep iets vlotter dan de héénrit, fijn want anders zat ik nuniet te bloggen 😉

IMG_20141206_141352 IMG_20141206_141431 IMG_20141206_141418

Voor de koffie streken we neer in Coffeebar Gustaf,  in de Sint Jakobsnieuwstraat 45. Gustaf is niet de naam van de uitbater, die noemt Xavier, maar van de componist Mahler. Een stemmig zaakje, niet groot, maar lekker warm en best gezellig. En een supervriendelijke barista, echt en gemeend.

Op de muur aan de deur een gedicht van Bart Moeyaert. Gustaf Mahler getekend achter de koffiebar.

Filterkoffie, rooibosthee, chai latte, lekker, mmmmm. De chai latte wordt bereid met een eigen kruidenmengsel dat op het moment zelf wordt ingekookt. Dat je er vijf minuutjes op dient te wachten neem ik er graag bij, want het resultaat is heerlijk.

IMG_20141206_142125De laptop is hier nog steeds welkom 🙂 Al vind de uitbater de sociale contacten ook belangrijk, en maakt hij graag tijd vrij voor een praatje. (Als je wil kan je hier je brooddoos mee naar binnen nemen om daar ter plekke de inhoud op te peuzelen.)

En zoals jullie ondertussen van mij gewoon zijn: het toilet. Anders dan de zaak laat vermoeden, is de sanitaire installatie best wel groot. Voldoende plaats om te draaien en te keren, mocht dat nodig zijn. En héél netjes. Dankjewel Xavier, de dames danken u 😉

Het ons ontbrekende richtingsgevoel hebben we niet nodig om de weg naar de auto te vinden. De weg naar huis is lang en vol gevaren, maar ook vol gekwetter,  dus sta ik sneller dan gedacht thuis.

Blij dat ik zo een maatje heb.

En vanuit de grond van mijn hart wensend dat al mijn bloglezers ook een BF hebben/ontmoeten zoals ik 🙂

Myriam

3 thoughts on “Richtingsgevoel en best friend :)

  1. Leuk artikeltje waar ik rijkhalzend het gedicht van Bart Moeyaert wou lezen maar zelfs al vergroot ik het, het blijft niet leesbaar. Liefste blogchick, kan jij daar wat aan doen bij een volgend bezoekje?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s